Lalenin Bahçesi

Bir kırmızı Lale işte.
Kitap okumayı, sohbeti, sinemayı, İstanbul'u ille de Üsküdar'ı sever. Olmazsa olmazları ailesi, Zuz, Cancan ve denizdir.
Çok şiir okumaz ama okursa Atilla İLHAN ve Orhan VELİ okur. Paylaşmazsa görmüş gibi okumuş gibi hissetmez kendini...

11 Eylül 2011 Pazar

biz gezerken, hep kendi şarkılarını söyledi İstanbul

Bir şehri neden seversiniz... Tarihi için mi?, çok güzel bir coğrafyaya ait olduğu için mi?alışkanlıktan mı?,sırf doğduğunuz için mi?, memleketiniz diye mi?...Bunların hepsi olabilir tabi ama ben bir kez daha anladım ki, İstanbul'u sevme nedenlerim arasında saydığım herşey var ama en önemlisi ben bu şehrin her köşesine , her taşına bir anı saklamışım,her rastladığımda çıkarıyorum onları gün yüzüne, biraz bakıp, tekrar yerine koyuyorumçünkü İstanbul bizden çok daha vefalı anılara...Şimdi Leylak Dalı ile ile geçirdiğimiz bu bir hafta sonunda yine, yeniden , en baştan yazdım bu şehire kendi tarihimi....Daha da vaz geçilmezim oldu...

Leylak Dalıcım'ın İstanbul seyir defterini dün gece Beyoğlunda noktaladık...Ataletim canım benim baş kişiydi bu kez... Leylak , gelmeden çok önce planlandı ve tıkır tıkır işledi... Biz Atalet ile çocukluğumuzun kitapçılarını, tiyatro salonlarını aradık... Leylakcım ile yeni dükkanlar keşfettik... Cihangir'de artizler kahvesinde sabah kahvemizi içtik,Tramvayda turistler tarafından ezilme tehlikesi geçirdik. Ama onlar biletleri geçersiz olduğu için , bir taraftan binip , diğer taraftan inince gülmekten öldük...Leylak Dalıcım tramvayda...



Fıccın'da öğle yemeğimizi yedik... Müzik yapmaların yasaklanan sokak çalgıcılarına destek verdik...

Balıkçılar çarşısında Üç Horon Kilisesine giderken, yapışkan garsonlarla mücadele ederken oraya gideceğimizi unuttuk... Sahaflar Fuarını gezeken üçümüzde bizi kendine çeken kitapları bulduk...
Pera Otelinin terasında soluklandık...
İstiklal caddesi üzerinde ki bir binanın üstündeki işlemeleri bile yarım saat inceleyip, detayların güzelliğine hayran hayran bakakaldık.

Tunel Pasajında bira patates eşliğinde güzel bir akşam ve sohbeti paylaştık...Biz üç kadın, anılar deştik, anılar topladık onları da torbalarımıza attık... Tüm güzel şeyler gibi bu da bitti... Ama tüm bitişler daha da güzellerinin başlangıcı olsun...Leylak tez zamanda yeniden gelsin...İstanbul şarkılarını söylemeye, şiirlerini yazmaya, resimlere konu, ressamlara ilham olmaya devam etsin...

9 Eylül 2011 Cuma

Haliç'de bir Leylak bir Lale



Bu gün harika bir gündü... Anlatacak vakit yok... Ancak bir kaç resimle günün şahaneliğini anlatayım dedim....Bu gün Haliç Leylak koktu yani, Leylak Dalı İstanbul turuna devam ediyor...
Balat'da sokak ortası, simit aldık, çay karşı kahveden geldi...Leylak Dalıcım'da karşımda çay simit keyfi yapmakta o anda...




kiliseden camiye çevrilen Gül Baba Camii...
Gül Baba camii tavan süslemeleri

Bu resim Ece için..Arkadaki sarı ev, Gönülçelen dizisindeki ev...



Haliç'e pencere:)






Fener Rum lisesi...54 öğrencisi varmış...
Fener Rum Lisesi...Haliç vapurundan görüp gözümü alamadığım binaya çok hoş bir tesadüfle, Leylak Dalıcımın arkadaşı sayesinde girdik. Rüyamda görsem inanamazdım...Sınıflardan biri...

Ben Fener Rum Lisesine tırmanırken artık yorulmuşum, Leylak da basmış denklaşöre...Patrikhane
Patrikhane avlusu...

8 Eylül 2011 Perşembe

Leylak Leylak hava da pardon İstanbul'da

Dün de devam etti Leylak Dalı'nın İstanbul macerası...Önce yürüyerek Kuzguncuk'a iniş...Deniz'e karşı çaylı simitli kahvaltı... Sohbet sonra Hayat Kahvesinde kahve molası.




.. Kadıköy çarşısında dolaşma, Alkım'a şöyle bir dalmaca...


Çiya'da yemek
ve Sonrası kendini yazarak ifade etmenin güzelliğini keşfeden bi sürü kadınla Hümeyra'da buluşma...

Leylak Dalıcım'ın ne kadar başarılı bir organizasyoncu olduğunu Ankara seyehatimden biliyordum ama burada zirve yaptı bence...

Gülüşler havada uçtu... Lezzetliydi...güzeldi...komikti çok ama çok güzeldi her şey... ben yine iyi ki ama iyi ki varsın be blog dedim...

7 Eylül 2011 Çarşamba

Adalara gidelim Modalara gidelim




Dün öğleden sonra , İstanbul'u birden bire misler gibi Leylak kokusu sardı...Leylak Dalıcım , İstanbul'a geldi... Bir saat kadar dinlendi dinlenmedi biz programımızı uygulamaya başladık...
Önce Koru yolları ...Bordo Köşkde, çay molası...sonra Paşa Limanı...Leylak , az uğraşmadı martılara poz verdirmek için:))

Akşam olunca , ilk akşam yemeğini,benim kabile ile birlikte yemek için eve döndük... Kızlar masayı hazırlarken, ben yemekleri ısıtırken Leylakcım da salatamızı yaptı , yedik içtik birlikte...Herkesler odasına çekildi, biz yayıldık, sohbet ettik, internette gezindik, resimlerimize baktık. Bir gün, daha hiç birbirimizi tanımadan önce bir yorumumda O'na... Bir gün , karşılıklı kanepelere uzanıp, bir taraftan da çay , kahve içip, filmlerden kitaplardan konuşmayı diledim ve dileğimi evrene saldım demiştim... Bu dileğin gerçekleşmesi için önce benim serçe parmağım kırıldı... Çünkü, geçen yıl , Leylak Dalı, İstanbul'a gelmişti ve tam buluşacağımız gün benim parmak kırılınca, bizim evde gerçekleştirmiştik ilk tanışmamızı...

(bu fincanlar benim...o kadar gözüm kalmıştı ki sonunda Leylak Dalıcımın peşine düşüp bizim eve geldiler)



Ertesi gün Ece ve Zero ile birlikte Burgaz Ada yollarına düşüp, Sait Faik'in izini sürdük... İlk molamızı iskelede bir çay molası için verdik. Garson çocuk ısrarla annesinin yaptığını söylediği ama düpedüz pastane imalatı olan bir tabak ekleri zorla sundu bize... Neyseki güzel ve tazeydi...Sonra bir faytona binip, Sait Faik'in oturup kitaplarını yazdığı Kalpazankaya'ya çıktık...
Burgaz'ın en manzarası güzel yeri bence... Orada bir tane yemek yiyebileceğiniz yer var zaten...Akşama kadar orada oturup yedik içtik...Manzara güzel, müzik falan yok, tek duyduğunuz ses kuş sesi...Mezelerde güzeldi... Sohbetimiz zaten hepsinden doyumsuzdu...Zero ile ilk kez tanışmamıza rağmen , sanki yıllar öncesinden tanışıyor gibiydik...

Dönüşde, aşağıya yürüyerek inmeyi tercih ettik... Manzara süperdi...



Bir çay molası da Öğretmenevinde verdik... Sonra pıttırı pıttırı , resim çeke çeke, poz vere vere yokuş aşağı indik...
Sait Faik'in dört yıldır tadilatta olan evine gittik... İskeleye indiğimiz de de bineceğimiz vapurun saat dokuza on kala kalkacağını öğrenince oooh süper demekki kaderde adada mehtap ziyafeti de varmış dedik ve deniz kıyısında bir yerde oturup akşam kayıntımızı da aldık... Hava o kadar serinledi ki, polar şallar getirdiler, sarındık sarmalandık... Mehtabın keyfini çıkarttık...
Eve geldiğimizde tabi saat artık gecenin on biri olmuştu... Çayımız içip, resimlerimize baktık.

yarına yine en süperinden bir programımız var...

5 Eylül 2011 Pazartesi

aya gittiniz de n'oldu...


Yine gece yarısı... Kızlar okula başlasın normal hayatıma döneceğimin tesellisi içindeyim...
Yazı yazmak gibi bir niyetim yoktu ama kitapta okuduğum satırlar beni yazmaya itti...Hangi kitap demeyin beni utandırmayın...bayramdı, hastalıktı derken hala Çoluk Çocuk'u okuyorum...Böyle sevdiğim bir kitaba rastladım mı da tadını çıkaraa çıkaraaa okumayı bayılırım...Bir şarkı adı mı? geçti aç şarkıyı dinle, bir ressamın adı mı ? geçti hemen resimlerini bul bak gibi etkinlikler çerçevesinde okurum...
İşte bu akşam kitabın bir yerinde Patti dedi ki...her şey aya gitmekle başladı...Ay uzak, büyülü bir şiirdi...Şimdi orada insanlar yürüyor... tanrıların incisinin üzerinde lastik izleri var... Aynı duyguları Kız Kulesi ziyarete açılıp, içine restoran , cafe neyin açılınca yaşamıştım... Büyüsü bozuldu, binbir efsaneye konu olan Kız Kulesi ayak altı oldu diye tırım tırımm etmiştim.Hala da gitmedim, haftada en az iki kez önünden denizden , karadan geçtiğim, yokuş aşağı koşsam kendimi önünde bulacağım yere... Ama Kızlar gitti ve çok beğendiler... Leylak Dalıcımla gideceğim... Hep karşıdan baktığım Kız Kulesine..bu kez Kuleden bakmak için İstanbul'a... En kötü yanı sanırım manzaranın içinde Kız Kulesini görememek olacak...

Tamam gece yayını sona erdi... yarın büyük gün İstanbul Leylak Dalı'nı ağırlayacak... Umarım güneş biraz kendini arka plana alır...rüzgar şöyle kibar kibar eser...ne de olsa misafir var... benim diz bir kalleşlik etmez, güzel güzel gezeriz, keyifli anıları ceplerimize doldururuz...

4 Eylül 2011 Pazar

gece bekçisi

Saat gecenin bi yarısı... Kitabımı okudum, uykum geldi ... ve gitti... Salona geldim...Televizyonu karıştırdım eski dizi tekrarı bile yok,, saçma salak bir şeyler var...Show TV de ki Doktorları saymazsak tabi... 24 saat Doktorları yayınlıyorlar...Ya Acun'a verdikleri para yüzünden başka program yapamıyorlar ya da daha önce gördüğümüz bir film vizyona girecek...Yıllar önce Fox , 24 saat Bezbebek dizisni yayınlamış sonra da el değişitrmişti. yani diyorum ki bunlar Doktorları otomatiğe bağladılar , dükkanı da kapatıp gittiler. Özel radyoların yeni yeni kurulduğu yıllarda benim Koca'nın yeğeni bi heves bir radyo kurdu... yarışma programlarının baş gediklisi biz, çocuk programlarına bizim kızları yakalayıp götürüyo. Hatta Gamse'nin tüm arkadaşları konuk olmuştu. Biz tüm sülale , baktık canlı yayına konuk bağlanmıyo mu, bi hücüm ediyoruz , yemek programlarına yemek tarifleri neyin bile veriyoruz. Gel zaman git zaman bizim oğlan bu işten sıkıldı, otomatiğe bağladı yayını çıktı işin içinden... Kesintisiz müzik olayına girdi...Yani bu işi biliyom da söylüyom anlayın gari...

Bu akşam yemekte misafirimiz vardı. Kızlar erkenden firari oldukları için , ben yalnız bizzzat kendim tekbaşıma ağırlladım misafirlerimi...
Valla ben gece yarısı falan dinleemz daha yazardım da şimdi Hülya Koçyiğit ve Kartal Tibet'in '' SEVEN NE YAPMAZ'' adlı filmi başladı..Kartal Tibet'in bir müzik grubu var demek ki o fakir çalgıcı Hülya Koçyiğit de zengin kız olacak...Bu filmi kaç kez izlediğimi birazdan anlarım ama yine de hadi ben filmi izleyeyim..Onu izlerken belki sızarım...


Valla ben gece yarısı falan dinleemz daha yazardım da şimdi Hülya Koçyiğit ve Kartal Tibet'in '' SEVEN NE YAPMAZ'' adlı filmi başladı..Kartal Tibet'in bir müzik grubu var demek ki o fakir çalgıcı Hülya Koçyiğit de zengin kız olacak...Bu filmi kaç kez izlediğimi birazdan anlarım ama yine de hadi ben filmi izleyeyim..Onu izlerken belki sızarım...
Valla ben gece yarısı falan dinleemz daha yazardım da şimdi Hülya Koçyiğit ve Kartal Tibet'in '' SEVEN NE YAPMAZ'' adlı filmi başladı..Kartal Tibet'in bir müzik grubu var demek ki o fakir çalgıcı Hülya Koçyiğit de zengin kız olacak...Bu filmi kaç kez izlediğimi birazdan anlarım ama yine de hadi ben filmi izleyeyim..Onu izlerken belki sızarım...




Filmin orjinal müziği...

not...Beni blog dışından okuyan, hiç tanımadıığım okuyuculardan gelen bayram mesajları , inanın bayramımı daha bir bayram gibi yaptı.. Bana verdiğiniz enerjiyi tahmin bile edemezsiniz...Hepinize çok ama çok teşekkür ederim...

3 Eylül 2011 Cumartesi

Hayatın bu sabahı...



Biraz önce Ece'min sayfasında dinledim...Ruhuma bedenime iyi geldi... Bu günün şarkısı olsun...Gökgürültüsü ve yağmuru özlemişim ama bir 10 gün daha izin istiyorum sonbahardan...Çünkü iki gün sonra İstanbul leylak kokacak ,Leylak Dalından ötürü:)

Kızlar pazartesinden itibaren fulltime okuldalar artık...henüz öğrenciler başlamamış olsa da onlar yoğun...Sürekli eğitim alıyorlar...E güzellik geçici öğrencilik baki:))Tanrı sormuş bizim Temel'e , güzellik mi? istersin aptallık mı? diye...Temel aptallık isrerim demiş çünkü güzellik geçici aptallık baki)) bu da günün fıkrası olsun...

E gidim ben artık , bir şarkı bir fıkra. yetmez mi? belki gün içinde tekrar gelirim bir iki düzenleme yaparım kim bilir kim bilebilir....