Lalenin Bahçesi

Bir kırmızı Lale işte.
Kitap okumayı, sohbeti, sinemayı, İstanbul'u ille de Üsküdar'ı sever. Olmazsa olmazları ailesi, Zuz, Cancan ve denizdir.
Çok şiir okumaz ama okursa Atilla İLHAN ve Orhan VELİ okur. Paylaşmazsa görmüş gibi okumuş gibi hissetmez kendini...

26 Eylül 2009 Cumartesi

Evdeyim iki gündür . Dün temizlik yaptım , film izledim. Akşamı kahvaltı ile geçiştirdik. Çünkü saat dört gibi bir şeyler yemiştik Naziş'le . Kocam ve Gamsegamse de yarı tok geldiler. Dün akşam tam biz karı-koca kahvaltıdan bozma yemeğimizi yemiştik ki, Gamse arayıp , - Anne kuaföre gelsene dedi. Ay gelemem, dizim başladı, çayım elimde dedimse de kıyamadım gittim. Kuaför bizim evin üç apt yanında zaten. Çok şirin espritüel bir çocuk, Ordu'lu bi de heheheh. Neyse biz , O'nunla çene çaldık. O bir taraftan bizim kızın saçlarını fönledi. Gülmekten öldürdü beni. Hani diyor , şu sosyetik kuaförler var ya, bak onlar saçı şöyle fönler. Saçı sarıyor fırçaya , artistik bir biçimde yandan atıyor. Bak ben de yapabiliyorum,ama ne gerek var , saçı da , müşteriyi de , kendimi de yormaya. O eğitimi bizde alıyoruz, hafta da bir seminerlere katılıp, yenilikleri takip ediyorum. Müşreri tiplerinden söz ediyoruz, zor müşteriler var falan diyorum ben. O da , ama ben de zor kuaförümdür ha , diyor, müşteriye küserim, trip atarım, hep onlar mı? yapacak. Bu arada manikürcü gitmişti tabi, dur ben seni yarınlık idare edeyim dedi, Gamseye, tırnaklarını törpüledi, french yaptı ve extra bir kuruş da almadı.

Eve geldiğimiz de Hanımın çiftliği yarı olmuştu zaten. Yeniden çay demledik.Çok mu? içtim nedir, gece uyuyamadım daha doğrusu zor uyudum. Salona gittim, baktım naziş uyumuş, uyandırmadım geri yatağa döndüm. Orada da tv açmadım bu kez de kocam uyanır. Sabah olunca, salonda uyumayı yasak etim. Rahat yataklarını bırakıp, battaniye ile oraya buraya kıvrılmaya bayılıyorlar, hafta sonları öyle yapmak hoşlarına gidiyormuş.

Bu gün ne yemek yapmayı teklif ettiysem hepsi burun kıvırdı. Ben de akşama kadar bir şey yapmadım, akşam üzeri kalkıp orman kebabı yaptım. Valla orman kebabı dile geldi:))) . Yanına da bi pilav çektim .Ama ne yazık ki ,kızların ikisi de yemeğe gelmedi.

Yarın için hiç bir planım yok, yarın ola hayrola.

25 Eylül 2009 Cuma

Dünkü gün

Biz dün karı- koca hadi hava ne kaa güzel, Üsküdar'a yürüyelim dedik, yürüdük de , ama sonra hadi karşıya geçelim dedik. Vapura bindik. Ben vapur beklemeye hep üşenip motora bindiğim için; yeni vapurlarla henüz tanışmamıştım. Çok güzeller, çok rahatlar. Pencereleri çok geniş ve büyük olduğu için deniz seviyesinde gibi gidiyorsunuz. Duvarlarda büyük ekran tv ler var. Bir de sanki hiç hareket halinde olduğunuzu hissetmiyorsunuz. Sessiiz sessiz gidiyor. Motorun pata kütesine , dalgalara bata çıka gitmesine alışık olan bana biraz garip geldi bu durum tabi:))

Eminönüne geçtik. . Kocam gel , ben sana bir güzergah çizeyim dedi. Hadi çiz bakem dedim. Sirkeci'den Babamların eski yazıhanesinin olduğu , bizim de tanışmamıza vesile olan Kayseri Han önünden yürüyüp Bahçekapıya geçtik. Kapalı olan Birinci Abdülhamitin türbesinin açık olduğunu ve kalabalığı görünce biz de girdik. Tarihçesini okudum. Önce cami olarak tasarlanmış ama sonra hemen yanıbaşında olan görkemli Yeni Cami yanında sönük kalacağı düşünelerek imarethaneye çevrilmiş. İçerde 40 kadar da sultan ve şehzadenin de sandukası vardı. İçim bir garip oldu. Küçücük sandukaları görünce. Kocam onların saltanat korkusuyla boğdurulan şehzadeler olduğunu söyleyince bi acaip oldum, hemen çıktım. İçeride Hz Muhammedin ayak izlerinin olduğu bir taşın sergilendiği bir bölüm de var.


Oradan da Mısır çarşısına yürüdük. Eski aktarlar yol artık, gidenler bilir. Dikkatimi değişik çaylar çekti. Gül çayı alacaktım , o ara nar ve balla ve de Şam fıstıkla yapılmış nugatların tadına baktırıken satıcı, dalgaya düştüm. Her tür meyve ile yapmışlar, portakalından kivsine kadar. Çok da farklı bir şey gibi gelmedi. Görüntü muhteşem, çeşitli renklerde minik tepecikler, içlerinde türlü kuru yemiş. İncecik makasıyla kesip tatırıyor. Meraklısı için her çeşitten rulo gibi sarıp , paketlemişler. Tadı müsli barlara benziyor. Merak eden marketlerden alıp yesin. Turist taifesi çok meraklı bunlara, kapış kapış alıyorlar, tadına bakıyorlar. Zaten dün gökyüzünden turist yağmıştı. İstanbullularda hadi bu gün hep beraber Mısır Çarşı Kapalı Çarşı yapalım demişlerdi. İnanılmaz kalabalıktı. Mesela Hasırcılar Çarşısına giremedik bile. Caddenin başından baktım, beni hiç bir kuvvet buraya sokamaz dedim.


Bir ara oturup bir yemek yedik, tam o sırada Cancan' dan hareketli görüntüler geldi, telefonuma hem yedik, hem onlara baktık. . Sonra Vurduk Mahmut Paşa yokuşuna . Gamsegamse'nin istediği ıvır zıvırları aldık. Silikon tabancası, silikon, makas ve kare motif yapma aleti aldık. Geçen yıl yuvarlak olanıyla yaptıklarımızı hatırlarsınız. Sonra Kocam bir iç çamaşır ve çorap toptancısına soktu beni. Adamın malları süper, hepsi bilindik markalar ama, gelgelelim adam , tok satıcı. Alsan da hoooş almasan sanki daha da hoş. Ben seçerken yenge ihtiyacın olmayanları alma diyor hatta. Almayacam da , senin kadar iyi mal satan yoktu diyecem adama töbe töbe . Neyse ailenin iç giyim ihtiyacını aldık. Malum kış geldi artık elbiselerin altına çorap neyin giyiyoruz, bir iki kutu da çorap aldık çıktık. Ne tok satıcıydı adam dedim, kocam da o yüzden oradan alış veriş yapalım dedim zaten dedi, yılış yılış satmak için yapmadıkları kalmayanlardan alış verişi sevmiyorum dedi. Anam yok mu ??dur bunun bir orta yeri.


Mahmut Paşa'dan sonra Kapalıçarşı'ya girdik. Ben yine Bedesten de nereye bakacağıma şaşırdım. Şark Kahvesinde birer çay içtik dinlendik. Hangi sokağına girsem, nereye baksam yine şaşırdım. Yine çok ama çok kalabalıktı. Buraya üç dört gün ayırmak gerek dedim. Benim daha bir yaşındayken Kapalıçarşıda kaybolma hikayem vardır. Babam gelip Bedesten de bir vitrine mayıl mayıl bakarken bulmuş beni.Tabi bir yaşındaki çocuğun eli tutulmaz mı , nasıl bilmem. Güya çok kalabalıklarmış da, herkes biri tutuyor sanmış mış mış. Yedinci kapıdan çıktık dışarı, hemen çıkışta yine bir yere oturduk, dinlendik çay içtik. Arap doluydu. Sonra O Araplarla tuvalette karşılaştım yeniden:)). Sahaflara Çarşısına geçtik oradan da. Yalnız Kapalıçarşıdan direk Sahaflara çıkmak isterseniz dokuzuncu kapıdan , yani Fesçilerden çıkarsanız tam sahafların önüne çıkıyorsunuz. Biraz da kitap alışverişi yaptık. Naziş'in çoktandır istedikleri vardı. Sahaflardaki işimiz bitince Fesçiler kapısından Kapalı Çarşıya girdik yeniden. Bu kez de terlik alış verişi yaptım. Tekrar Mısır Çarşısına indik bu kez çiçekçilere girdik oaradnda Yeni Camii önünden alt geçitten iskeleye geçtik. Yalnız bir kez daha anladım ki biz de alt geçit kültürü yok. Biz de alt geçit demek, pis koku, çöp, en kötü malların satıldığı yer demek. Nerde alt geçide girdiysen aynen böyleydi. En turustik bölgelerde bile durum bu.

Üsküdar da Gamsegamse ve arkadaşıyla buluştuk, onlar yemeğe gitti biz ev kurabiyeleri satan bir bir yerden de akşam çayı için bir şeyler alıp eve geldik.

Akşam ne kadar dizi oynuyorsa izledim bööö üç tane falan vatdı galiba. Yorgunluktan uyuyamadım valla.Voltaren içtim , kremini bacaklarıma sürdüm ağrılar biraz geçti. Gecenin ikisinde de bir papatya çayı yaptım kendime sızmışım.

Bu günü ev de geçirdim, temizlik yaptım, kitap okudum film izledim. İlginç bir film di. Üç çocukları olan karı-koca, artık çocukları olamayacağını öğrenince, bir zenci, bir Vietnamlı ve bir kızılderili çocuğu evlat edindikler. Umarım filmi anlatmamı beklemiyorsunuzdur. Sahi okudunuz mu yazdıklarımı :))))

Deeeep not:


Gördünüz mü? ya da duydunuz mu? başımıza geleni; Rahşan Ecevit parti kuruyormuş. Ah Rahşan'ım vah Rahşan'ım, biliyorum canın sıkıldı senin ama sen de biliyorsun ki, yeterince sol partimiz var. Zaten bölüne bölüne görünmez hale gelecekler neredeyse, sayende biraz da diyeceğim de, Bülent Ecevit'in hatırı var.Halbuki ev işi falan yapmayı seversin, temizliğini bile kendin yapmakla övünürsün, yemeğini falan da kendin yaparsın. Az kaldı koskoca Türkiye Cumhuriyetinin Başbakanını bakımsızlıktan öldürecektin ama... neyse. Türkiyenin bir sürü sosyal projeye ihtiyacı var, böyle bir şey yap, yine ideallerinin arkasında koş ama n'olur ama n'olur parti kurma.


en dip not. Yazmayı unutmuşum. Tam Tahtakale yokuşuna doğru tırmanıyoruz, birden gidemedim , çünkü kadının birinin çantasının fermuarı, benim hava serin diye giydiğim her tarafı delik :))) hırkama takılmış. Bir türlü kurtaramıyorum. Bir taraftanda diyorum ki, hanımefendi, bu kadarda mı burnumun dibine sokuldunuz, kadın bi mahcup bi mahcup, yanında onun da kocası var. İyi de ben hırkamı koparark ayrılmak zorunda kaldım ondan, o kadarcık da bir şey söylemeyeyim mi? yani. Ev de anlattığım da , kızlar çok kızdılar bana, neden kadını utandırdın diye. Zaten bizim ev de biri hakkında konuşulsa geri kalan ahali hakkında konuşulanın tarafını tutar. Behey akılsızlar, o kadın mı, yapacak şimdi yemeğinizi, yarın arkanızdan odanızı O mu toplayacak. Üstelik ona sahip çıktığınızdan haberi bile yok. Kimbilir içinden bana neler dedi . He ne olurdu deseydiniz ki , ne diye Annemizi yolundan alıkoydun, hırkasını yırttın:)))

hey gidi gözünü sevdiğimin teknolojisi hey, burada bu yazıyı yazarken bir taraftanda , salonda oturan Naziş le msn sohbeti yapıyorum. Bu gece salonda yatıp tv izleyeceğini bildirdi. . Yani salon yine işgalde

23 Eylül 2009 Çarşamba

Yaz Bitmişş

Yaz bitti , anlayın artık dedi kocam biraz önce. Hapşıra hapşıra hala, atlet bluzlarla evde gezen kızlara. Ben de hissettim bu gün delikli hırkamın deliklerinden giren soğuk hava nedeniyle:)). Tam benim tarzım. Hafiften üşümeliyim ben. Diri tutar insanı, uyanık tutar. Yazın o insanı mayıştıran sıcağınıda, zangırtan kış soğunu da sevmem. Efil efil, püfür püfür olmalı hava. Azcıktan karayele de bişe demem, hafif poyraza da.

Bu gün ramazan sonu ilk gezmemi yaptım. Hiç niyetim yoktu aslında , niyetim yayılmaktı evde . Sonra bi baktım , yahu niye oturuyorsun dedim. Çıktım İlmiye'me gittim. Akşama kadar karşılıklı kanepelerde yattık, kalktık çay içtik , yedik içtik, sohbet ettik. Bir kez daha çay demledik , yeniden hiç toplamadığımız masaya oturduk. Bi baktık akşam olmuş. Hadi dedim İlmiye'me geçir beni, durağa kadar yürüdük, yürürken bir turşucuya takıldı gözüm. Sanki mücevherci dükkanı gibiydi. Hemen daldık içeri. Kelek , kırmızı pancar ve biber turşusu sonracığıma lahana sarması; havuç ve kırmızı biber ince kıyılmış dolma gibi sarılıp, kereviz sapıyla bağlanmıştı.Öyle bir karışık yaptırdım işte. Eve gelince de buzluktan haşlamış yeşil mercimek ve , haşlanmış nohut çıkarıp bir güzel bulgur pilavı yaptım. Yani bildiğiniz bulgur pilavına bunları da katıp pişiriyorsunuz, tarife gerek yok. yemek sonrası Devrim Arabalarını izledik.

Yarın artık okullar resmi olarak açılıyor. Kızlar zaten bir aydır okuldalar da, öğrenci yoktu. Bakalım Gamsegamse ne yapacak. Henüz öğrencilerle tanışmadı.

Dün akşam iş arkadaşımın nişanına gittik. Eh işte iş yaşamının cilvesi böyle, senin yarı yaşında iş arkadaşların olabiliyor. Yurdanur'la masalarımız yanyana idi. Çok eğlenirdik birlikte. Ailesiyle de aile gibi olmuştuk. Dün gece nişan sayesinde çoktandır görüşemediğimiz arkadaşlarla da bir araya geldik. Gerçi onlar benden çok Zeki Abilerini yeniden gördüklerine memnun oldular. Öyle bir sarılıp kucakladılar ki, benim mahcup kocam daha bi mahcup oldu gördüğü ilgiden, azcık da şımardı tabi.


Zuz mevsimin son tatilini yapmakta, Marmaris- Selimiye de. Cancan da Kaş da. Cancan Annesi benimle konuşurken pencereden topunu attı ve gol gol diye bağırdı. Bu gün de iki kez denize girmiş ve pes düşmüştü. Her gün raporunu resimli olarak alıyoruz. Çok özledik çokkk.


Herkes bloggerda ki sorundan söz ediyor. Girilememiş falan. Anlamadım biz öyle bir sorunla karşılaşmadık. Yalnız bir yerde sınırlı internet kullananlarda sorun yaşandığını okudum. Ne derece doğru ya da ne alaka bilemem.

E hadi bitti bu yazı da. Kocaman bir kupa da kahve içtim bu arada inşalah uykumu bozmaz.


Not: gazete okuyorum hem de sadece kendi politik görüşüme uygun olanları değil. Kitap da okuyorum , her telden. Entel dantel ne istersen. Açılımın her türünden haberdarım fazla açılırlarsa boğulacaklarından endişeliyim az biraz. Döviz nereye gidiyor, döviz düşünce altın fiatları çıkar e ,onu da biliyom. Elimizden geldikçe sosyal projelerde varız, herkesin herşeyi bilmesi gerekmiyor düşüncesindeyiz. Ay azcık da gezip tozuyorum, bir iki tur okey oynuyorum ne istiyosunuz yav.

21 Eylül 2009 Pazartesi

ikinci günden

Bayramı da yoğun bir biçimde geçiriyoruz, hatta bitiriyoruz. İlk günü akşama kadar evdeydik. Zuz da bizdeydi. Misafirler yemeler içmelerle geçti. Akşam yemeğinden sonra biz çıktık bir iki ziyeret yaptık.



Eve geldiğimde Gamsegamse arkadaşlarıyla buluşmaya gitmişti. Naziş ve Kocam evdeydi. Bir yarım saat geçti aradan ve kapı çaldı. Kapıyı açtığımda aşağıda gördüğünüz topluluk aynı anda içeri girdi. Kocamın kabile mensupları olurlar kendileri. Pek severiz birbirimizi. Hepsi de görümcelerimin kızları, oğulları , gelinleri , damatları ve torunlarıdır. Hepsiyle türlü maceralar yaşamışızdır.Birlikte ne düğünler ne cenazeler gördük. Ne sevinçler ne acılar paylaştık.Bu gün hep birlikte bizim evi doldurupta , neredeyse oturmaya yer kalmayınca bu resim bu güne şahit olsun istedik. YIL 2009, AYLARDAN EYLÜL YER BİZİM EV.



Bu çok sevdiğim insanları siz de bilin tanıyın istedim. Hatta hepsini tek tek tanımanızı isterdim. Ahmet ve İlker ailemizin doktorları. Biri radyoloji diğeri kalp uzmanı. Eşleri de sağlıkçı; dr ve hemşire. Meral ve Naziş eğitim neferlerimiz. İki damat var resim de ikisinin adı da Ayhan. Bilge sayesinde ailedeki herkesin artık eğitimine yardımcı olduğu bir kardeşi var ( kardeşini seç kampanyasından). Meral ve Fatih aynı zamanda en samimi arkadaşlarımız.İrade Azerbaycan'dan Hatice Gaziantep'den katıldı aramıza. İkiside sağlıkçı Hatice hemşire , İrade dr.Filiz, annelerimizin yokluğunu paylaştık, annelerimizde birbirini o kadar severdiki anlatılmaz. Gizem, Cansu, Müge, Furkan ve Özge ise son jenerasyon.Resmi çeken ise Cem. Gamze gelip de resmi görünce pek hayıflandı evde olmadığına.

Misafirlerimizi yolcu ettikten sonra ben polar örtülerimiz çıkardım, koltukların üstüne attım, sıcacık sıcacık uzandık, kış geldi mi?? ne.

20 Eylül 2009 Pazar

bayram yazısı

Biz yağmurlu çamurlu bir İstanbul Bayramına uyanacağız yarın sabah. Siz okurken o yarın artık bu gün olmuş olabilir. Çünkü bu kayıt gecenin ikisinde düşülüyor.

Herzaman ki bilindik hazırlıklar yapıldı. Zuz bu günden geldi. Ve kızlarla bir olup evi yeniden dağıtıp, bayramlıktan çıkardı canım tertemzi evimi:))


Cancan Kaş'a dalış yapmaya gitti. Dayım Ankaradan geldi ve hemen arayıp benimle olan rutin bayram programını telefonda yaptık. Bayram sonu anlatırım artık.

İlk gün evdeyiz. Ve sanırım oldukça kalabalık olacağız, çünkü kısa tatil nedeniyle çoğu kimse burada. Akşamı kocamla dışardayız.

İkinci gün dayımla programım var. Üçüncü gün Zuz tatile çıkıyor ben de arkadaş buluşması yapacağım. Meteorolojiye göre üç gün yağışlı.


Benim program bu kadar.

Hepinize mutlu sağlıklı bayramlar

16 Eylül 2009 Çarşamba

Sahur programı

Bu gün sabah kalkar kalkmaz, hemen karıkoca yardımlaşıp evi şöyle bir düzelttik ve dışarı çıktık. Yürüyerek Üsküdar'a indik. Fatih'e gittik.Hava şerbet gibiydi, ne sıcak ne soğuk.Ne kadar dışarda oturalım desem de kocam motorda içerde oturarak seyehati tercih etti.

Fatih Camiine gittik. Çok kalabalıktı.Ama avlu o kadar büyükk ki, kalabalığı hissetmiyorsunuz. Ben içeride epi bi dolaştım. Etrafı inceledim. gelen grupların yakalarındaki renk renk kurdeleleri görünce nedenini sordum. Turlar,kafilelerindekileri karıştırmamak için takıyorlarmış. Fatih Sultan Mehmetin türbesi önünde dua attim. İstanbul için teşekkür ettim O^na.Kocam dönüşte hadi bi Mısır Çarşisi, Kapalı Çarşı falan da yapalım dedi. Başlangıçta peki dedim ama iskeleye gelince , hadi evimize , yiyerek içerek çıkıyor gezmenin tadı bayramdan sonraya bırakalım dedim.

Üsküdar^da alış-veriş yapıp eve geldik. Ben içeri girer girmez doğru yatak odasına gttim,geceliğimi giydim yatağa girdim.Kocam da beni arıyormuş, getirdiklerimizi yerleştirmek için, ne yaparsan yap dedim. Bir saat yatıp, iftar hazırlığı için kalktım. Gamze^^nin verdiği listeyi hazırladım.Bu ramazan da yeni iş yaşamının verdiği yorgunlukla, oruç tutamamıştı, Kadir Gecesi münasebetiyle bu gün tutmuştu. Buğday çorbası pişirdim, köfte ve biber kızarttım.Domatesleri de ikiye bölüp ızgara ettim.Birde pilav bir de cacık, tatlı olarak da hemen en kolay kemal paşa.

Bu yazıyı sahurda yazıyorum. En büyük özelliğim sahurda;kalkmak bilmem, yatmak bilmem. Sürüne sürüne kalkarım, masada uyuklarım,ilk çaydan sonra açılır, yatmak bilmem sonrasında.Elif Şafak röportajı izledim. Tekrar programdı.Eyfel kulesine aşık olan ama harbiden aşık ha,öyle bir kadından söz ettiler. Objelere aşık olma diye bir hastalık varmış yahu.
Sahurda yaptığım canlı yayın burada sona eriyor, biraz uyuyayım gidip.

14 Eylül 2009 Pazartesi

Yazmadığım süre içinde, kayda değer hiç bir şey yaşamadık, yağmur bekledik, İstanbul'u alt eden sel, derenin intikamı olkarak yorumlandı, vatandaş suçlu bulundu. Kızlar okula gitti geldi. Yemekler pişti, yendi içildi misafirler ağırlandı.Sabahları yataktan kalkmak istemedim, geceleri ise yatmayı hatırlamadım.

Dün Nazlı'nın okulunda yapılan partiye katıldık. Bizim torpilimiz Can'dı bu kez. Çünkü parti bir buçuk iki yaş bebeklerin partisiydi. Havada köpük balonların uçuştuğu, miniklerin havuzdan kepçeyle balık avlamaya çalıştığı bir partiydi bu. Mercimek havuzlarına saklanmış oyuncakları buldular, hamur yoğurdular.Dans ettiler, müzik odasında, Uzak Doğudan gelen değişik vurmalı aletlerle müzik yaptılar.Resimleri daha sonra koyarım. Parti çıkışı kendimizi Zuz'un evine zor attık. Hışırımız çıkmıştı. Akşam altıda Berfu bizi eve bırakır bırakmaz Gamze ve Ben koşa koşa yataklarımıza gittik ve yemek saatine kadar uyuduk

Benden bu kadar, bu gün çok yoğun bir gün beni bekliyor.