perşembenin gelişi

Hayır , niyetim nostalji falan yapmak değil. Son derece memnunum teknolojik ilerlemelerden üstelik de teknolojinin etinden , sütünden, yumurtasından yararlanan biriyim. Bu sabah durup dururken karşıma bu şarkı çıktı, dinledim...birden kendimi , Ordu'da ki evde , masada otururken buldum, Masanın üzerindeki radyoda bu şarkı çalıyor, ben eşlik ediyorum. Sokak kapısı açık oradan rüzgar geliyor. Cereyan yapmış mutfak tülleri uçuşmakta...Nedir bu, yoksa 1q84, paralel evren falan derken , ondan mı? oldu, derken çözdüm, yakaladığım bir tınıydı....İlkokul müdürümüzün kendi mandolinini akort ederken beni karşısına alıp, kendi mandolinimde ki notalara bastırıp, o sesi araması gibi... dın dın dın... Ya da Kuzen'in bizim çocukluk mahallemizin , sokağının; sokak tabelasının resmini facebooka koyup beni etiketlemesi mi? yoksa çook uzun yıllardan sonra lise arkadaşının birden karşına çıkıp sanaldan da olsa merhaba demesi mi? basket potası önünde turnike sırası beklemeyi, Güldenleri, Nurgülleri, Sündüsleri,Yaseminleri,Bahrileri, Bahtiyarları, Hüseyinleri hatırlatan. Ne çok şey biriktiriyor bu beyin.Bazı şeyleri de nasıl silip atıyor...Geçenlerde Kuzen'imle yurt dışı bağlantılı bir iş yapmak isteyen, yıllar öncede yurt dışına yerleşmiş biri ille de ortak bir tanıdık bulmak amacıyla sohbet ederken benim ismimi söylemiş. Sınıf arkadaşıydık demiş ama yok, beynimin bütün kırımlarını didik didik ettim, tüm çekmecelerini açtım kapadım. O isimde ve o resimde birini hatırlayamadım. Ben hatırlamadıkça daha çok hatırlatılmaya çalıştıkça ters tepti, beynim hepten reddetti bu olayı. Bir ip ucu vermedi.

Bugünün etkinlik programında kütüphane var.Birazcık sahil yürüyüşü var. Bir Ürdün filmi var. Ürdün sinemasını hiç tanımıyorum film çeşitli festivallerde 14 ödül almış. İzleyeyim bu konuda konuşuruz elbet. Kitapta ise aynı be yav... Ama artık yarıladım 620. sayfadayım. İlk kez bir Murakami kitabı okuyor olsaydım belki çok daha farklı şeyler söyleyebilirdim ama şu ana kadar okuduklarımdan edindiğim izlenim; asla bir Sahilde Kafka asla bir Zemberek Kuşu olmadığı... Belki bu kitabı çok bekledik, çıtayı çok yükselttik ondan mı? bilemem.


Kızlar , yarın karne veriyorlar ama bir aya yakın bir süre daha okula gidecekler. Bu senenin tatil programı bir aksilik çıkmadığı takdirde belli... Önce Ordu sonra ise malum Cunda... Pansiyon ile ilgili herşeyi bana sorabilirsiniz. Fiyat bilgileri buna dahil.Gidenlerin yorumlarını okuyorum, ziyaretçi sayfasında ya da facebook'da çok hoşuma gidiyor.İnşallah hep böyle gider.Kardişimin elleriyle hazırladığı kahvaltı masası...Burası pansiyonun bahçesi
Görüyorsunuz kardeşceyizim nasıl çalışıyor. Bahçeyi akşama hazırlıyor.
İlk gelenler için not. Pansiyonun Web sayfasına sayfanın sol üst köşesindeki resime tıklayıp gidebilirsiniz.

Şimdi gitme vakti...

Üsküdar Senfonisi

Üsküdar senfonisinin bestecileri, Lale , Ece ve Magissa idi...

Önce bu şemsiyelerin altında oturup kitap okumaya çalıştık ama sohbet daha ağır bastı, bir de yunuslar önümüzde şov yapmaya kalkışmasınlar mı? Sabah çayımızı, kahvemizi burada içtik. Vapurları izledik, arada ikişer satır okuduk , ay yunuslar nere gitti hah orada işte derken öğlen oldu... Benim meeeşur köfteci de arkamızdaydı zaten oraya zıpladık.

Şu manzaraya baka baka yemeklerimizi yedik.

sonra ben Magissa'nın dondurmalı irmik helvasına bakmamaya çalışa çalışa yine manzarayı kestim.Filizler Köftecisi tabiki sözünü ettiğim. Buraya gittiğinizde sakın personelin çokluğu karşısında şaşırmayın. Mesela bizim servisimizi 4 garson ve bir başgarson yaptı. Böyle bir durum söz konusu orada... Siz yemeğe ve manzaraya odaklanın onları görmemeye çalışın:))


E karnımız doydu, üstüne çaylar kahveler içildi... Magissa buradan sonra ne yapıyoruz dedi. Ev sahibi olarak ben - Haydi Paşa Limanına dedim. Bu sıcakta ancak orası çekilir.Güne orada devam ettik, Ecem, boğazda yüzen çocuklara tekne çarpacak diye pek endişelendi bir ara... Onlar denizden çıkmadan rahat etmedi.Bu maceracı yüzücüler aşağıdaki resimde:))Burada da pek keyifli oturduk. Bir ara Magissa ile ben garsonun başka masaya servis yaptığı vişneli muhallebinin peşine düştük:) Aynısından bize de dedik. Ben haftalık sütlü tatlı hakkımı iyi ki kullanmamışım dedim , pek lezizdi çünkü...Üsküdar Senfonisinin ikinci bölümü Ataletim canım benim ile yazmak üzere , bu bölüm bitirildi. Evlere dönüldü.

Sıcak hava bizi zaman zaman zorladı. Gece gök gürültülerine pek sevindim ama kuru gürültü çıktı, yağmur falan yok ortada... Naziş'in okulda bugün su günü yapacaklardı. Öğrenciler ,öğretmenler birbirini ıslatıyor, havuza atılanlar, arkadan gelip öndekinin tepesinden kovayla su boşaltmalar ...Sabah hadi yağmur yağar toptan ıslanırsınız dedim ama olmadı. Yine de acık düne nazaran daha serin bir hava var.

Pazartesi sendromu

Bizim evin pazartesi sendromu hem haftasonu gazisi bir ev, hem o gün pazarımız olması hem de benim taze gelen sebzeleri, dolaba girmeden pişirme isteğim dolayısıyla ev halkının yaşamış olduğu sendromdur. Hiçbir yapılan işi görmezler. Eve geldiklerinde ev toplanmış, yemekler pişmiş evin annesi kılığında ki kadın bunların üstüne bir de film seyretmiş, milyon çay kahve tüketmiş, telefonda zır zır konuşmuştur ama onlar yine gelmeden önce bitti di mi? diye ararlar, gelirken mutlak bir yere uğrayıp eve gelişi geciktirirler.

Bugün sabah uyanınca, henüz gözümün biri açık bir diğeri kapalıyken, hatta burası hangi evdi derken makineye dün değişen nevresimleri doldurdum. Sonra yeşil çayımı içtim ki, gözümün önünde ki perde kalksın. Sonra işte Allah ne verdiyse , önümüze ne iş konduysa yaptık. Mutfak olayı başlayınca ilk iş filmimi ayarladım. Mutfak da çalışırken mutlaka ya yerli film ilerim ya da Türkçe dublajlı hafif bir film. Bu günkü filmim BU SON OLSUN'du...Filmi izlerken de bi dünya yemek stokladım...
Çok güzel bir hikayeyi, biraz mizahla biraz dramla harmanlamışlar. Komik olan yerler gerçekten komik, dram olan yerlerde harbi sertti. O yüzden pek iç içe geçememişti ama beni çok etkiledi. Filmi bıraktım artık kendi yaşadıklarıma yaşadıklarımıza geldim derken zırt kızın adı- Lale çıkmaz mı? haydaaa daha bi sardı sarmaladı beni. Filmin kastı süperdi. Eksikleri var fazlaları da var. Bazı tipler çok fazla karikatürize edilmiş, insan elinde olmadan gülüyor, yok artık falan diyor. Ama neme lazım sevdim filmi....
Yönetmen-Orçun Benli
oyuncular- Engin Altan Düzyatan, Hazal Kaya,Mustafa Uzunyılmaz,Deniz Uğur. Bu oyuncuların dışında filmde görünen herkes tanıdık.

Kitabım hakkında konuşmak için sabırsızlanıyorum hatta okudukça yazasım var:) Okuyacaklar okusun valla söylerim herşeyi:)
,
İstanbul birden ısındı ama çarşamba günü sağanak yağış varmış, bilgilerinize....

Pazarın notları

Pazar sabahı henüz herkes uyurken ben bu filmi izledim.
Film hakkında söylenilen bir sürü şey var, yok adam ezan okunurken uyanmış da, insana ezan rahatsız eder mesajı veriliyormuş.Yuh dedim ya, mesaja bak hizaya gel.Her şeyde ille de bir mesaj aramam, istediği mesajı versin tınmam...Abi nedir bu bizim mesaj kaygumuz . Neyse filme dönelim. Film güzel ama benim tarzım değil.
Filme dair bazı notlar vereyim. Siz karar verin izleyip izlememeye. Yolda para dolu bir bavul bulsanız, bu bir talih kuşu mudur?... lanetli bir hayat yaşadığını düşünen taksi şoförü, diğer tarafta Tanrı tarafından seçildiğine inanan kaçak bir afrikalı, bir yanda da din arayışı içinde olan bir kadın filmin ana karakterleri.
Filmin başrollerinden birini oynayan Uganda asıllı oyuncusu Ntare Mwine , Heroes dizisinde oynuyor.
Hollywood'da birçok filmde kullanılmaya başlanan RED Kamera ile çekilen ilk Türk filmi.
Bu kadar film bilgisi yeter sanırım.

Öğle yemeğimizi geç bir saatte Üsküdar-Salacak'da Filizler Köftecisinde yedik. Naziş'in davetlisiydik. Çocuğumun kesesine bereket:) Filizler Köfte; Hürriyet Gazetesinin İstanbul'un en iyi 1o köftecisi sıralamasında ilk sırayı almış. Konum itibariyle sanırım İstanbul'un en güzel yerinde... Yemeğinizi yerken tüm Tarihi yarımada, Galata Kulesi, Dolmabahçe Sarayı karşınızda, Kız Kulesi zaten burnunuzun dibinde...Köftelerini ben beğeniyorum. Servis de son derece özenli...zeytinyağlılardan bugüne kadar tattıklarım iyiydi.Mesela dün yoğurtlu pazı aldık, gayet güzeldi. yemeğinizi yedikten sonra bir kağıda, hatta peçeteye orada neden ve kimlerle olduğunuzu yazın ya da ne isterseniz onu yazın ve ve masanın üstündeki camın altına atın... Burada adet böyle ve sahibi bu tür şeylere bayılıyormuş. Bizim masanın üstündeki bir kağıtta, biz dört kişilik bir aileyiz ve yeni evimizi kutlamaya geldik yazıyordu.Ne tesadüf dedik.Gitmek isteyenler için adres çok basit, Üsküdar sahilde, Kız Kulesinin karşısı...Fiyatlar çok normal.İçkisiz bir restoran
olduğunu da belirteyim bu arada...





Akşam apt. komşularımızı ağırladık. Çok hoş geçti. Hatta misafirlerimizi uğurladıktan sonra Kızlar, ne hoş insanlardı dediler.

Salı akşamları izlediğimi Seksenler dizisinin günü değişmiş çok sinir oldum.Hatta TRT'ye mail atıp onları kınadım:) aktifhat@trt.net.tr bu adrese yapabiliyorsunuz şikayet ve önerileri. Aha da böyle bir sorumlu kişiliğim var. Uygunsuz bulduğun herşeyi eleştiririm. Kocam bunu yine bulaşmaya yer aradın şeklinde özetliyor olabilir, ama olsun. Hak bildiğin yolda yalnız ilerleyeceksin.

1q84 de 400.sayfadayım. Yavaş gitme nedenim, fazla aksiyonlu hayatım ve uykumun yavaş yavaş değil birden gelmesi:)

İşte böyle laylom bi kadın, umurunda mı? kürtaj yasası falan hatta diyorum ki menopoza girenler de geri çıkarılsın.

cumartesi notları, film , kitap v.s v.s

Bu sabah kahvaltımı yaparken, Japon sinemasından bir film izledim...Bebekler...DOLLS, Eleştirmenler tarafından en güzel aşk filmi olduğu söylenmiş. Şiirsel bir dili var zaten. İç içe geçmiş üç hikayeden oluşuyor.Filmi izlerken hatırladım, filmden bazı parçalar, klip yapılmış müziği eşliğinde internette baya bi gezinmişti. Konusu kısaca, kelimeleri ve mantığı kaybedecek kadar kırılan kalpleri ve bu kalpleri tamir etmek uğruna feda edilen hayatları anlatıyo...

Filmim biterken Mehmet mesaj gönderdi, kalktıysan kahvaltıya gel diye. Gamse, dün akşam doyamayıp onlarla gitmişti zaten. Kahvaltımı çoktan yaptım , siz başlayın ben çaya gelirim dedim. Görümcelerimi de bir kaç gündür görememiştim zaten. Gittim, diğer bir görümcem de geldi, birlikte bir iki saat oturup, sohbet ettik ve eve geri döndüm. Çünkü; Naziş'in okuluna yıl sonu gösterisini izlemeye ve havuz başı mangal partisine davetliydik.Gamse ve Naziş aynı okulda öğretmenler ama kampüsleri farklı.Neyse gidince ilk önce mangal olayına girdik, sonra gösteri başladı.Çocuklar heyecanlı, veliler onlardan heycanlı. Nazlı'ya senin de mi? velilerin geldi diye takıldılar...Türkiye'nin en önemli kurumlarından birinin Başkanı ve tv de ki bir yarışmanın ünlü sunucusu, kızınıza ailece tapıyoruz hanfendi dediler:))Ay pek gururlandık...Naziş'in sınıfının adı Timsahlar. Kafkas oyununda çok başarılıydılar. Gözlerim doldu... Kafkasları aştıkta geldik, engin denizleri aştıkta geldik derlerken ; öğretmenlerinin annesinin, babaannesinin aynen o yolları aşıpta geldiğini nereden bileceklerdi...
Gösteriler bitipte herkes dağılınca öğretmenler kendilerini böyle minderlere attılar:)

Bu akşam Survivor akşamı...

Kitapta biraz yavaş gidiyorum farkındayım ama akşamları birden sızıyorum nedense...Kitap hakkında şimdilik bir şey söyleyemiyorum. Okuyanlar var, okumak isteyenler var. Kalınlığından korkanlara söyeleyyim ki, çok rahat okunan bir kitap. Ben henüz 300 sayfa okudum...Murakami'nin sıkça yaptığı gibi birbirinden bağımsız hikayelerle ilerliyoruz. Nasıl akıl almaz bir yerde çakışacak kimbilir.

İşte böle böle

Kırmızı kıpkırmızı gece

Bugün evde önce yer yerinden oynamaca temizlik yapıldı. Bir kova suyun halıya boca olması da bonustu...
Temizlik bitince çayımı demledim hemen ve kendi yerime çekilip film izledim.Ancak kendime geldim.

Bugün kü filmim daha önce çok karmaşık bir ortamda izleyip tadına varamadığım;Çok Gürültülü ve İnanılmaz Yakın'dı...Bir kitap uyarlaması.Başrolleri ise Tom Hanks, Sandra Bullock ve küçük oyuncu Thomas Horn paylaşıyor...2012 OSCAR Ödüllerinde 2 dalda aday gösterildi.11 Eylül travmasından yola çıkarak umut dolu bir hikayeye dönüşen çok güzel bir film.Bir baba-oğul hikayesi aynı zamanda...


Akşam Mehmet aradı, ablamla size geleceğiz çok özledik dedi...Biz de biz de dedik. Ve bir araya gelmişken, birlikte olamadığımız tüm doğum günlerini kutladık. Herkesin doğum günü olan, kırmızı oda da kırmızı parti oldu. Pek eğlendik.İki günümde Meralli geçti. Bu yeğen Meral'di, dünkü yeğenin eşi Meral'di:)Yani iki gündür Kocamın yeğenleri ile birlikteyiz.Şimdi kızlar balkonda kendi alemlerindei Mehmet, Daysıyla yani kocakişiyle acaip gürültülü bir film izliyor.

ve bu akşamın şarkısı gel bu gece çirkin olalım:)

1-Haziran böyle geçsin kayıtlara

Perşembe peşkir dokur

Çünkü çarşamba da çarşaf dokur ve de cuma mevlit okur. Küçükken söylediğimiz günler tekerlemesinin sözleri. Perşembe gününü anlatan yazının başlığı ne olsun derken aklıma geldi.

Bu perşembe günü ben sabah bu yoldan yürüdüm. Bu yol, Üsküdar'da II.Ahmed'in annesi Valide Sultan Gülnuş Hatun'un yaptırdığı caminin avlusu... Bu avludan geçmeyi o kadar severim ki, her Üsküdar'a inişte, ön kapısından girer bu avludan yürür ve arka kapısından alt caddeye çıkarım.
Bu sabah yine öyle yaptım ve sonra da arabaya binip Ataşehir yolunu tuttum.
Önce Meral'in bu sofrasına oturup bir güzel sohbet eşliğinde yedik içtik. Ha baştan söyleyeyim bugün benim ödül günümdü aynı zamanda.
Daha sonra My Clup'un yolunu tuttuk...Cansu'da katıldı bize. Önce aletli jimnastik bölümüne geçtik. Ben dizim dolayısıyla sadece yürüyüş bantında yürüdüm bir de bacak içi ve dışı kaslarını çalıştıran bir alette çalıştım o kadar. Sonra haydi havuza dedik. Günün büyük bir bölümü havuzda geçti zaten.Biz Meral'le kah yüzdük, kah havuzun ortasında durup sohbete daldık.(o pembe boneli yüzücü size biraz tanıdık geldi mi?)))

Derken saatler geçmiş akşam olmuş haberimiz yok. Hadi bir de buhar odasına girelim toksin atalım dedik, haydi biraz da sauna derken saat akşamın yedi buçuğu olmuş haberimiz yok ve açlıktan ölüyoruz. Biz hadi eve gidelim çay içelim diyene kadar Fatih ve Kocam geldi bile.Hem çilingir sofrası hem çay masası bir araya kuruldu. Fatih arada bir,şu keki kaldırın ya dedi durdu bize:))

Gamse arada arayıp saati hatırlatmasa saatten haberimiz olmayacaktı...

Benim bu yazıyı yazdığım saatlerde artık haziran ayına girmiş bulunuyoruz. Haziran, doğduğum ay...Bir de bir arkadaşımın Haziran ablası... Duyduğumda çok şaşırmıştım.

Hoş geldin haziran...