Cuma yazısı

Bugün evde yayılmıştım ve niyetim de bunu tüm güne yaymaktı ama kocam; -hadı gel karşıya geçelim, ben Yeni Camide cuma namazı kılayım, sen de bi yerde oturur ,çay kahve içer kitabını okursun dedi. Hatta sonra sana yemek ısmarlarım biraz da Tahtakale,Mısır Çarşısı ve Kapalı Çarşı'da dolaşırız dedi.. Kim bu teklifi reddedebilir ki :)... Bana bi yarım saat ver dedim ve çıktık evden...

 Vapurla karşıya geçtik, ben   Saray Muhallebicisinde otururum diye düşünmüştüm ama hemen caminin çarşı tarafına bakan kapısının  olduğu meydan da  gözüme çok daha iyi çok daha ferah bir yer kestirdim. Kocam  namazdan çıkana kadar kitabımı okudum, çayımı içtim,insan kritikleri yaptım. Genellikle yabancı turistler vardı. Yine, ''O Ana Adanmış/ John Berger'' e devam ettim. Konusundan daha önce söz etmiştim. Fotoğraf okumak üzerine deneme yazıları...İçinde fotoğraflarda var, o yüzden çok keyif alıyorum,okumaktan.Bugünkü okuduğum yazı; fotoğrafın popüler kullanımı ile ilgiliydi...

Daha sonra  hadi bakalım  bir şeyler yiyelim dedik ve   her zamanki köftecimize gittik. Yemekten sonra da  ayaklarımız bizi nereye götürürse o tarafa yöneldik.İyi de yapmışız, Mısır Çarşısı içindeki  Ahilik Haftası nedeniyle düzenlenen duya katıldık.Kapalı Çarşı ve Mısır Çarşısı esnafı için, çarşıları yaptıranlar için ve orada alışveriş edenler için çok güzel  bir dua yapıldı. Mehteran Takımı da katıldı...

 Tahtakale'de dolaştık biraz baktık yağmur çiseliyor  evimize kaçtık...

Kayıt lütfen :)

Bu hafta nasıl geçti anlamadım.Hep bir yerlerde oldum, hep yapacak bir işim oldu, yatağa  pes düştüm diyebilirim.
 Salı günkü şahane bir edebi şölen yaşadığımı anlatmıştım. Çarşamba günü  bu kez kocamla erkenden çıktık evden onun diş randevusuna gittik. Doktorda işimiz erken bitince hadi dedim buralara gelmişken Mine'ye uğrayalım.Mine'yi arayp da hadi hemen gelin, bekliyorum cevabını alınca kocamla didişe didişe gittik. Niye derseniz,çünkü; ben bir gittiğim bir yere bir daha giderken yine yolu şaşırırım ama oraya hiç gitmeyen kocam işte burası dedi bana :) Mine Flora da biz aynı çocukluğumuzdaki gibi bahçeye dalma zevkini tattık. Ağaçtan hünnap, asmasından üzüm topladık.Çayımızı, kahvemizi içtik ,sohbetimizi ettik velhasıl güpgüzel bir gün geçirdik. Torbalarımızda üzümlerimiz ve hünnaplarımızla bağ bozumu yapmış gibi geldik eve :)

 

Bu kadar gezdik tozduk eve gelip yan yattım sanmayın, akşam bir sürü  menemen konservesi yaptım. Bunu Naziş için yapıyorum,o çok seviyor. Yemeği beğenmezse hemen açıyoruz bir kavanoz, bir yumurta kırıp karıştırıyor  al sana şahane yemek. Hem sağlıklı hem hafif...

Dün Tavsiye Evi'nin düzenlediği  bir hatta iki etkinliğe katıldım... İlki sağlıklı atıştırmalıklarla ilgiliydi.''Gekoo'' yu tanıdık... Ben tüm ürünlerine bayıldım. Hel bir tane bisküvileri varki onunla ilgili çok projelerim var :)Tatlandırıcı yerine kaliteli bal ve pekmezin kullanıldığı  her safhasında organik olarak üretilmiş malzemelerden yapılmış, büsküvileri ve diğer atıştırmalıkları tattık hem de hazırlanan şık paketlerdeki hediyelerimizi aldık.Bir söz beni çok etkiledi. ''İki sene bayatlamayan,bozulmayan şeyleri nasıl yiyorsunuz?'' hakikaten ya dün akşamdan beri evdekileri bıktıracak kadar söyledim bunu...

Etkinliğin ikinci bölümünü ise Dudullu'da ki Hafele firmasının Showroomunda tamamladık... Amanın be o gardrobun çekmecesinden çıkan ütü masasını, kıyafetleri rahatça seçebilmek için dışarıya çekilebilen askılığı, bir dolap kapağı açınca içinden koca kilerlerin çıktığı mutfak dolaplarını görünce mest oldum...Bir sürü fikir kaptım:)

Aşağıda acar muhabirinizin sizleri bilgilendirmek için görüntüler aldığını görüyorsunuz :)

 Yedin içtin hiç bişi okumadın mı derseniz ayol hiç olur mu öyle şey :)Okumak bir yaşam biçimi bizim için :)...
General Uçtu bitince elime bir deneme kitabı alayaım dedim. Bu aralar sürekli de dışardayım, çantama atayım bir yerlerde otururken falan açar, bi deneme yazısı okurum diye düşündüm ve John Berger'in ''O Ana Adanmış'' a devam ettim. Devam ettim diyorum çümkü; ben denemeleri ara ara  okumayı severim. Çok da keyifli oldu doğrusu... İçindeki  fotoğraflarla, insana resmen beyin fırtınası yaptırıyor John Berger...

John Berger, August Sander'in fotoğraflarıyla giyim ve duruş şekillerinden insanların yaşam bicimleri hakkında nasıl çözümlemeler yapilabileceğini anlatiyor,Takım Elbise ve Fotograf adlı deneme yazısında...
Istrabın Fotoğraflarında ise;Eskiden savaş resimlerinin gazetelerde çok yer almadığını ama şimdi çok açık ve kanlı olarak yer almasının insanların şiddete alıştığının göstergesi olduğunu, düşündüğünü yazıyor...
Kitap ayracı Bedri Rahmi Eyüpoğlu kumaş üzerine orjinal çizimi

 Kitap,İstanbul üzerine bir deneme yazısı ile bitiyor...

Ay hadi gideyim ben, ne kadar yazdım böyle...

Kitap İle Sohbet

Bugün çok özel bir mekanda  çok özel  ve çok güzel bir toplantıya katıldım.Yedi yıldır her salı günü  Sunay Akın'ın sahibi olduğu ''Oyuncak Müzesi'' nde yapılan  ''Yasemin Sungur'la Kitap ile Sohbet'' 7. sezonda 200.buluşmasını gerçekleştirdi... Bu buluşmaya bizim gibi kitapseverler dışında kitaplarını severek okuduğumuz beş yazar da katıldı.

İmza günlerine gidiyoruz, yazar buluşmalarına katılıyoruz zaman zaman ama bu tam anlamıyla beşibiryerde idi... Öyle yazarlar,konuştu biz dinledik değil... Karşılıklı konuşmalar yaptık, sorular sorduk, cevapları öyle geçiştirmeyle değil uzun uzun, geniş geniş aldık.

                                  (Yasemin Sungur ile)
Mehmet Zaman Saçlıoğlu'nu genelde öykücülüğü ile tanırız ama yazdığı roman ile ''Yunus Nadi Roman Ödülü''nü aldı. General Uçtu; Bibliyomanyaklar'ın da ekim ayı kitabı biliyorsunuz. Kitabı buluşma öncesi okudum ve çok beğendim.Ama okurken hep, neden şimdi demiştim bu roman neden şimdi yazıldı acaba, geç kalınmış, ertelenmiş bir kitap mı yoksa... Bunu, Mehmet Zaman Saçlıoğlu'na sorduğumda ,bu romanın planları içinde olmadığını, ama arkadaşı Ayhan Kavas'ın bu hikayeye benzer bir hikayeyi gerçekte yaşayan birini tanıdığını ve bu hikayeyi film yapacağını ve de kendisinden senaryo yazmasını  istediğini söyledi. Kendisi de hikaye çok güzel ben bunun romanını yazayım demiş çok da iyi etmiş. Kitap film yapılma aşamasına gelmiş, hatta baba rolü Ahmet Mekin'e teklif edilmiş.Kitabın hikayesi,bizim jenerasyonun da hikayesi olduğu için ben özellikle bir bölümünden çok ama çok etkilenmiştim.Kitabı okuyacaklar olacağı için söylemeyeyim.

Aslı E. Perker; "Sufle" adlı kitabında ayrı ülkelerde yaşayan üç kişinin  hayatlarında uğradıkları ani şokları yemek yaparak özellikle de sufle yaparak atlatmaya çalışmalarını anlatıyordu. Öyleki sufle hayat gibidir, tam zamanında ya da zamanından önce fırından çıkarırsanız söner diyerek, yediğim sufleleri yapanların ruh durumlarını tahlil etmeye çalışmama neden olmuştur :)
Aslı E. Perker yeni anne olmuştu ve kızı Leyla'nın doğumundan sonra hayatında meydana gelen değişiklikleri anlattı, yazar olmasını çok çılgın bir anneanneye sahip olmasına borçlu olduğunu ve her kitabında mutlaka ondan izler olduğunu söyledi. Hatta  7 yaşındayken cebinde 25 kuruş ile evden kaçtığını ve beş saat sonra bulunduğunu anlattı. Toplantının sonunda okuduğu Edgar Alan Poe'den Anabel Lee şiirinin benim için  hatta benim yaşımdaki tüm kadınlar için anlamını bir bilebilseydi o şiiri okumakla beni nerelere götürdüğünü...Çok konuştum diye söyleyemedim ama bizim gençlik (yani ilk gençlik diyelim şuna) :) yıllarımızdaki kızların hepsinin defterinde bu şiir yazılıydı.

Ayşe Erbulak; kendi yazma serüvenini anlatırken babasının kızı olduğunu bir kez daha gösterdi. Bizi kahkahalara boğdu.  O çok hüzünlü hikayesi ile bile bizi güldürdü. Norveç'te insanların çok uzun yaşadığını, 100 yaşını geçen bir sürü insan gördüğünü onların da sizin bizim gibi sağlıklı olduklarını ama kendisinin 52 yaşına kadar yaşayabilen bir Norveçli bulduğunu,onun ölümünden sonra Türkiye'ye döndüğünü anlattı... Kitabı ''Çok Şekerli Ölüm''ün kitapçıda diyet kitapları arasına konduğunu,ilk kitabının ilk bölümünü Norveç'te yazdığı için ağır ağır aynı oradaki hayat gibi yazdığını o yüzden ilk bölümünün zor okunduğunu ama İstanbul'a döndüğünde ikinci bölümünün de aynı İstanbul gibi hızlı yazdığını o yüzden  de ikinci bölüm patır kütür koşar gibi okunur. Kitap bir anda biter derken, biz Ayşe Erbulak hep bi anlatsa biz de dinlesek duygusuna kapıldık.

Orhan Bahtiyar hep tarihi kurgular yazıyor ve bunlar için uzun uzun araştırmalar yapıyor ama ben ondan mutlaka bir mizahi roman da beklerim.Çünkü yazma serüvenini bu kadar esprili  anlatan biri bunu da yapabilir. Yazmaya ilkokulda kompozisyonlar yazarak başladığını  ama bunu çok abarttığını bir 10 Kasım'da öyle coşmuşum ki yazarken en sonunda da 10 Kasım  hepimize kutlu olsun diye bitirmişim, işte o zaman yazmaktan bi soğudum ama Sunay Akın sayesinde yeniden yazmaya başladım dedi.Orhan Bahtiyar aynı zamanda Kaz Dağları aşığı...Son romanında hiç kıymeti bilinmeyen Türk havacılık tarihinin en önemli isimlerinde Vecihi Hürkuş'u bir roman kurgusu içinde tanıttı bizlere...

Emre Caner; işte bu benim ayıbımdı, hiç kitabını okumamışım hele de Osman Hamdi Bey'i... Yasemin Sungur da  bu kitaptan çalışmalarında nasıl faydalandığını anlatınca ben yerle bir oldum. En kısa zamanda okuyacağım. Hayatında yazmak dışında hiç bir işle meşgul olmayan bu yazarı  kitaplarından önce tanımak da ayrı bir hoşluk oldu aslında.

Biz aynı bir ev sohbetinde gibi yazarlarla sohbet edip edebiyatın tüm lezzeti damarlarımızda akarken saatler akıp giti ve her yazarın seçtikleri birer şiiri okumasıyla toplantımız bitti. Evet! hayat kısa edebiyat çok uzun malesef o yüzden Yasemin Sungur'a bin teşekkür  bize böyle edebi tadımlar yapabilme olanağı veren projeler yaptığı için...

Bu kadar

Ben bu fotoğrafı çekerken

Benim de fotoğrafım çekilmiş...

Bunlar da bu sabahın aktiviteleri

Bugün çok yorgunum, pazar alışverişi yaptık, akşam yemeği, hafta sonu arbedesinden çıkan ev, yani bu kadarına fırsat bulabildim :)

Kuz kuz Kuzguncuk

 

Şu  yokuştan tıkır tıkır Kuzguncuk'a indim.Boğaz ve köprü karşıdan gerdan kırsın,bu arada benim dizler de kızım anlamoorsun sana yokuş inmek  yasak desin hatta hatırlatsın...

Bir tahta masa, kitap iyi demlenmis bir cay,deniz kokusu,dalga sesi,martı çığlığı ve Kuzguncuk...

Ben bugün Kuzguncuk'daydım...Sizin gününüz nasıldı, ne yaptınız..Hafta sonu planınız var mı?

Unutmadan bu haftayı bir kitap kazanarak karla kapatmak isterseniz son iki gün... Tek yapacağınız yazının altına bir yorum bırakmak...TIK

Kız Kuleli Evde

Dün o kadar yorulmuşum ki,bugün akşama kadar yatıp tavana bakasım var. Gece de yattığım yerde külçe gibi kalmışım.

Dün, Baharla'ya gittim ben. Benim için o hep Baharla,asla Bahar değil. En eski blog arkadaşlarımdan. Daha Türkiye blogun ''b''sindeyken biz blog yazardık.Sanki herkesin birbirini sevdiği,kolladığı, birbirinin derdine derman olduğu,bir gün göremese meraklara düştüğü kocaman bir mahalleydi. Herbirimiz dünyanın farklı yörelerinde olsak,birbirimizi hiç görmemiş olsak da bu böyleydi. Bu duygu geçerdi.Bahar o günlerin hediyesi bana. Neredeyse 9 yıl olacak iletişimizi hiç kopmadı. Evime geldi, bana bergamut reçelleri getirdi hep Lalem dedi... Dün yine tanışma nedenimiz blog olan Mihriban/Hüznün Tadı ile Baharla'nın her penceresinden ama her penceresinden Kız Kulesi görünen evine konuk olduk.Dün Kız Kulesine karşı taraftan ama doya doya baktım.
Apartman kapısından içeri girdiğimizde bir kokular gelmeye başladı, eğer bu koku senden gelmiyorsa geri dönerim dedim :)Neyseki bizim için hazırlanan cup keklerin kokusuymuş. Şu  fotoğrafa bakar mısınız, görüntüleri tadları ve kokuları kadar güzeldi.
Ne güzel bir gün oldu, Mihriban ve Bahar'la masa başından hiç kalkmadan sohbet ettik.
Herşey güzeldi de Bahar'ın evinin yeri benim için deaavantajdı... O manzara tabikitleri de bir tırmanışı ve bir inişi gerektiriyordu :) İnerken zorlansam da neyseki gece korktuğum arızayı göstermedi.

Akşam dizi izledim...Benim Adım Gültepe... Henüz beğenip beğenmediğime karar vermedim. Mete Horozoğlu ve Ayça Bingöl hatırına bakıyorum. Sanki biraz Bati Yakasının Hikayesi ya da Keşan'lı Ali gibi bir şey diye düşünüyorum.Bu sezonun en favori dizisi benim için; Ulan İstanbul. Bir de ''Ah Neriman''ı bekliyorum.Çünkü bize yakın bir yerlerde çekiliyormuş,ayrıca da Perran Kutman'dan artık bir Şehnaz Tango gibi bir şey bekliyorum.

Gelelim Film kitap konusuna. Salı günü kışlık domates sosu yaparken bari ritüele uygun olsun dedim ve ''Mutfak Sohbetleri''ni izledim. Üç kadının, mutfağında geçen bir hikaye, biraz diyaloglara dayansa da benim hoşuma gitti. Bir mutfakta misler gibi hazırlanan lazanya yandı, diğerinde harika bir salata yapıldı, kendisi için harika yemekler hazırlanan sevgili iş yerinde pizza yedi :)Tüm hikaye bir kaç saate sığıyor bir dar zaman ve dar mekan filmi diyebilirim.

Kitap konusuna gelince, ayol ben size bu konuda sitemkarım, isyaaaaaanım var :) Siz beni Bibliyomanyaklar/Kitap Düşkünleri  da yalnız bıraktınız,oldu mu hiç ?...Bu haftanın yazısını ben yazdım. Alper Atalan'ın ''Çok Kısa Bişi Anlatıcam'' adlı kitabını... Üstelik yorum bırakan okuyuculardan birine kitap ödülü var...Şuradan gidip okuyabilir, Alper Atalan'ın bir şeyi kısa kıp kısa ama ne kadar sıcak anlatışının üzerimde bıraktığı hissiyatı anlayabilirsiniz.yorum bırakabilirsiniz TIK

Şimdi gidiyorum tabikitleri de yatıp tavana bakmayacağım...Okey grubumla sezonun ilk karşılaşması var :)

Hafta sonundan kalanlar

Allah seni inandırsın canımın taaaa içi okuyucu,hafta sonu dışarı adım atmadım. Tüm teklifleri geri çevirdim. Hatta kocam,  Beykoz'a gidelim, deniz kıyısında oturmak istiyorum dedi de onu bile geri çevirdim. Gitmedin ne yaptın derseniz, sadece kitap okudum,film izledim. Hafta sonuna yetecek kadar yemek de yapmıştım, yani şöyle bir evi ufak toparlamaca sonra yat yuvarlan.

Hafta sonu kitabım; Gamsegamse'nin Alkım Kitapevine girince gördüğü ve aaa annem sever bunu dediği ''Bir İkea Dolabında Mahsur Kalan Hint Fakirinin Olağanüstü Yolculuğu''...Eğlenceli bir kitaptı. Fakirimiz, bir Hint Fakiri olarak çıktığı maceradan bambaşka biri olarak çıktı. Seyehati boyunca kendi hayatını sorguladı, başkalarına yardım etmenin ne kadar keyifli bir şey olduğunu anladı.Ve hafta sonumda sabahları yeşil çaya, geceleri bir kadeh rose şaraba eşlik etti...

 

















Kızlar bu hafta bir tek cumartesi sabahı evde olabileceklerdi çünkü pazar günü Boğaziçi Üniv. de bir toplantıları vardı. O yüzden özel bişi yapayım dedim. Ne yapayım, yumurtalı ekmek mi kızartayım, sucuklu yumurta mı yapayım yoksa kaşarlı sucuklu kanepe mi yapayım derken, hepsini birleştirebileceğim bir tarif uyguladım.O an spontan gelişen bir tarif. Acaba patent falan mı alsam :))

(Yumurtalar çırpılır,içine istenilen baharat ilave edilir,incecik maydonoz dereotu doğranır karıştırılır. İki dilim ekmek arasına kaşar ve sucuk konulup bu karışıma batırılıp batırılıp tavada kızartılır. Afiyetle yenilir.)

Bu  hafta sonunun bir başka okuması da minicik bir edebiyat dergisiydi. Bakmayın minicikliğine içi dopdoluydu. Bu haftaki ana konuları Virginia Woolf'du... Onun dışında da çok keyifle okuduğum hikayeler vardı...Derginin adını söylemememişim, derginin adı; Meçhul...Ayda bir çıkıyor.

Ha bir de başlayan bir etkinlikten söz etmek isterim. Ben kişisel günlük tuttuğum için 30 gün sürecek bu etkinliğe yazımın tamamını ayıramasam da yazı içinde katılacağım. Siz de bloglarınızda,blogları olmayanlar da yazının altında yorum olarak yazabilirler.Bir kitap etkinliği ... 30 gün süreli. Her güne bir soru, ister kısa yazın, ister uzun anlatın, yeter ki katılın.(Leylak Dalı'ndan aynen kopyalanmıştır)

1. gün: Geçen sene okuduğun en iyi kitap
2. gün: Üç kere ya da daha çok okuduğun kitap
3. gün: En sevdiğin kitap serisi
4. gün: En sevdiğin serinin en sevdiğin kitabı
5. gün: Seni mutlu eden bir kitap
6. gün: Seni hüzünlendiren bir kitap
7. gün: Sana kahkaha attıran bir kitap
8. gün: En abartılmış bulduğun kitap ("Nesi bu kadar meşhur bu kitabın, anlamıyorum?" gibilerinden)
9. gün: Sevmem sanıp da sonunda sevdiğin bir kitap
10. gün: Sana evini, yuvanı hatırlatan bir kitap
11. gün: Nefret ettiğin bir kitap
12. gün: Hem sevip hem nefret ettiğin bir kitap
13. gün: En sevdiğin yazar
14. gün: Filmi çekilen ve mahvedilen bir kitap
15. gün: En sevdiğin erkek karakter
16. gün: En sevdiğin kadın karakter
17. gün: En sevdiğin kitaptan en sevdiğin alıntı
18. gün: Seni hayalkırıklığına uğratan bir kitap
19. gün: Filmi çekilmiş olan sevdiğin bir kitap
20. gün: En sevdiğin aşk romanı
21. gün: Okuduğunu hatırladığın ilk roman
22. gün: Seni ağlatan bir kitap
23. gün: Ne zamandır okumak isteyip de bir türlü okuyamadığın bir kitap
24. gün: "Keşke daha çok insan okusa" dediğin bir kitap
25. gün: Kendine en yakın bulduğun karakter
26. gün: Bir konu hakkındaki fikrini değiştirmiş olan kitap
27. gün: Bir kitapta okuduğun en "sağ gösterip sol vuran" gelişme ya da sürprizli son
28. gün: En sevdiğin kitap adı
29. gün: Herkesin nefret ettiği ama senin sevdiğin bir kitap
30. gün: Senin için tüm zamanların en favori kitabı

******************************
Başlayalım o zaman...
1-Benim geçen yıl okuduğum en iyi kitap ay yeminle unuttum ama  sanırım Dünya Ağrısı/ Ayfer Tunç idi...