BU GÜNDEN

Bu gün, güne herkes bensiz başladı. Anlamadım herkes sessizce gitmiş. Kitap okuma zevkime yeniden kavuşunca, gece yarılarına kadar kitap okudum. Ben körmüşüm meğer arkadaşlar. Ne kadar küçük yazılar diyordum. Ben öyle görüyormuşum da haberim yokmuş. Kocam pek bi beğeniyor bu gözlüklü okuma hallerimi, gözlüğün üstünden bakmalarımı ama kızlar çok gülüyorlar. Yeni eğlence çıktı eve alışılana dek. My koca 25 yıldır benden gözlüğünü korumaya çalışırken , şimid benimkini benden koruyor. Çünkü her an basabilirim, üstüne oturabilirim.
Aman olsun kitaplarıma kavuştum ya.
Bu gün okey oynamaya gidiyorum yine. Herkesin görümcesinin altın günü, para günü falan olur. Benimkilerin de okey günü var işte naparsın:)).
Gelelim bu günlerde bizim evde ne pişti ye;. Elma kompostosu pişti. İçine çubuk tarçın ve bir kaç karanfil atıldı. Kendi tadında olsun diye şekeri biraz az tutuldu.
Portakal suyunda zeytinyağlı kereviz pişti. Arpacık soğanlar (10-15 adet). Sızma zeytinyağda sotelendi, bir kaç diş sarımsak. Jülyen doğranmış hehehe -yani verev verev - bir havuç, ve yine küçük doğranmış bir patates ve üç adet kereviz eşliğinde birlikte biraz daha sotelendi ve üç adet portakalın suyu ile pişti. Ha bir tatlı kaşığı da şeker. Biraz piştikten sonra kerevizin sapları ve yapraklarıda incecik doğranarak ilave edildi.
Sonra efenim zeytinyağlı pırasa pişti. Ay bunu herkes bilir geçelim. Fırında hamsi , ayrıca ocakta buğulama hamsi pişti. Hamsinin üstüne yine biraz zeytinyağ gezdirildi, bir kaç diş sarımsak atıldı, bir domates doğrandı. Bir adet kırmızı soğan halka halka doğrandı biraz da tuz ilave edilip kendi suyunda pişmeye bırakıldı. Fırında yapılana ise. tepsiye hamsiler dizildi. Üstüne kırmızı soğan , ve limon dilimleri, bir kaç defne yaprağı ve birazda yağ gezdirilip kızarana kadar pişirildi. Ama az kaldı yanıyodu. Fırını kapatayım derken , ızgaraya basmışım, yatmış kitap okurken, burnuma mis gibi kızarmış hamsi kokusu gelmeye başlayınca , o koşmamı görmeliydiniz, breh breh. Değme koşuculara taş çıkarttım. Ama kurtardım da:)) Sahi siz benim bir zamanlar ama hayli bir zamanlar, 100m. ve 110 m. engelli koşu, koşucusu olduğumu biliyormusunuz. Başka bir yazı konusu olsun bu da...

ÖNCEKİ GÜNDEN DÜNDEN , BUGÜNDEN YARINDAN

Gözlük almaya gidiyorum demişim, kalmışım. Evet , kaldığım yerden devam ediyorum. Zuz la buluşmak için Kadıköye gittim.
Ooo bizimkinin işi benden çoktu. Önce nüfus müdürlüğüne gittik. Baktım sıra var. Ben gideyim gözlük işini halledeyim dedim. Nasılsa gideceğim yerde , arkadaşımın, O da yardımcı olur dedim. Gittim , gözlüğü Eda ile birlikte beğendik.Yarın alcaksın dedi. Hoppala yarim yaz geldi dedim. Neyse yapacak bişe yok. O sıra Zuz aradı- benim işim burada bitti dedi. Tekrar buluştuk , bu kez Üsküdar- Doğancılar S.S.K da işi vardı, oraya geldik. Baktık sıra orda da almış başını gitmiş. Saat dörtte de kapanıyormuş. Acaba yetişir mi?, yetişmez mi derken baktık bir saat var daha. Bekledik, iyi de ettik , sıra bize geldi. Şimdi, sıra kime geldiyse gişeden bilgileri veriyor, sonra içeri girip evrğını alıyor. Cam bölmeli bir yer. Zuz sırası gelince , verdi kağıtları içeri, sonra evrakı almak için içeri girdi. Baktım adamlara bişey söylüyor, bir adam kalktı pencereleri açtı. Dışarı çıkınca ne oldu dedim- ne kadar havasız, nasıl çalışıyorsunuz burada, dedim dedi. Yani sana ne ne , ne karışırsın dimi olmaz, karışır.
İşleri bitirdik ,acıktık,yorulduk.Külünkoğlu na girdik, Üsküdar da. Burası, hani fırınımsı pastaneler vardır ya ; öyle bir yer. Kendine özgü çeşitleri vardır. Mesela bülyen gibi. büyükçe bir at nalı düşünün. Hafif pembe , üstü toz şekerli gibi. İçi de badem ezmeli bir pasta. Çeşit çeşit galetaları vardır. Bir kişiyi yedimi doyuran, abartısız neredyse 10 cm çapında büyüklüğünde kurabiyeleri vardır. Ben mesela o gün bir kurabiyeyi dörde böldüm masaya koyarken. Enfes tahinli çörekleri de unutmayayım. Yolunuz düşerse uğrayın bir. Hemen balık pazarından çıkınca sola dönünce sağ tarfta . Açız ya aldık bi sürü bir şeyler . Kızları aradık çay suyu koysun , eve gelen varsa diye, biri vapurdaymış biri serviste.
Eve hep birlikte girdik. onlar doğru bilgisayarın başına toplandı, kakarakikiri facebook vaziyetleri. Ben bağırınıyorum, birlikte geldik, hani bende yoruldum acıktım diyorum. ayyy doğru , şimdi geliyoruz diyolar, ne gelen var ne giden.
Masayı hazırladım. Bizde gelenek. Eğer dördümüzsek masada. Yani Gamze , Nazlı , Zuz ve Ben. Masa annemden kalan, örtüler, çay bardakları, çay tabakları , servis tabakları , hatta çatalalları bile, onlarla hazırlanır. Çay tabakları, uçuk yeşil , uçuk mavi renkte, üstlerinde eski Fransız tipi kadınlar erkekler, ya piknikte ya baloda tasvir edilen resimler var. Kenarları da dantel gibi fırfırlı. Servis tabakları , ince , ışığı geçiren porselen , üstünde zarif natürmontlar. Aynı annemin bize hazırladığı masalar gibi olur yani. Yedik içtik , ama son golü ben attım. Hakanım Şükürüm gibi. Gördünüz mü?, yine nasıl skoru belirledi hehehe. Yani diyeceğim masadan kalktım kanepeye yattım. Gecede kestane beklediler ama , çamura yattım. Belki bu gece.
Dün akşam , eski iş arkadaşlarımdan birinin kına gecesi vardı. Garip geldi dimi? , benim iş arkadaşım ve kına gecesi. Yahu iş yerlerinde çalışan herkes aynı yaşta mı?. İlmiyemle gittik. Çok güzel oldu, sanki hiç yapmışım gibi kına yoğurdum. Tabii eldivenle. Dönüşte de taksici ile kavga ettim. Eve gelip , anlatınca, Kocam kızdı. Üç kuruş için niye böyle yapıyosun diye ama. Mesele o değil, mesele hakkını aramak. Adamı çağırdık. Taksimetreyi duraktan açmış öyle gelmiş. Hiç böyle bişe duydunuz mu. Hep duraktan çağırırm , hiç rastlamadım. Tabiki vermedim farkını. Zavallı İlmiyem de sen bi kork ,ben adama laf söylerken. . Ne korkuyosun kızım, benim atalarım sırtında top mermisi taşımış, anneannem seferberlik görmüş, o adamdan mı korkucam dedim. Uyyyy damarım kabardı yine , yine de şahlanıyor amman da kolbaşının da atlarııııı. Hasan Mutlucanı hatırladınız mı? . Hey gidi.
Bu gün evdeyim. aslına bakarsınız , iki gündür boynum tutuk, ensem, kafamın arkası hatta kulaklarım , hatta kollarım çok ağrıyor. İlaçlanıp ilaçlanıp geziyorum. Bu gün kesin ültümatom aldğım için evde dinleniyorum . Yemek bile yapma dediler. O yüzden prensses halleri takıldım. Yani bu gün dinlenmeye çekildim ki , yarın arkadaşın nikahı var. Eee bütün arkadaşlar bir araya geleceğiz. Nikahtan sonra hemen eve dönecek değiliz herhalde...

YAŞASIN GÖRÜYORUMMMM

Sonunda göz doktoruna gitmeyi başarabildim. Zuz 'un - gitme gitme yakında dürbünle kitap okursun uyarısını, daha doğrusu bıt bıtından, kocamın çocuk olsan elinden tutup doktora götürücem vıt vıtından illallah deyip sonunda doktora gittim. Gamsegamse de geldi , o da hem göz hem kulak burun boğaz muayenesi oldu.
Benim Taksimde bir Japonla, yaşadığım macerayı çoğunuz biliyorsunuz, elime tutuşturduğu haritadan bir şey gösteriyor ama ben göremiyordum ki, sonunda çantasından gözlük çıkarıp vermişti de Taksimdeki Atatürk heykelini sorduğunu anlamıştım. İşte o dur , bu dur, ben doktora gideceğim. Neyse ikimiz de gittik işte ben ısrarlı çabalarım sonucu 1.50 yapmışım gözlerimi. Gamseninde artık nur topu gibi bir reflüsü var. Gözlerde fazla sorunu yok 0.50.
Benim, değil ailemde sülalemde gözlüklü kimse yoktur. Bi de protez dişli. Anneannem de bile yoktu. Fındığı bile dişimizle kırarız. Kocam benim fındığı dişimle kırdığımı görünce kafayı yiyordu az kaldı . Şimdi çeşitli boy ve ebatlarda fındık kırma aletlerimiz var. Timsah şeklinde olanı örneğin, ağzına fındığı koyuyorsun kuyruğuna basıyorsun. Çat fındık ikiye ayrılıyor
Yav ben göz demiyormuydum, nerden çıktı şimdi fındıktı dişti muhabbeti. Ha işte, yoktur benim ailemde gözlüklü kimse diyordum. Ama kocamın tarafı full aksesuar gözlüklü. Yakını uzağı, astimatı hepsi var. Nazlı lisedeyken , tahtayı göremiyorum falan demeye başladı. Zuzla aldık bunu göz doktoruna götürdük. Gerçekten de gözlüğe ihtiyacı varmış. Zuz hemen - ııııy bu baba tarafına çekmiş dedi. Sonra Kadıköyde bir gözlükçüye gittik, gözlük alcaz dedik. Hooop bi dolap çektiler önümüze , açtılar bi sürü çekmece çerçeve seçin dediler, tabii bundan önce çerçevenin cinsini sordular. Biz hayatımızda gözlük almamışız güneş gözlüğünden gayrı. Çerçeveyi seçtik saatlerce, sonra cama geldi sıra, yok filtreleyelim mi, yok kaplayalım mı, organik mi olsun başka bişe mi. Biz bakıyos birbirimize . Sonra dedik işte , öğrenci, bu gözlük yerede düşecek her şey de olacak. en sağlamından olsun. Fiatı duyuncada bi uçmuştuk zaten bu ne yaw, arsa mı alıyoruz yoksa diye. Sonra efenim günlük lensler , yok onların koruma suları filan. Öğrendik her bi şeyini.
Bu gün Zuz işi kırdı bize geliyor. Ama önce bir Kadıköy buluşması yapıcaz onunla , bana gözlük bakacağız da...

YAZIMI YAZI İŞTE , ÜSTELİK ŞİİR BİLE VAR İÇİNDE

Kaç gündür yazmıyorum ya, bi şe yaptığımdan da değil ha!. Galiba bu blogspota ısınamadım daha. Yol geçen hanı gibiydi benim eski bloom, ayıptır sölemesi. Burda sanki bi kıyıda köşede kalmış gibi. Taşınsam mı yoksam eski yerime. Hani kayınvalide yanına giden yeni gelinler olur ya, alışamazlar bi türlü, mutfağa girseler kendi mutfakları değil, salona gitseler kaynanın kendi çeyizinden örtüler , tabaklar çanaklar falan , aynı öyle. Aslında resim eklemek falan burada daha rahat yok resimload a gönder, ordan link al , küçült falan yok. Gerçi blogcu bu konuda bazı yenilikler yapmış galiba. Ama anam, o da az etmedi bana, yazılarımı, yorumlarımı yuttu . Sayfana giremezsin gün boyu. Çilingir çağırsan para etmez. Du bakalım az daha takılayım buralarda olmasa, evim orda dayalı döşeli duruyor.
Bu gün eski yazılarıma baktım biraz. Daha bi eğlenceli yazılar yazarmışım. Arada bir buraya alayım bari. Okumayanlar ve yeniden okumak isteyenler için deeermişim. Hani dizilerde yapıyorlar ya, yetiştiremeyince , izlemeyenler ve yeniden izlemek isteyenler için , ya da genel istek üzerine diye.
Cumartesi Erenköy Kazasker deydim. İlmiyemle bir arkadaşımıza gittik. Kocamın ve keny@lının okullarının yanında hemen evi. İkisininde kulaklarını çınlattım. Eski Güneş koleji, yeni adıyla Işık Okulları. Kampüsün adı hala Güneş kampüsü. Kocamın bitmez tükenmez yatılı okul maceralarının geçtiği yer. Bu arada keny@lı yine firarda.
Gamsegamsenin sınavları devam ediyor. Çarşamba bitecekmiş. Sabahları atom kahvaltılar hazırlıyorum O'na, otlu motlu omletler, balı mallı yeşil çaylar, içine de taa Bodrum -Turgut Reis pazarından alıp doğrayıp dondurucuta attığım limlerden atıyorum , pek hoşuna gidiyor.
İstanbulu lodos vurmaya devam ediyor. Dün akşam vapur seferleri yine iptaldi. Neyseki sabah durdu da , kızlar ulaşım sıkıntısı yaşamadı. Naziş Ulus, Gamse Beyazıt yollarına düşüyor. Neyseki Nazlının servisi var.
Ben çarşambadan sonra havama girerim. Evdeki sınav havası bi bitsin. Vururum kendimi dışarlara. Şimdi istiyorum ki kızım sınavdan gelince kapıyı ben açayım, nasıl geçti sınavın diyeyim. Yıllarca yapamadım bunu. Eeee ne yapalım o zamanda öyle gerekiyordu.
Bu günde akşam oldu , Haşimin dediği gibi akşam yine akşam.Bilirmisiniz ? Haşim AKŞAM şairi olarak ün yapmıştır. Hadi söz akşamdan, bide Haşimden açılmışken söz bir akşam şiiri ile analım kendisini.

BIR GÜNÜN SONUNDA ARZU

Yorgun gözümün halkalarinda

Güler gibi fecr oldu nümayan,

Güller gibi.. sonsuz, iri güller

Güller ki kamistan daha nalan,

Gün dogdu yazik arkalarinda!

Altin kulelerden yine kuslar,

Tekrarini ömrün eder i`lan,

Kuslar midir onlar ki her aksam,

Alemlerimizden sefer eyler?...

Aksam, yine aksam, yine aksam,

Bir sirma kemerdir suya baksam;

Aksam, yine aksam, yine aksam,

Göllerde bu dem bir kamis olsam!

AHMET HAŞİM

e başlamışken bi tanede Oktay Rifat dan gelsin bir akşamlı şiir

Akşam Balığın Karnında Bekliyor
Bir yağmurla çıkıyor rıhtımına sıkıntının,

büyük kayıkların dönüşünü gözlüyordu,

akşam balığın karnında bekliyor.

Fitili tütüyordu servilerin ve yazılar dallar arasında.
Mahallenin deniz koktuğu

kamburun atla dolaştığı

saatlerin saatlere benzediği

bir günde bekliyordu

insanların dönmesini oraya

oysa bir delik kalıyordu

yerinde umutların,

kara bir yelken yarını olmayan iskelede.

Mevsim, tonozların altından geçerek basıyordu toprağa,

çöp yığınları leşler

yeni sözcükler otta ve yaprakta

yabancı bir kıpırtı ruhumuzda.
Bir tüy düşüyordu suya

karayelin dişlerinden geçirdiği
Akşam balığın karnında bekliyor

KONUMUZ YEMEK -FİLİZ AŞI VE BALIK ÇEŞİTLEMESİ

Başlığa bakıp da aldanmayın sakın, Filiz adında birinin yaptığı bir yemek değil sözünü edeceğim. Bizzat yemeğin adı. Bu gün yedim ilk olarak. Akseki yöresine ait yöresel bir yemek. Kullanılan malzemeler de pişme şeklide çok değişik. Ama tat mükemmel. Görünüşte son derece birbiriyle uyumsuz malzemeler. Örneğin , asma yaprakları yeni filizlenirken bu küçücük yapraklar toplanıp kurutuluyormuş. Sonra bu yine minik parçalara ayrılıp, etle ve bulgurla pişirilmiş. Asıl ilginç yere geliyoruz şimdi bolca çifte kavrulmuş tahin ilave ediliyor. En sonda birer çay bardağı kekik ,nane ilave edilip bir taşım daha kaynatılıyormuş. Bu uyumsuz malzemelerden nasıl güzel bir lezzet çıkmıştı anlatamam. Yani uyumsuzlar da bir arada uyum oluşturabiliyormuş. Uyyy n'olcak bu benim hallarım, filiz aşına bile felsefe yapmaya başladım.
Sizin için nette tarif, resim neyin ararken blogcu bir arkadaşta tarifine rastladım. Şimdi bu blogcu taifesinde, bazı yemek tarifi veren arkadaşlar var. Anaaa bazen kaza rıza raslıyorum, yok benim tarifimi almış, resmimi çalmış , o yemeği ben yaptım halbuki ,diye niza çıkarıyorlar aralarında. Ama sanırım Çağlar kızmaz, gerçi tanışmıyoruz ama ataleti referans gösteririm. Benim için iyi kadın kızma falan der , hamili kart yakinimdir der O. Şimdi tarifi, hemde kendi dilinden alıyorum buraya.

Köyde Filiz Aşı diye bir yemek duydum, anlattırdım, şimdi buraya alalım tarifini. Malzeme olarak bir baş yemeklik kuru soğan, bir su bardağı kadar kırık bulgur, az biraz kuşbaşı kavurma et, üç yemek kaşığı kadar tahin, salça veya domates(veya domates kısmı Güveç lokantası için, çünkü onlara önereceğim bu yemeği ve onlar genelde salça kullanmazlar), bir dolu avuç filiz.Filiz ne la diyenler için açıklama gerekecek biliyorum. Filiz bizim oralarda iyice körpe taze asma yaprağının kurutulup ovulmuşuna denirmiş. Olmadı tazesi yırtılarak parçalanarak kullanılabilirmiş.Yapımı ise çok basit: Soğanı kavur; salçayı öldür; filiz at, pişir; üstüne sıcak su

sal; bulgur at, şişir; kavrulmuş kuşbaşıyı da at; kıvamlanınca tahini kestirmeden azar azar sal. Bitti.

http://caglarbilir.blogcu.com/Bogaz/

Bu yemeğin üstüne de hemen oracıkda taze taze künefeler yapıldı geldi. Künefeye de 10 üstünden 10 verdim. Bunların arasında masaya gidip gelenleri saymıyorum bile.

Ben bunları yedim geldim . Evdekilere de balık partisi yaptım. Ama tam parti ha!. Barbunları, tuzlayıp karabiberledim. Üstüne çok az tereyağ ile iki çorba kaşığı kadar su ile salçalı sos yaptım, domates dilimleri ve bir kaç diş sarımsak eşliğine fırına verdim. Hamsileri bolca mısır ununa bulayıp tava yaptım. Yanına kırmızı soğan dilimleri ve havuç salatası ve de tahin helvası ve de tam tahıllı ekmek yetmez mi?.

Bu yazıyı vefatını öğrenince şok geçirdiğim, blogcu arkadaşımız büyüleyenmutfakkokusuna ithaf ettim.Allah rahmet eylesin nurlar içinde yatsın.

YENİ YIL KARTLARI ve AKLA GETİRDİKLERİ

Hoppala , yarim yaz geldi, çarşıya kiraz geldi demeyin şimdi. Ben, ilk yeni yıl kartımı aldım bile. Belki de son dur. Artık kimse kart atmıyor çünkü. Kartım taaaa Japonyalardan geldi. Mitsukodan. Blogcuda yazdığım ilk günlerde arkadaşım olmuş , hatta iki günde misafirim olmuştu İstanbul da.
Bu kart , beni nerelere götürdü bilseniz. Babam ve kardeşlerimle günler boyu süren yeni yıl ya da bayram kartları seçmemizi, sonra oturup yazmamızı.O sırada burnuma gelen sobada kaynayan ıhlamurun kokusu. Annemin ,artık ilaç küpü oldunuz diye , boğazıma sardığı taflan yaprakları. Sahi siz bilmezsiniz ki taflanı. Taflan karadenize özgü bir meyve. Yaprakları kauçuk gibi. Sert ve çok parlak hatta yağlı gibi. Benim evime çıkan sokakta var iki tane. İki tarafı defne ağaçlarıyla kaplı bir sokak. Arasında da iki taflan ağacı var.Eve hep o sokaktan gelirim.Elime de alırım bir defne yaprağı, ikiye bölerim ki aroması daha çok ortaya çıksın. Koklaya koklaya gelirim evime, küçükken toplayıp defter arasında kuruttuğumuz çiçekleri yaprakları düşüne düşüne. İlkokul öğretmenimizin her İlkbahar ve sonbaharda doğadaki değişikliklere tanık olmamız için götürdüğü orman gezilerini düşüne evime gelirim

Vay anasını sayın seyirciler ipin ucu kaçtı yine. ben yeni yıl kartından girdim yok taflan yok defne aldım başımı gidiyorum. Bu vay anasını sayın seyirciler sözünün hoş bir anısı var bilirmisiniz. Maçların radyodan anlatıldığı yıllar. Ünlü maç spikerlerinden biri maçı anlatıyor. bu arada öyle bir kaptırmışki kendini, olmadık bir pozisyon karşısında, şaşkınlıktan , ''Vay anasını sayın seyirciler'' diye başlamış söze.
Gelelim bu gün ne pişti bizde. Bu bölümün meraklı okuyucuları var ha!. Bu gün nohut ve nohutlu pilav pişti. Geceden bir kg nohut ıslandı. Bunun yarısı kadar, küçük porsiyonlar halinde hijyenik buzdolabı poşetlerine konup dondurucuya atıldı. Pilav ve çorbalara gerektiği anda kullanılmak üzere. Nohutu kuşbaşı doğranmış tavukla pişirdim et yerine. Ama bu tür yemeklerde tavuk eti sevmediğim için , onu önce sızma yağda soteledim, karabiber, kırmızı biberle iyice soteledim. hatta kavurdum. Sonra bir kaşık domates , bir kaşık da biber salçasıyla yine soteleyip nohutu öyle ilave ettimki, tavuk tavukluktan çıksın. benliğini arama çalışmalarına başlasın. Sonra yanına yine tereyağlı , nohutlu pilav yaptım. Eskiden sıcak yemekte zeytinyağ kullanmazdım ama son Ege gezimizden sonra artık iyice alıştık. ama pilav ve makarnada illede birazcık da olsa tereyağ. Nazlı yedi de uçtu bile. Arkadaşlarıyla buluşmak üzere. Nazlı dedim de, öğretmenlik yaptığı okuldaki , okul aile birliği, öğretmenler günü üçin, öğretmenler adına bir yetimhaneye bağışta bulunmuş. Dün teşekkür kartı geldi yetimhaneden. Bilirsiniz suluzırtlak kadının tekiyim. Duygulandım . Nasıl güzel bir fikir değil mi.
Bu akşam Kelebek Çıkmazı var. Hatırla sevgiliden sonraki favori dizim. Ben şimdi iyi akşamlar dileyip köşeme çekileyim.

NOT: Vay anasını sayın okuyucu, yazının sonunda görüldü ki, yine sözcüğü lüzumsuz kereler kullanılıp , yazıda kelime düşüklüklerine ve anlam bozukluklarına neden olmuş. Ama düzeltmek de hiç ama hiç gelmedi içimden. Necati Atasoy Hocam ve Allah nurlar içinde yatırsın Vedat Güler hocam beni affetsin. Zaten bu satırları yazarı da çala kalem yazar durur. Niye yazdığını da bilmez çoğu kez. . Döner bakar anaaa bunuda mı yazmışım yav diye kendine bile şaşar. Noktalama işaretlerini pek yerinde kullanamaz ama öğelerine göre bir cümle çözümlemesi yapar ki , gelmiş geçmiş tüm türkçe hocalarının ruhu şad olur. Yaşayanların mutluluktan gözleri dolar.

GECN,N BİR YERİNDEN, GÜNÜN BAŞINDAN Bİ DE DÜNDEN

Kış geldi mi? ne. Dün gece rüzgarın sesiyle uyadım. Ağaç da sağolsun hışır hışır. İnsan gecenin bir yarısında uyanınca ne tuhaf şeyler geliyor aklına. Sizin de olur mu?. Allahım ne abuk subuk şeyler , İlkokulda yüzünü bile hatırlamadığın kızla ettiğin kavga aklına gelir mi insanın yav. O ara kızın adını bile hatırladım. Hacer Çinkılıç. Yav Hacer, benim yüzümden tahtaya kalkıp, tek bacak üstünde durmuştun ama, o kavgayı da sen başlatmıştın hatırlarsan. Hem büyüdük dana kadar çocuklarımız var. Her nerede yaşıyorsan, sen de, gecenin bir yerinde uyanınca bana kin bilemiyorsundur umarım ve de dilerim. Du ben seni bi facebook da arıyam.
Bu facebook muhabbeti ne olacak bakalım. Geçen gün odalarına girdim bizim kızlar fıkır fıkır. Ne oluyo dedim hiiiç diyolar. Aralarında diyorlarmış ki; annemde bi gün facebook çu olacakda bakalım ne zaman. Bir grup varmış , facebbok da annelerini bulan tayfanın kurduğu, adı da ''facebook da ne işin var anne''. Şimdi ben karşı bir grup kurucam. Facebook lu anneler ya da, bunlara karşı bir grup. Geçen gün Dansöz Sibel Gökçe nin sayfası Amerikadan kapatılmış taaaa. 870 arkadaşıyla aynı anda konuştuğu ve orayı kendi fanclubü gibi kullandığı için. Özür mözür dilemiş, yalvarmış yakarmış, bi sürü yazışmadan sonra geri almışlar.
Dün yine görümcemin grubuyla bir okey partisi yaptık. Kimin galip çıktığını söylememe bile gerek yok. Stajımı Yenikapı öğrenci kahvelerinde , masterimi de kocamın yanında yaptım. Bazen kuzenlerle , onunkiler yada benimkiler farketmez. Bir araya gelince hadi bi parti yapalım deriz. Deriz deriz de; yalnız benim kocamla okey oynarken , diyelim ki ben onla eş oldum . Olmamaya gayret ederim de aslında. Cin gibi olucan, kaşından gözünden , bıyığından , kirpiğinden ne diyo anlayacaksın. Bazen demek istermiş ki -ben okeye dönüyorum sen yanındakini taşla. Bazen de başının çaresine bak , ben de bir şey yok demek istermiş. He işte böle kaş , göz sentezlemesi yapıcan, ne demek istiyo acaba diye.
Bu akşam maç var. Milli Maç . Biz bu Bosnayı yeneriz yenmesine de aman hafife alıp Letonya olmayalım yine. Geçen akşam Santra da, Boliç bağlandı programa. Eski Bosna milli futbolcusu ya aynı zamanda. İşte anlatıyor, Bosna milli takımında anlaşmazlıklar var, 7-8 futbolcu , asıl kaliteli futbolcular yani, onlar çıkmayacak maça. Antreman bile yapmıyorlar falan. Türkiye kesin yener , bizimkilerin bir iddiası da kalmadı zaten , ben de zaten Türkiye yensin istiyorum. Bizimkiler seviniyor, aaa iyi haber ya , yeneriz biz Bosnayı. O sırada konuklardan biri dediki- Boliç, bu mesele yeni değil, önceden olmuştu, yeniden mi 7-8 futbolcu çıktı takımdan, yok dedi, -önceki çıkanları diyorum. O zaman bizim konuk dediki- yani bizi geçen maçta yenen takım geliyor yine. Evet dedi Boliç . Peki şimdi bu Boliç ne dedi anlayan beri gelsin. Neyse boş verelim onu, diyelim ki gol gol Milli Takım gol