Lalenin Bahçesi

Bir kırmızı Lale işte.
Kitap okumayı, sohbeti, sinemayı, İstanbul'u ille de Üsküdar'ı sever. Olmazsa olmazları ailesi, Zuz, Cancan ve denizdir.
Çok şiir okumaz ama okursa Atilla İLHAN ve Orhan VELİ okur. Paylaşmazsa görmüş gibi okumuş gibi hissetmez kendini...

13 Aralık 2011 Salı

Diyet olayı

Bu gün diyetisyen randevum vardı... Yeni yıla yeni kararlarla girmenin ilk adımlarından biri... Benim sorunumun kilomdan rahatsız olmamam teşhisini Zuz yıllar önce koymuştu. Neyse işte , sonunda karar verdirildim gittim. O kelimeye dikaktinizi çekerim. Verdirilme kısmı Gamsegamse'ye ait.

Kocam tansiyon ben diyet meselesi için bu sabahta hastane için çıktık yola... Ben üç saatlik açlık konusunda , randevu sırasında uyarılmıştım bu arada...Diyetisyenimi sevdim. Beni tercih ettiğiniz için teşekkür ederim dedi ilk olarak. Sonra bir gün içinde neler yediğimi sordu. Sonra işte, açlık şekeriydi, falanıydı filanıydı yedi adet tahlil, vücut kitle indeksi hesaplamasıydı gibi ön çalışmalardan sonra oturduk karşı karşıya, meyva severmisiniz , yok. O zaman kuru meyva...peki kuru meyva daha şekerlidir...tabi ama onun hesabı yapılacak... kuru yemiş severim...o zaman bir avuç badem günde... sabah kaçta kalkarsınız....erken...yeşil çay demleme olmazsa büyülü bohça olacak ... böyle böyle konuşa konuşa yemek listem hazırlandı. Bir hafta sonra tekrar kontrole gelmek , giderken de her gün ne yediğimi yazıp, götürmek üzere vedalaştık .

Yemek saatlerine uymam konusunda özellikle uyardı hatta saat kurun ,öğün atlamayın dedi. Gün aşırı 45 dk lık yürüyüşüm var. Benimle birlikte diyete başlamak isteyenler olursa diye diyet listemi yazacağım aşağıya...

Her gün ne yemek hazırladığımı da yazacağım , bu arada siz de değişik sebze yemekleri tarifleri yazarsanız sevinirim.

Bir Haftalık diyet listem

Sabah 7.30 yeşil çay
kahvaltı 08.00 1 dilim beyaz peynir(30gr)
söğüş sebze
2 ince dilim esmer ekmek, şekersiz çay

ara 10.30- 5 adet kuru kayısı+8-10 adet badem

Öğle 13.00- 3 yumurta büyüklüğünde et(90gr) kırmızı, beyaz et, beyaz peynir, light ton balığı veya peynir
salata(yağsız, mısırsız)
2ince dilim esmer ekmek

ara 16.00-1 dilim beyaz peynir
2 ince dilim esmer ekmek

Akşam 19.00-7-8 çorba kaşığı sebze yemeği( etsiz, pataessiz)
1 kase yoğurt(200gr) veya bir büyük su bardağı ayran(400ml)
salata(yağsız, mısırsız)
2 ince dilim esmer ekmek

ara- bir büyük mandalina+bir küçük elma ya da ikibüyük mandalina

bir su bardağı diyet süt

günde en az 2,5 -3 litre su
3-4 fincan yeşil çay
gün aşırı 45 dk lık tempolu yürüyüş... bana yavaş yavaş başlamammı sonra tempolu yürümeye başlayacağımı söyledi.( dizim coşmasın diye:)
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::..

Ben öğle yemeğinde et olarak ızgara tavuk, salata olarak roka ve domates salatası hazırlayacağım yarın( diyet yarın başlıyor)

Akşam yemeğinde ki sebzem ise portakallı kereviz olacak. Bu akşamdan pişirdim. Patates koymadım... salata olarak , domatesli , taze soğanlı kıvırcık salata hazırlayacağım. Kahvaltı ve ara öğünlerin ne olacağı liste de belirli zaten.

Ekmek olarak, tam buğday ekmeği...bunu çavdar ve tahıllı ile ara ara değiştireceğim.

haydi bre gazam mübarek olsun...Allah utandırmasın...bana katılan olursa, o da her gün ne yediğini yazsın...

Sanırım liste bir hafta sonra değişecek..



Kocamın tansiyonu sınırda çıktı... Bi dünya tahlili var. İlker yani görümcemin oğlu bu akşam aradı , dayı sen bana gel, ben seni bi kolaçan edeyim dedi. Yenge sen de korkma , takibe alırız dedi...Kendisi kardiyolog zaten. İstanbul'un dışında ama civarında)))... Kocam perşembe günü onun yanına gidecek. İlker sana buradan sesleniyorum, acilen İstanbul il sınırlarına dönmen gerek... Bak biz artık teklemeye başladık:)Ataletim canım benim nasıl her şeyimize yetişsin..









Gizli Gerçek

Bu bir kitap adı değil, Yeliz beni hayatımın gizli gerçekleri için mimlemiş.
Bu konuda fazla bir şey çıkmaz benden ama başlayalım.

1.Bilgisayar oyunlarından nefret ederim.Nefretimi anlayın birinci sıraya gelmiş:)
2.Kitap okurken bana soru soran kişiye gözümün bebeee olsa anında gıcık olurum.
3. Bir uzun hayvan var ya o benim en büyük fobimdir, olmadık yerde aklıma gelir bu konuda psikolojik yardım almayı bile düşündüm .
4.Evden çıkarken eğer ev dağınıksa , asla rahat edemem... Geçen gün Zuz'la dışarı çıkarken babam kahvaltı ediyordu, masasını toplayamadan evden çıkmak zorunda kaldık. İşimiz bitince , Zuz OXXO'ya da gidelim dedi, ben bir sürü manevra yaptım. Masa toplamak için eve geldin diye bana küstü.
5.Gece ev halkından birisi, yanında ben olmadan dışardaysa, o eve gelene kadar bir sürü şey bahane eder telefon açarım... Eğer telefonu cevap vermiyorsa ulaşana kadar bir sürü adak adarım.
6.Radyoda , tv de müzik varsa bilsem de bilmesem de uydura uydura eşlik ederim evdekiler uyuz olur.
7.Ben bu gün diyetisyene gittim.

12 Aralık 2011 Pazartesi

başı sonu belli olmayan yazı

Sabahın Filmi; Before Sunrise-Gün Doğmadan
köprü altinda yatan sarhos sairin, filmin kahramanlarina yazdigi şiir
diyaloglar ve viyana...
tren yolculuğu ve hiç tanımadığın biriyle sabaha kadar süren sohbet...
Film akşama doğru başlayıp,ertesi sabah biten bir Viyana öyküsü...Bir de bunun ikincisi var, onu yarın akşama doğru izleyeceğim.İkinci film yani Before Sunset -Gün batmadan ise, birinci filmde kalan yerin 10 yıl sonrasından başlayan, öğleden sonra başlayıp, akşama doğru biten buruk bir Paris öyküsüymüş.Bu filmler sevgili Günün Çorbası-Yeliz'in tavsiyesi ile sepete atılmıştı. Demek ancak zamanı gelmiş.

Öğleden doğru karıkoca karıkoca evden çıkıp martılarla yarışa yarışa Eminönüne geçtik.


Havanın güzelliğini anlatmaya ferman gerek...Enfesti enfes...iyi ki güneş gözlüklerimi almışım yanına...



Büyük Postaneye doğru yürürken bu ne kalabalık demeye kalmadı ki Nimet Abla gişesi önünde Milli Piyango bileti kuyruğu olduğunu anladık. İnsan kalabalığı kadar da Seyyar satıcı kalabalığı vardı...aynı bilet aynı şans diye bağırıyorlardı. Biz Bahçe Kapı Milli Piyango gişesinden rahat rahat aldık biletlerimizi. Öyle rahattı ki heheh bi tek biz vardık. Sonra Cağoloğlu yokuşunu tırmanıp benim eski kartçıma gittik. Başka yerden kart almam, çünkü benim aradığım gibileri bir tek onda bulabiliyorum. Hem kartları seçtik hem her yılki geyiği çevirdik.Eskiden ne güzel kart atma geleneği vardı, cep telefonları çıktı , mertlik bozuldu geyiği:)

Kart işini bitirince koca dedi ki ne yiyelim... Ben gözüme Rumeli Köftecisini kestirmiştim zaten:)Bu tarihi köfteci, Sultan Ahmet Köftecisi gibi markalaşmadı iyi de etti. Eski halini bilenler hatırlar,Sultan Ahmt köftecisinin nasıl güzeldi köfteleri,şimdi sanırsın bir lastik...Rumeli Köftecisinin kuruluş tarihi 1925 sanırsam. Köfte, piyaz, irmik helvası ve mercimek çorbası var . Çorba hariç mönüde ne var ne yok hepsinden yedik:)) Abartmayalım helvayı paylaştık.














Karnımız doyunca ; bu kez Tahta Kale'nin yolunu tuttuk. Amacımız, geçen yıl, benim Cancan'dan saklamak için balkona koyduğum yılbaşı ağacı süslerini çöpe atan kocamın hatasını telafi etmekti. Ama en dandik ağaçların fiyatını 90 lira görünce yuh dedim ya. Bizim o kırmızılı yeşilli ahşap süslerimizi, Noel babalarımız,çanlarımız, evlerimiz, tahta atlarımızın yerine o dandik şeyleri asmaktansa hiç yapmam dedim. Koca kişisinin elinden ağaç kurtulmuştu ama ayakları gitmişti. Artık ona bir ayak uydurp, tencere tava asarız üstüne ne yapalım. Kenarda köşede alan bir kaç da süsümüz var.Yazıık, onları atamamış adamceyiz. Tahtakaleden çıkış, bir Mısır Çarşısı turundan sonra vapura attık kendimizi. Hemen kallavi bardakta çayımızı söyledik.



Üsküdar'a revan olduk. Balıkçılar çarşısına uğradık, hamsimizi aldık. Salata malzememizi de kendi pazarımzıdan alıp evimize geldik inşallah Maşallah. Gelince sezonun ilk işli tavasını yaptım. Siz ona hamsili pilav da diyebilirsiniz kendi aranızda ama bizim için, işli tavadır.Bu yarı pişmiş halinin resmi, sonra nar gibi kızardı hasbiler:)






İlk kez okuyamayacağımı hissettiğim bir kitaba başladım. AZ'ın üstüne gitmedi ya da ,böyle üst üste şiddeti kaldıramadım sanırım ve de sanırım bu kitabı bırakacağım, bir süreliğine. Alexandra Cavelius'un yazdığı LEYLA'dan söz ediyorum. Bosna'da savaş yıllarında geçiyor konu... Savaşın dehşeti öyle bir verilmiş ki titredim. Ve bir söz , hiç kimse savaşı yaşamadan , gerçekliğini algılayamaz...

Bu bitmez sanılan yazı burada bitsin artık. Bana bile gına geldi...

11 Aralık 2011 Pazar



Astrolojiye artık sonsuz inancım var...Bu konuyla çok yakından ilgilenen kuzen Funda,ikizler burcunda ay tutulması olduğunu ve dikaktli olmamı önermişti. Ben de sabah kahvaltıda dedim ki bu gün bana değmeyin yağlıboya:)) Gün gayet sakindi , önce çamaşır makinesinden acaip bir gürültü geldi sonra tüm suyunu dışarı verdi... Bir baktım, içindeki tambur neredeyse yere oturmuş, çökmüş. Sanırım bu yeni bir makineye patlayacak. Sonra iki gündür başım ağrıyo diyen kocam , tansiyonumu ölçtürdüm 16'ya çıkmış dedi. Başka iki yerde daha ölçtürmüş onlar normal çıkmış ama pazartesi gününden itibaren takibe girecek. Bana bir afakanlar bastı, hadi dışarı çıkalım biraz dağılalım dedik ve sinemaya gittik.
Necati Cumalı'nın aynı adlı kitabından sinemaya aktarılan Ay Büyürken Uyuyamam'a gittik. Taşrada kadın olmayı, raydan çıkan ahlakçılığı, dini kullanan provakotörleri falan anlatan çok güzel bir hikayedir ama aynı güzellikte yansıyamamış perdeye...hatta bazı yerlerde seyirci güldü... Kadro süperdi, a bu da varmış diye diye izleyeceğiniz bir film... Gittiğime pişman değilim, bazı eleştirmenler hiç beğenmeyip,çöp falan demişler ama o kadar da değil,Şerif Gören'e bu kadarı da haksızlık olur.. Bazen ne kadar acımasız olabildiğimize şaşıp kalıyorum. Sinemadan çıkarken , öyle mutsuz çıkmadım, her filmi beğenmek zorunda değiliz dedim.

Dışarıya çıkmak iyi geldi. Eve geldiğimizde Keşanlı Ali bitmiş ama yeniden başlıyordu. Yeni başlayan dizilerde yeni taktik bu, eğer izlediğiniz diziyi bıramayıp, izlemediyseniz bir izleme fırsatı daha veriyorlar. Nejat İşler zaten adamımdır , Belçin Bilgin ile çok iyi bir ikili olmuşlar ve hikaye modernize edilmeyip, dönem dizisi olarak çekilmiş buna ayrıca memnun oldum.

Kitap'da AZ'da ikinci bölümdeyim. Bittiği yerden yeniden başlayan kitaplara ve filmlere bayılırım.Hakan Günday az daha kaçırdığım bir yazar olacaktı nedense Barış Bıçakçı ve O'na bir direnmişliğim vardı.Bu konuda bana ısrarla oku oku diyen Ataletime teşekkürü bir borç bilirim.

Filmdi, diziydi , kitaptı derken gece uykumda göz bebeklerim fıldır fıldır döndü sanki:))

Kızlar önümüzdeki hafta sonu çalışacakları için pazar gününü dinlenmeye ayırdılar gerçi Gamse firar etti yine ama, erken gelirim dedi. Ben de hiç bir iş yapmadım, Kocam maça gitti, Naziş kendi odasına ben kendi odama çekilldim. Film stüdyomu yatağın üstüne kurdum bu kez dvd oynatıcıyı da bilgisayara taktım, Yeşil Papayanın Kokusunu izedim.


1993 Yabancı film dalinda Oscar'a aday olmus, 93 Cannes ve 94 Istanbul festivallerinde gösterilmis. Film, uçari babalari tarafindan terk edilip, duygusal çöküntü yasayan bir ailenin dramini Vietnam'li küçük bir hizmetçi kizin gözünden sergiliyor. Kölelik ile ask arasindaki belirsiz iliskinin en uç noktalarindaki karmasikligi anlatan bir yapıt diye yaılmış tanıtımı... Filmi çok beğendim hatta perdede izlemeyi tercih ederdim. Bodrum tatilimizde Gamse, bitkisel kremler, sabunlar satan çok hoş bir dükkandan, sahibesinin çok beğeneceksiniz ısrarı ile yeşil papayalı bir krem almıştı. Bir vücut kremi. O kadar hoş ve değişik bir koku ki, filmi izlerken bu kokuyu da hissedebildiğim, duyabildiğim , bildiğim için ayrı bir hoşnutluk hissettim. Filmi ben tırım tırım arayınca her zamanki gibi Lale abla yettim diyen canım Funda, çok teşekkür ederim sana da... Bu Funda yazının başında söz ettiğim kuzen Funda değil ama bana Lale Abla deyişinden , kardeşim gibi hissettiğim Funda...

Bu kadar...

9 Aralık 2011 Cuma

Güle güle Nail Amca



Bu gün NAİL AMCA sonsuzluğa yürüdü...Bu yürüyüşüne başlarken biz sevenleri onun bayrağa sarılı naaşı başında onu andık, sayesinde uzun zamandır görüşemediğimiz eski dostlarımızla kucaklaştık.Birleştiriciliğini bize bir kez daha gösterdi...

Babamın hastane döneminde birbirimize nasıl destek nasıl yoldaş olmuştuk...Gürcan-e hep düğünde dernekte mi olacak , işte böyle hastanede de olur diyerek bizi güldürmüştü...Nail Amca ne ilginçtir ki hem babamın ortağının abisi, hem de kocamın halasının oğlu olur.Bizi dört yandan birbirimize bağlayan kader ne güzel bir kaderdi ki annelerimizin babalarımızın dostluğu arkadaşlığı kadar biz çocukların da güçlü bir arkadaşlığı oldu... Sonra benim kardeşim Metin ile Gürcan bir de asker arkadaşı olunca katmerlendi bu dostluk...

Ercan, Gürcan, Ahmet kardeşlerim(iz), size öyle güzel bir miras bıraktı ki babanız, Cumhuriyetin savcısı olarak yaptığı hizmetlerin verdiği gururu siz evlatlar ve torunlar yaşamınız boyunca taşıyacaksınız, keza hayat arkadaşı , canı Sevim Yenge de...Ölümün asla bir son olmadığını biz annemizi kaybedince anladık evet göremiyoruz onları ama hep bizlerleler, hep yanımızdalar... Hep kalbimizde, hep aklımızın bir kıyısında, elimizi attığımız her yerde, birlikte yürüdüğümüz yollarda, oturduğumuz masalarda, birlikte attığımız kahkahalardalar...



Dünün yağmurlu, gri İstanbul'u bu gün pırıl pırıl güneşiyle uğurladı Nail Amca'yı...Şimdi Anadolu Hisarının tepesinde huzurla uyurken, O' yattığı sürece tüm sevdikleri de sağlıkla mutlulukla yaşasın...

8 Aralık 2011 Perşembe

GECE

Tüm günü Hakan Günday'ın'' AZ''ını okuyarak geçirdim.... Adı ''AZ'' ama o kadar çok ki... Kitabı yarıladım bile...“Tadına bakılacak kitaplar vardır, bir lokmada yutulacak kitaplar vardır, bir de pek az da olsa iyice çiğnenip sindirilecek kitaplar.” demiş Francis Bacon. 11 yaşında bir tarikat şeyhinin Sadist oğluyla evlendirilip Londra'ya giden Derda ile bir gaspçının oğlu ''Mezarlık Çocuğu'' nun hikayesi... Cinsellik, cinayet, sadizm, mazoşizm, yeraltı, tarikat kol geziyor...

Akşam için programım vardı. Evden Zeya'ya gitmek için çıktım. Arabadan indikten sonra yol boyu yürümek çok hoşuma gitti...Yanından geçtiğim manolya ağacı bana Ordu'yu hatırlattı, Üzerinde onlarca Japon feneri olan çam ağacı ise yeni bir yılın yaklaştığının müjdecisiydi...Hava soğuktu ama ben içimden hep Akdeniz akşamlarını söylüyordum nedense...
Zeya, Zuz'un İstanbul'a veda Cunda'ya merhaba gecesinde olamayacağı için bu akşam onun evinde toplandık. Hem de Zeya'nın evinin yeni halini, hem yeni yaşına birlikte merhaba dedik.Zeya, Ebrucuk, Zuz, Lale dörtlüsü artık ne zaman İstanbul'da bir araya gelir bilinmez ama Cunda planları yapıldı bile...

Bu gece artık Zuz'un evindeki son gecemiz. Eve geldiğimizde , apartman yenı yıl için hazırlanmıştı, hemen resmini çektik. Kafa kafaya verip kendimizi de çektik ama benim yüzüme düşen ışık beni frankeştayndan biraz hallice yaptığı için koyamadım:))

7 Aralık 2011 Çarşamba

Bir film bir kitap


Bir film izledim, beğenip beğenmediğime karar veremedim...Angela and Tony...Normandiya'nın bir balıkçı kasabasında geçen çok bildik bir hikaye aslında... Mazisini silmek isteyen , hapisten yeni çıkmış bir kadın ile oradaki bir balıkçının aşk hikayesi desem tam değil evet evet bir sevgi hikayesi... Sevginin gösterilme yolları değişik. Mesela tam düğün günü Angela'nın oğlu Tony'e sordu,yengeçler ,insanın elini ısırır mı? Tony dedi...Cevap olarak Tony, davetlileri bıraktı, gelini ve oğlanı attı arabaya deniz kıyısına götürdü, eline yengeç verdi...

Bir kitap okudum çok beğendim. Bir İtalyan Masalı... gerçek bir hikaye... Film izler gibi okudum ve inşallah film olur dedim. Giovanna kadar güçlü olmak isterdim. Başlamadan biten masalını sürdürmekteki cesareti dolayısıyla...

Bu sabah yağmurla uyandık. Sanırım geç kalan bir pastırma yazı yaşadık bir kaç gündür.Yağmurla birlikte karşıdaki ceviz ağacında kalan son sararmış yapraklar da yere indi.

Birazdan elmalı turta için mutfağa gireceğim:) ama önce bir kahve molası..