tatilin son demleri

Tatil bitiyor artık. Dün evden çıkarken : tatil bitse de dinlensek dememi kızlarda okeylediler. Dün Zuz'dan geldim, bir ya da bir buçuk saat sonra evden çıktık...Kadıköy'e gittik.

Çok kalabalıktı her yer...Önce Yazıcıoğlunda( Kadıköylüler burayı bilir, her türlü teknik donanımın alınıp satıldığı bir pasaj) bir teknik gezinti yaptık. Sonra Beyaz Fırının karşısındaki kilisenin önünden geçerken;Gamse , buranın içini merak ediyorum dedi....Daha sözünü bitrmeden Naziş kapısını itti içeri girdi. Burası 1800 lü yıllarda yapılmış tarihi bir kilise. Ermeni Ortodoks kilisesi. Bir görevli bize buranın tarihini anlattı...Yemek işini Mercan'da hallettik. Biz kokoreç ve ortaya midye tava sipariş ettik ama koca bir midye dolma tabağı da ikram olarak geldi. E gelmesin mi? Gamsegamse gibi bir müşteriye:)) Karnımız doydu, Kayınvalidemin dediği gibi , gözümüzün önündeki perde açıldı. Sonrası balıkçılar çarşısından yukarıya doğru tüm ara sokaklardaki, ıncıkçılara boncukçulara gire çıka Bahariye^ye çıktık. Burada da aynı işlem, o dükkan bu dükkan dreken Nazişle ben yorulduk. Gamse ben Mango ve Kotona da giricem siz bi yerde oturun dedi. Bizde Starbucks da kahve ve cheesecake molası verdik:)Gamse gelince yine ora bura baka baka aşağıya indik. Bambide akşam çayımızı içip evimize geldikk.( Bu kırmızı mayaolu tombik güzel, bize dün katıldı...Gamsegamse'nin hediyesi)

Dün akşam Çocuklar Duymasını izledik ailecek. Bu Seyyar Tayyar ve Denizlili Dünürler girdikten sonra patladı gitti. ama izleyemiyorduk( bu patladı gitti , Seyyar Tayyarın sözü, diziyi izlemeyenler için açıklayıcı bir bigi heheh). Neyse cuma günüde yayınlanmaya başlayınca izledik.
Sonra Kocam Ergenekoncuları izledi ben kitabımı okudum. Murakami'nin Haşlanmış Harikalar Diyarı...Kitabın kahramanı kadının tombul oluşu ve pek estetik bulunması çok hoşuma gitti ne yalan söyleyeyim...Bir tek o pembe giyinmeyi seviyor bense hiiiç...

Günlerdir alerjimle boğuşuyorum bu arada... Geçen gün, bir taraftan yanıp, bir tarftan kaşınıp bir taraftan da diken diken olup bir de üstüne ala dana gibi bir görüntüm olunca ağladım oturdum. Kocam çok üzüldü halime , durmadan fikir yürütüyor. Şundan , bundan diye...Çünkü senelerdir nedeni bulunamadı.Ama bu sabah bombayı patlattı...Bana bilgisayar alerji yapabilirmiş. Yaydığı ışınlar filan:))Neyse, ilacım değiştirildi , iki gündür çok çok iyiyim.

Bu gün kızlar tatille vedalaşıyorlar...Naziş veda gecesini Hilton Otelde yapılan bir etkinliğe katılarak yapıyor....Gamsegamse ise kuaförün yolunu tuttu , öğrencilerine biraz daha güzelleşerek kavuşmak için bakıma girdi.

Bense temizliktir, yemektir arada çay kahve molasıdır akşam ettim...

@Palmadoro

Dün gece'nin kahramanı Ebru namı diğer Ebrucuktu...Ebru şimdilerde yazmıyor ,dilerim yazar çünkü çok keyifli yaıları vardı. Zaten böyle bir yazısı sayesinde beş yıl önce, kötü geçen bir gecemin sabahının gülümsemesi olmuştu. O dur budur sürer EBRU ile maceralarımız. Dün gece O'nun doğum günüydü.
Zeya'nın yaptığı şahane bir organizasyonla Palmadoro'da bir taş plak gecesinde kutladık Ebru'nun yeni yaşını...Gece'ye Ebru'nun teyzesi ve kuzenleri de katıldı...Teyze dediysem , bu gencecik, alımlı bir teyze yani...Yaptığı danslarla geceye imzasını attı.Taş plak gecesine tesadüfen rastladık ama iyiki rastladık... Çocukluğumuzun, ilk gençlik yıllarımın o Neşe Karaböcekli, Ersan Erduralı, Ayla Dikmenli, Ajda Pekkanlı, Cici kızlarlı şarkılarını şarap eşliğinde bağıra çağıra söyledik(Zuz Aşkın Kanunu yazsam yeniden yazarken:)( ben saate bakarken, resimlerini çektiğimi sanıp, poz veren Zuz ve Zeya ikilisi):=))
iyi ki doğdun Ebru, iyi ki hayatımıza girdin, iyi ki yolun sayfalarımızdan geçti...

Bu Sayfanın özelliği uyarınca biraz Palmadorodan söz edelim. yemekler dünya mutfağı olsa da genellikle İtalyan Mutfağı ağırlıklı. Dekoru biraz ağır, kristal avizeli ve kadife sandalyeli ,şömineli ama çok sıcak ve samimi...Adını bahçesindeki kocaman palmiye ağacından alıyor ve yazın bu ağacın altında oturma düzeni oluşturuluyor.Palmadoro İtalyancada Altın Palmiye anlamına geliyormuş.

Gece sona erdiğinde Zeya , ben ve Zuz caddeye kadar yürüdük. O serin ve temiz hava bana çok iyi geldi...Tabi gecenin o saatinde ben eve dönmedim. Kardiş kardiş Zuz'un evine geldik. Hiç üşenmeden Fatmagül'ü internetten izledik:)))Sonra bir uyumuşum sabah olmuş.Kahvaltıyı kendi evimde yapmak üzere koşturacağım birazdan...Anladığınız üzre bu yazı Zuz'un evinden yazıldı:)

@Kariye

(Naziş, Kariye'de en sevdiği kompozisyonun altında...Hz İsa'nın , şeytanı ayağının altına alıp, Hz. Adem ve Hz Havva'yı kabirlerinden çıkarttğı sahne)
Gelelim günün başlangıcına

Sabah kalktığımda Naziş yatağında uyanıktı... Kapıdan öpücük attım, O da bana Kariye'ye gidelim mi dedi.Haydiii gittik bile dedim... Hemen yeşil çayımı koydum, bir taraftan onu yudumladım, bir teraftan kahvaltıyı hazırladım... Allah tarafından bana verilmiş üçünc ü elimle , dondurucudan çıkardığım haşlanmış yeşil mertcimeğin üstüne sıcak su koyup ocağa oturttum. Hemen içine bir kase kare çorbalık hamurumdan ve yarım kase kadarda haşlanmış nohut koydum. Onlar birlikte pişe dursun biz kahvaltımız ettik. Hemen tavada yağda naneli, salçalı , acı biberli bir sos hazırlayıp cosss diye ocakta pişen çorbanın üstüne döktüm. Akşamın çorbası hazırdı netekim...

Dışarı çıktığımızda , dijital gösterge hava sıcaklığını, 14 derece gösteriyordu . Yaka bağır açık yürüdük. Eminönüne oradan da Edirnekapıya Kariye Müzesine geçtik. Kariye Aşığı Naziş, hoplaya zıplaya bize mozaikleri anlatırken, içeri koca bir grup girdi. Dört üniversitenin turist rehberliği öğrencileriymişler. Başlarında hocaları, biz peşlerindebir güzel anlattı, şakacıktan bizden ücret olarak kahve istedi... Benim yanımda ki Van 1oo.yıl üniv öğrencisi genç kız, bana göremediğim, farkemediğim ayrıntıları tek tek gösterdi. Bu üçüncü gelişimdi müzeye ama meğer neler kaçırıyormuşum...Yani bi de bilerek gezdiğimi sanırken...





Çıkışda hemen müzenin karşısındaki Pembe Köşkde oturduk çay kahve molası verdik. Ben bir karanfilli sigara telledim. Zeya'nın kulaklarını çınlattım. Çünkü ; ben sigara içmem ama karanfilli olursa kahvemle bi keyif yaparım. O da buralarda bulunmaz , Zeyacım bana yurt dışı gezi dönüşlerinde getirir...Sonra müzenin arka sokaklarına daldık biraz. Nazar boncuklu kaldırım ve bir sahabi türbesi var burada gözden kaçmaması gereken...

Tabi gez gez karnımız acıktı, Yemeğimizi Fatih'de yedik. Nerede yiyelim derken, Naziş bakın burası ta 1950 de açılmış dedi. Güzel ve temiz bir yerdi. Çalışanlar bembeyaz giysili, aşçı şapkalılardı... Yemek sonrası istediğimiz künefesi ise şahaneydi. Yolunuz o tarafa düşerse adı Yıldız...
Yemekten sonra , Beşiktaş'a geçtik.Evimize geldik. geldik ama biz eve girmeden Zuz programı yaptı, kızlar ona gitti. Bari tek tek çağır, biri bize kalsım diyorum:)

Akşam Öyle Bir Geçer Zaman ki izledik.

Bu gün de böyle geçiverdi gitti işte

Aşk Tesadüfleri Sever ve Bezelye Prenses

Bu gün Naziş'le birlikte sinemaya gittik.... Biz bu filmin gelmesini aylardır bekliyorduk zaten. Filmi çok beğendim. Bence yeni ''Love Story'' bu film... Mehmet Günsur tüm zamanların yakışıklısı, Belçim Bilgin'le çok iyi bir ikli olmuşlardı.Filmi özellikle Ankaralılara öneriyorum. On iki yıl önce küşüstüğümüz Ankara'yı özlediğimi farkettim film izlerken.Filmde bir yumurta atma savaşı var,bu Ankara Kolejinin bir geleneğiymiş. Bazn bu kadar da tesadüf olabilir mi diyorsunuz ama o kadar olabilecek şeyler ki.. Neyse işte izlemenizi tavsiye edebileceğim bir film.Filmde hepimizin çocukluğundan bir şeyler var.

Sinema çıkışı Capitol- Kete'de yemeğimizi yedik, biraz dolaştık yürüyerek eve geldik.Eve gelince şipşak pilav yaptım, yanına da gelirken aldığımız kızarmış piliçleri ve ayranı takdim edip , aç ev halkını da doyurdum . Daha ne istiyonuz dedim:))

Başlıktaki Bezelye Prenses'e gelince. Bu resmi Gamsegamse'nin masa üstünde görünce ne güzel resim dedim.Bezelye Prenses dedi. Hikayeyi unutmuşum , anlatınca aaaaynı sen dedim. O da evettt zaten o yüzden koydum ben de resmi dedi. Bu Gamse , çarşafında en ufak bir kırışıklık hissetsin gece kalkar çarşaf düzeltir. ayakkabı alırken dört döner, çocukluğundan beri; orası değdi burası değdi, galiba topuğumda bir his var, o his nedir çözülemez... Bebekken bile fanilası içerde kat yapsa, pantolonun içine attığımız bluz biraz toplansa huysuzluk ederdi. İşte size Bezelye Prenses'in hikayesi...

Bir zamanlar bir prens varmış. Bu prens evlenmek istiyormuş, ama evleneceği kişi gerçek bir prenses olmalıymış. Böyle birini bulmak için bütün dünyayı dolaşmış, ama çok büyük bir hayal kırıklığına uğramış. Çünkü, karşısına çıkan prenseslerin hakiki olup olmadığını bir türlü anlayamıyormuş. Hep eksik bir şeyler bir şeyler oluyormuş. Sonunda üzüntü ve umutsuzluk içinde yurduna dönmüş.

Bir gece korkunç bir fırtına çıkmış; şimşekler çakıyor, gök gürlüyor, bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyor, kıyametler kopuyormuş. Derken sarayın kapısı çalınmış, yaşlı kral gidip kapıyı açmış. Fakat, o da ne kapıda, yağmurdan ve fırtınadan perişan olmuş bir zavallı bir kız duruyormuş. Üstelik her tarafından sular akan, tepeden tırnağa sırılsıklam olmuş bu kızgerçek bir prenses olduğunu söylüyormuş.

"Eh, anlarız bakalım!" diye düşünmüş yaşlı kraliçe, ama kimseye bir şey söylememiş. Yatak odasına gitmiş, yere bir bezelye tanesi koymuş. Bu bezelye tanesinin üzerine yirmi tane döşek, döşeklerin üzerine de yirmi tane kaz tüyü yatak koymuş.
Gece olunca prenses bu yatakta yatmış.
Sabah olunca kıza, gece nasıl uyuduğunu sormuşlar.

"Ah, korkunç bir şeydi!" demiş prenses. "Bütün gece gözümü bile kırpmadım! Allah bilir ne vardı yatakta sert bir şeyin üstünde yatmışım gibi, her yerim çürüdü, mosmor kesildi! Gerçekten berbattı!"

Böylece anlaşılmış ki, yirmi döşek ve yirmi kaz tüyü yatağın altındaki bezelye tanesini hissedecek kadar nazlı, narin olduğuna göre, bu prenses hakiki bir prensestir!

Prens onunla evlenmiş. O bezelye tanesini de müzeye koymuşlar. Eğer kimse almadıysa, bugün bile gidip görebilirsiniz onu.

tatilin ikinci yarısı

Bizim ev de sabah...saat 0.9.49...Alışık olmadığım kadar sessiz...Kızlar tatil uykusunda...Gece kaç da yattıklarını tahmin bile edemiyorum.Bu gün itibariyle, tatilin ikinci yarısına girdiler. Bitti say diyorlar.
Beyoğlu gezisi sonrası, arkadaşlarıyla takıldılar, gece gündüz.... Fazla görüşemedik yani:)) Dün Cancan'a gittik...Pek ağırladı bizi.... O bağırdı, Ayran havladı, tren geçti evlere şenliktik yani. Uyuyunca Ayran'ı da kendi odasına gönderdik de çayımızı sakin sakin içtik.Berfu ; bize şahane böreklerinden yaptı.O böreği kimse O'nun gibi yapamıyor ama o bütün işin fırında olduğunu söylüyor) böyle de mütavazi yani. Doğumun ay sonuna olduğunu söylüyor ama dolaşırken doğurdum doğuracak gibi duruyor.Cancan iki saatten fazla uyuyup uyandığında bir prens olmuştu:)) Gerçi hemen Ayranla bir arbede yaptılar ama:)Balığımı Ciciannemle yicem dedi...Bi güzel yedi...Tam biz kalkmak üzereyken Cicianne gitme dedi...İçimin yağları eridi...Bir saaten fazla tekrar oturduk. Baktık olmuyo. Annesi ile bizi eve bıraktılar. Yol boyu takılmış plak gibi-Anne sen işe git, para kazan, simit al, çukuta al, pamuk al(pamuk şeker)...ben ciciannede kalıcam, uyucam dedi.Annesi-oğlum, bak karanlık oldu, şimdi işe gidilmez dedi , baba gelecek dedi ama o kapının önünde biz arbadan inerken yaygarayı kopardı. Artık öyle güzel konuşuyor ki, Migrosun önünden geçerken- Naslı migrosa bakma bile diyebiliyor))

Dün akşam ne güzel bir ay vardı.Arabada eve gelirken dikaktimizi çekti.... Tam hilal şeklindeydi. Gamsegamse aya bakın ne güzel diye bağırınca; ben gözün aya takılınca , hemen yüzüğe bakarsan talihin parlak olurmuş dedim, herkes yüzüğüne baktı, Berfu da, ayı hilal şeklinde görünce gülümsemek gerekirmiş dedi, Cancan'da dahil hepimiz hihihihi diye sırıttık:)

Akşam dizi faslı , çay faslı bitince kitap okuma faslına geçtik ailece...Ben Murakami'nin Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonu adlı kitabını okuyorum. Kİtapda şişman bir kadının oluşu beni ziyedesiyle memnun etti:))Aynı sahilde Kafka gibi birbirinden ayrı gibi görünüp, birbirine paralel iki ayrı hikaye ile yürüyoruz şimdilik... Yine şaşırtan bir hayal gücü ve olmazssa olmaz müzik. Henüz bir yerlerden bir kedi başını uzatmadı ve bu beni şaşırttı.

Bu günün programında pazar alıverisi, aylık market alışverişi ve sinema var... Geçen akşam tam Gamsegamse ile sinemaya gidelim diye konuşurken, arkadaşları aramış ve gideceğimiz filme Ona da bilet aldıklarını söylemişlerdi...Türkçesi ekilmiştim yani. Naziş de - oy benim Annem ekilmiş mi dedi ve bu gün için birlikte gidelim demişti. Bu film çoktandır gösterime girmesini beklediğimiz''Aşk Tesadüfleri Sever''. İsmi bile ne kadar güzel değil mi? Baş rollerde Mehmet Günsür ve Belçin Bilgin var.Gamse ağlamaktan helak olm uş bir şekilde geldi.Bu kadar hüzünlü bir film olacağını düşünmemiştim doğrusu...Gidelim görelim anlatırım size. Bir de beklediğim bir film daha var, sanırım o da gelecek programda; İncir Reçeli....İncir reçelini çok severim ondan yola çıkarak dedim ki filmini de severim. Bu esprim beğenilmedi hiç ))

Ev yavaş yavaş ayaklanmaya başladı ben artık gideyim... İyi bir hafta olsun...keyifli olsun
Haaa , bu hafta sıcaklık 1o derecenin üstüne çıkacakmış.

tatilin ikinci kültür etikinliği

Dün yine tatil etkinlikleri programımıza devam ettik...Naziş'le kahvaltı bile etmeden dışarı çıktık....Kahvaltıyı Taksim-Bambi'de yaptık....Bu kadar erken çıkmamızın nedeni ;Frida&Diego sergisini çok fazla kalabalıklaşmadan , sakin sakin gezebilmekti...Nitekim de henüz İstiklal caddesi bomboştu.Naziş- Anne , iyi bak keyfini çıkar bu tenhalığın dedi. Frida sergisi güzeldi güzel olmasına da , asıl görmek istediğim tabloları yoktu...Neysekj, en sevdiğim tablosu olan 'Düşüncelerimde Diego' getirilmişti. Onu da göremeseydim yok artık derdim. Frida resimlerinden çok , özel yaşamıyla ön plana çıkmış bir ressam. Hayatının konu edildiği kitabı keyifle okumuştum. Sonra filmi de yapıldı onu da izledim. E sergiyi görmemek olmazdı. Şimdi sıra Mavi Ev' de dermişim. Mavi Ev; Frida'nın müze haline getirilen Meksika' da ki evi:)Yalnız beşinci katta Rus Ressamları sergisi var ki, asıl o görülmeye değer. Eve dönüp bir Rus Klasiği okumak istedim ...
.En alt kattaki daimi konuk,Kaplumbağa Terbiyecinin karşısında ise bir süre oturdum.Nedense bu resme karşı hep özel bir ilgim olmuştur.Ben orada gözüm tabloya dikili otururken,aşağı kattaki resim atölyesinin minik öğrenciler geldi,öğretmenleriyle....Öğretmen,önce Osman Hamdi Bey'in müzeciliğ ve tablo hakkında onların seviyesine göre bilgi verdi ve dedi ki,-Osman Hamdi Bey tablonun içine kendini de koymuştur, Kaplumbağa Terbiyecisinin yüzü Osman Hamdi Bey'in yüzüdür. Peki, siz kimin yüzünün yerine , kendi yüzünüzün resmini koymak isterdiniz diye sordu... Kimi süperman diye bağırdı, kimi örümcek adam, kimi pembe panter....Naziş hadi Anne demese onların peşine düşüp , atölyeye gidesim vardı

.Binada Türk Seramik Sanatları sergisi de vardı...Orada özellikle ağzında bir yılanı yutmak üzere resmedilmiş leylek olan seramik kaba bayıldım.

Sergiden sonra , Gamse ile buluştuk. O'nun dersi vardı sergiye gelememişti. Ama öncesinde Terkos Paasjının altını üstüne getirdik. Gamsegamse bir gün önce arkadaşlarıyla Taksim'de buluşmuştu. Buraya uğramışlardı ve bize tüyo vermişti. Mango ve Zara'da yüzlerce lira ödeyip aldıkları elbiseler orjinal etiketleriyle burada 20-25 lira civarındaymış. Hatta Gamze Zara!da beğenip, pahalı dediği elbiseyi 25 liraya görünce hemen almıştı. Biz de gidince gördük ki, hiç abartmamış... Terkos pasajına girin alt kattaki dükkan. Daha sonra .Öz Sütte oturup Gamse'yi bekledik. Bundan sonrası tufan... Fıccında yemek, İnci'de profiterol molası... Sen Antuan'da Noel Kreşleri Sergisi...
Yolu Beyoğlu'na düşenler aman bu sergiyi de kaçırmayın. Bir kitapta okumuştum bu kreşleri ama bu kadar görkemli bir sunuş biçimi olduğunu tahmin edememiştim.Hatta sanırım Lolipop Pabuçlardaydı....

İtalya’nın dünyaca ünlü ve önemli tarihi bir arkaik özelliğe sahip olan ‘İtalyan Noel Kreşleri’, çok sayıda sanatçının eserlerinden oluşan bir sergi ile İstanbul’lu sanatseverlerin beğenisine sunuldu. Kilise’de açılan sergi büyük ilgi görüyor.
Dünyaca ünlü İtalyan Noel kreşlerini simgeleyen çok sayıda maket, oyma heykel kabartma eserinden oluşan ‘İtalyan Noel Kreşleri Sergisi’ İstiklal Caddesi’nde bulunan Sent Antuan Kilisesi’nin büyüleyici atmosferinde ziyarete açıld

ı.

Artık karnımız acıkmaya başlamıştı....Naziş Fıccın teklif etti tabi her zamanki gibi...hava soğuk olduğu için içerde oturduk. İçeriye girince gördük ki, sergide aynen Frida gibi giyinmiş ,s rgiyi dolaşan kadın , eşiyle gelmiş bizden önce kurulmuşu:))

Her zamanki mönümüzü istedik....Haluj, fıccın, velibaht ve ortaya çerkez tavuğu. Buranın çerkez lokantası olduğunu daha önce yazmltım...Fıccın;İstiklal caddesi Kallavi sokakda.Burada bir anımız var daha öncesinden...Havanın iyi olduğu bir gün yine Fıccındayız...Dışarıda yiyoruz yemeğimizi. Bir kadın geldi yanıma açım dedi,. Ben de bir güzel çerkez tavuklu sandviç yapıp eline vermiştim. Masadakilere kalmamıştı...

Yemekten sonraki ilk durağımız Atlas pasajı oldu... Biz buraya girince kendimizi kaybederiz. Tasarım eşyalar satan dükkanlar favorimizdir. Bir şapka dükkanı vardır ki, insan kendini kaybedebilir. Naziş tam dişine göre cüzdanlar aldı buradan. Siyah bir tabut şeklinde cüzdan, Gamse'de kıvırcık saçlı bir kız broşu aldı...
Akşamı etmiştik hava buza kesmişti. Trafik desen akııllara ziyan. Dişlerimiz takırdaya takırdaya eve geldiğimizde saat dokuz olmuştu... Fatmagüle yetişmiştik.... Saleplerimizi içerek Fatmagülü izledik.
Dünün hikayesi de böyleydi...

Dünlerden bir dün , Jet gibi bir dün

Sabah gözümü Naziş'in;Defne Joy Foster ölü bulunmuş diye bağırışıyla açtım...Çok sevdiğim , beğendiğim bir sunucuydu...Ölüm nedeni geçirdiği astım kriziymiş.Önce ölü bulundu denilince ,sanki intihar gibi yansıtıldı ama sonra astım krizi olduğu açıklandı..Çok üzüldüm.

Dün oldukça hızlı geçti...oradan oraya zıp zıp ettik.
Dışarı çıktığımızda hafif hafif kar atıştırıyordu...İlk durağımız ,Ayın biri kilisesiydi...Buradan daha önce söz etmştim size...Ayşe Arman meşhur etmiştir...Çok kalabalık olur.Hele Paskalya'ya falan rastlarsanız önünde en az iki kilometre kuyruk olur.

Bereket ve bolluğun simgesi olan bu kiliseye ,neden herkes ayın birinde tıklım tıklım dolduruyor? Ayın birinci günü bereket, bolluk, sağlık, güzellik ve iyi niyete açılan kapı olarak yorumlanıyor. İnanca göre her ayın biri ayazmaya gidilmesi gerekiyor. Eğer her ayın biri gidemiyorsanız, Ocak 1’de gitmeniz öneriliyor. Bütün bir yılın sağlıklı, huzurlu ve bol kazançlı geçmesi isteğiyle dua ediliyor…İçinden ayazma suyu çıkıyor.Gittiğnizde mutlaka bir ünlüye rastlayabilirsiniz.Müslümanı, yahudisi, hristiyanı herkes gelir...Papazda zaten inşalah maşallah der arada bir...Naziş burayı çok sever...Böyle tatil günü ayın birine rastlarsa arada bir gideriz...
Oradan çıktık, Vefa'nın ara sokaklarından yürüye yürüye Süleymaniye'ye geçtik. Süleymaniye Camisindeki restorayon nihayet bitmişti çünkü, görelim dedik, caminin büyüklüğü insanda şaşkınlık uyandırıyor. O kadar soğuktu ki, halılar buz gibiydi, ayaklarımız dondu...Özgün tasarımda olmadığı için klimalar sökülmüş...
Dev boyutlardaki yapının temizliği için günümüzde de caminin çeşitli yerlerine konulan 10 siyah deve kuşu yumurtası, restorasyon öncesi koruma altına alınmış. Yapıdaki örümcek ağı oluşumunu engellediği düşünülen deve kuşu yumurtaları, çalışmalar sonunda tekrar eski yerlerine konulacakmış.Şu anda sadece bahçede çalışmalar devam ediyor.Bir tek İs Odası restorasyon dışı tutulmuş.Yağ lambalarından çıkan islerin tek bir noktada toplanmasını sağlayan bir hava akımı yaratacak şekilde inşa edilen camiden çıkan isler, "is odası"nda toplandı ve uzun yıllar bu isler mürekkep yapımında kullanıldı.Ama biz her yere adımızı , memleketimizi yazmaya meraklı bir milletiz ya , burada da isli duvarlara yazmışız, adımızı sanımızı, telefon numaralarımızı...


Süleymaniye Camisinden çıktığımızda artık acıkmıştık ve de yemek planımızı burada ki tarihi kurufasulyecilerde yemek üzere yapmıştık.Eğer bu kuru fasulyecilerden birinde kuru fasulye yemediyseniz , hayatınızda kuru fasulye yememişsiniz demektir. Nasıl özel bir lezzet anlatılmaz , gelinir , yenilir. Biz her zamanki gibi ortaya bir büyük kuru fasulye tabağı getirttik. Ben buranın patlıcan kebabını da çok severim bir de ondan söyledik. Naziş her zamanki gibi dönere takılıp bize şaşkın şaşkın baktı
.
Yemekten sonra, Tahtakaleden aşağı oraya buraya baka baka, ıvır zıvır ala ala indik...Kocam ;Hanım mahallene geldik diye dalga geçti benimle ama , O da hoşlanıyor böyle şeylerden...Mısır çarşısından da , üzerlik tohumundan yapılmış bir nazarlık aldık duvara asmak için... Cancan onları birbir toplar , kafamıza kafamıza atar ya neyse dedik aldık...Vapurlla karşıya geçince, çıkmışken hadi bir Capitol yapıp, Kocanın beğendiği bir kaban vardı, inat edip almamıştı... Naziş- Baba , indirime girmiş gel inat etme al dedi. Hadiii rota ev yerine Capitol'e döndü bu kez de...Önce ÖzSüt'te birer sıcak çay içelim dedik. Tabi çay kuru kuru gitmez yanına ÖzSüt'ün sakızlı markizi gerekir, çikolatalı kestaneli pastası hatta çikolatalı fondüsü gerekir:)) Bu işi de tamamladıktan sonra Koca kişisinin kabanını aldık, elimizdeki ıvır zıvırı da eline verip eve gönderdik. Biz kız kıza gezdik... D&R' a uğradık falan filan.

Akşam Öyle Bir Geçer Zaman ki'yi izledik ailecek.Sonra kitap faslına geçtim ben. Yeni kitabım Barış Bıçakçı'nın ''Bizim Büyük Çaresizliğimiz''.... Barış Bıçakçı hiç okumadığım bir yazardı. Geçen gün hakkında okuduğum bir yazı , okumamı şart kıldı... Nerede okudum , kim yazmıştı hatırlamıyorum ama bir köşe yazısıydı...Barış Bıçakçı, hep yazmalı, durmadan yazmalı diyordu...Evet yazı dili çok iyi gerçekten de ama ben anladım ki, anlatıcı olan kitapları sevmiyorum. Bu kitap da da bir anlatıcı var, anlatıyor....Kitap geçip giden çocukluğa bir ağıt gibi aslında.... Bir yazar için konuşmak hele hele bir kitabının henüz yarısındayken konuşmak çok yanıltıcı olur.Ama şunu diyebilirim ki ben bir Barış Bıçakçı kitabı daha alır okurum...


Bu gün herkesin kendi programı vardı. Benim programım evdeydi. Genel temizlik yapıldı, gıcır gıcır misler gib olduk. Yemekler pişti ,iki gün garanti:)... Bir de kocaman çikolatalı bir pasta yaptım. Süsledim püsledim, bu akşam Görümceme götüreceğizdir onu.

Yarın sanırım Naziş'le Frida&Diego sergisine gideceğiz...Yarın ola hayr ola