Lale'nin Bahçesi 6 yaşında

Tam 6 yıl olmuş yazıyla altı...
Bir gün geriye dönüp baktığımda ; sanırım yaptığım iyi işlerden biri diyeceğim.Hayatımın gök kuşağının yedi renginden biri de blog oldu dolayısıyla sizler.

İlk başladığımda ki blogumu görmenizi çok isterdim. Zeya, Atalet,Ebru, Balkahve, Mavianne hatırlar hatta:)) allı pullu , yeni gelin blogu gibiydi. sayfanın bir kenarında durmadan yüzen dudağı rujlu, gözlüklü tombik balık...Gamse , Anne bu sensin derdi. Sayfanın tepesinde süpürgesiyle uçan bir cadı...Yanıp sönen bir Welcome yazısı...inanılmazdı.

O zamanlarda ki yazılarıma bakıyorum, cemazül evvelden başlamışım olaya... Okuyucuya soyumu sopumu dedemi, Anneannemi , eğri çatılı evi, bahçede ki şeftaliyi, bahçevan Mehmet Efendi'yi, Lucky'i ,İilkokulumu, kuzenleri, kızlarımı tek tek anlatmışım hem de.

Artık blog arkadaşlarımın yanında mail yoluyla bana ulaşan arkadaşlarım da oldu... Sevdikleri, ilgilerini çeken yazıları, resimleri, haberleri benimle paylaşanlar, bir şeyler soranlar ya da sırf beni okuduklarını belirtmek için yazanlar.Her aldığım mailde, yorum da katlanarak artıyor sevincim.Dünyam ne kadar genişledi, artık yedi kıtadan arkadaşlarım , izleyenlerim var.Ve hepsi de bana herkesten daha yakın bir tık uzaklıkta. Daha büyük bir zenginlik düşünemiyorum doğrusu.

Artık kitabımın arasına koyduğum ayraçda, evimin anahtarını taktığım anahtarlıkta, posta kutuma düşen bir kartda yakama taktığım broşda hep sizlerden izler var.Bir şeyi bulamadığımda bende var hemen göndereyim diyenler, bir yerimiz ağrısa derman olmak isteyenler ,sevinçleri paylaşırken;acımızda da hemen yanımızda bulduklarımız nasıl bir teşekküre sığdırayım düşündüm durdum ve bunun asla altından kalkamayacağım bir şey olduğunu anladım.

Sadece bana değil tüm aileme göstermiş olduğunuz sevgiye , ilgiye ne kadar teşekkür etsem az.
İyi ki yolum buradan geçmiş ve iyi ki yolum sizlerle kesişmiş.

Bin teşekkür hepinize...sağ olun var olun...