Karınca Misali

Hep kitap okunup , film izlenmiyor bizim evde arada yemek falan da yiyoruz:)))
Bugünkü dersimiz ''Hayat Bilgisi''konumuz:Evimizde kış hazırlıkları...


Zaten dondurucuya koyduğum yiyeceklerle ilgili gelen sorular var onları da toptan cevaplamış olurum. Benim dondurucum, hani şu otellerde görürsünüz mini buzdolapları vardır, onlardan biraz büyükçe ve raflı sistemli bir dondurucu...Annemin hediyesi...

Resimde dünkü yaptıklarımdan örnekler var:)) Bu arada raf örtüme dikaktinizi çekerim. Benim için sevginin ve arkadaşlığın sembolü... Eve taşınırken, mutfak rafı şöyle anne modeli olsun, eski tarz , dantelli kanaviçeli bişi olsun istedim. Ecem yetişti hemen. Yapıverdi anında... Dantel, el işidir hem de...

Önce dondurucuya neler koydum. Bol bol domates koydum. Sivri tarla domateslerinden, İspanyol domates de deniyor. Soydum , doğradım ve poşetledim. Gamze bu işlere bayılıyor. Yaparken; Avrupa Yakası izledik hep:)Bir kaç paket barbunya, bezelye, bamya ve çeşitli şekillerde doğranarak hazırlanmış taze fasulye koydum. Bamyalar, temizlenip , yıkandı süzüldü, limonlandı ,iki üç tane de domates doğranıp öyle paketlendi... Bamya haricinde ki sebzeler önce kaynar suya batırılıp sonra soğuk suya daldırılıp şoklama yapılıp , sularının süzülmesi beklenip öyle paketlendi. Taze fasulyeleri, zeytinyağlık olarak dilme doğradım, diblelik olarak enine enine ince ince doğradım, etli yapmak için ortadan kırdım... Dilme yani, önce boylamasına ikiye, sonra enlemesine ikiye ayırarak doğradığım taze fasulyenin, kıymalı ve yumurtalı kavrulmasına Naziş bayılır.Patlıcanları karnı yarık yapmak için hazırladım. Teflon tavada , az yağda kızarttım ve soğuyunca poşetledim.
Uzun pazar kahvaltılarında - Anne, bi menemen olsaydı denmesine karşılık bir kaç kutu menemen hazırladım:) Biberleri yine az yağda biraz çevirip, üstüne domateslerini koydum, biraz da öyle pişti. Ne biberleri tam pişiriyorum, ne de domatesleri... Tam pişme işlemini yenmeye hazırlarken yapıyorum.Bunları, özellikle dondurucu işlemi için satılan kaplarda donduruyorum.. Asla ve kat'a herhangi bir plastik kaplarla bu tür işlemler yapmıyorum. Sebzelerin çok taze ve kaliteli olması da birinci şart. Sebzeler eve gelir gelmez hazırlıyorum. Yani öyle buzdolabına koyayım sonra yaparım yok.
Sebze işi böyle...
Gelelim meyvelere... Meyveleri komposto ve sıkışınca reçel yapmak üzere donduruyorum. Eskiden reçelleri fazla fazla yapardım. Şimdi azar azar bittikçe yapıyorum. Vişneler sapları ve yaprakları ile yıkanıyor. Çünkü neden, temizlenip yıkanırsa , sularıda akar:)) Meyvalar kolay, yıkanıp , süzülüp donduruluyor. Kayısılar bu sene çok güzeller. Onları ikiye ayırıp öyle hazırladım. Komposto veya reçel yaparken de çözülmeden direk pişme işine başlıyorsunuz, haberiniz olsun. Sebzelerde de öyle. Dip harcı hazırlayıp, sebzeleri çözülmeden üstüne koyuyorum. Böylece tazelikleri ve renkleri gitmiyor.

Bir de pişmiş yemekleri koyma meselesi var. Baştan söyleyeyim, pişmiş yemekleri öyle aylarca dondurmak için hazırlamıyorum. Diyelim dip harcını hazırladım, bir kg ıspanağı da koydum üstüne bi karıştırdım, anaaaa bu ne ka fazla oldu, ziyan olur dedim hehe... Bunu hemen ikiye bölüp, dondurucu kabına alıp, soğuduktan sonra koyuyorum dondurucuya. Bi iki hadi bilemedin üç hafta sonra al ıspanaklı börek yap, bir yumurta kır ıspanaklı yumurta olsun hadi azcık pirinç ya da bulgur koy sıcak su ilave et sulu yemeğin olsun apla:)Ispanaktan örnek verdim ama tüm yemekler için geçerli. Mesela geçen gün kabağa aynı işlemi uyguladım. Şimdi hemen ocağa konmaya hazır durumda kabak yemeği var dolapta... Üstüne sıcak su ilave edilecek bir tek. Tamamen pişmiş yemeklerinizi koymak isterseniz. Piştikten hemen sonra ayırın ve soğutup , dondurucuya koyun.
Köfteyi hep fazla hazırlarım mesela , şekillendirir, bir kapa dizer, buzluğa koyarım, bir kaç saat donunca çıkarırım. Torbalara doldururum. Çünkü bu şekilde , artık birbirlerine yapışmazlar.Acil durumda, mesela Gamse veya Naziş geldi evdeki yemeği beğenmedi ya da ben eve geç kaldım, çıkarın buzluktan istediğiniz kadar köfte , ekmek arası yapın deyiveririm.
Böyle yazdığımda aman aman kilolarca hazırladığımı sanmayın. Kışın da yaz sebzeleri yemeye devam edecek değiliz. Pırası, ıspanağı, karnabaharı, lahanası, kuru fasulyesi, nohutu var bu işin. Sonra et yemekleri var, balık sezonu açılıyor. Bunlar acil durumluk, can istedikçe, sıkıştıkça pişirmek için...
Aşağıda gördüğünüz resimdekiler, otlu peynirli ve patatesli gözlemeler. Hazırlandı ve herbirinin arasına yapışmaması için streç ya da buz dolabı poşeti koyularak kondu kaplara...Bu , okullar açılınca olmazssa olmaz kış hazırlıklarımızdan. Bittikçe yerine yenisi konur.

Gelelim Ayşegül'ün beklediği yere yani reçellere...
Dün kayısı ve çilek reçeli yaptım. Kocam maden bulmuş gibi geldi eve elinde ki dağ çilekleri ile. Dün bizim pazarımızdı malum... Çilek reçelini herkes gibi birebir ölçü ile yaparım. Yani kaç kilo çilek o kadar şeker. Öyle sulanmasını falan beklemeden, kısık ateşte kaynatmaya başlarım. Zaten çabucak sulanır. Reçelin kıvama geldiğini gözümle anlıyorum artık. Çilekler şeffaflaşıyor, şerbeti göz göz oluyor kaynarken. Ama yine de bir cam tabağa alır, hafif soğuduktan sonra ortadan bir çigi çekerim, parmağımla, o çizgi hemen şır diye birleşmiyorsa olmuş demektir. Kyısılar bu sene çok tatlı. Hele dünküleri kendi şekeriyle kaynatsam reçel olurdu. O yüzden şekerini biraz daha az koydum. Ama kayısı çilek gibi sulanmadığı için. Önce tencereye şekeri koydum, üstüne bir küçük çay bardağı su koydum ve kısık ateşte karıştıra karıştıra erimesini sağladım. Erime öncesi bulanık su gibi duran şekerli su iyice şeffaflaşıp , kaynamaya başlayınca ,iki üç dakika daha kaynamasını bekleyip hızla kayısıları içine attım. Kıvama gelmesini yine çilek reçeli gibi kontrol ettim ve limon suyunu ekleyip 2dk daha kaynatıp altını kapttım ve tam soğumadan kavanozlara yerleştirdim.


Ha bu da ne derseniz. Kalça şiş tavuklar, dağ kekiği, fesleğen, kekik, karabiber, zeytinyağ ve tuzla marine edildi. Bir iki saat dolapta bekletildi... sonra sırayla gördüğünüz gibi domatestir, biberdir her merkette satılan bu çöp şişlere dizildi , tavada kızartılıp pilav yanında servis edildi. Ailecek bayılındı. Bunları böyle hazırlayıp dondurabilirsiniz, bilginize...

Bunları yaptıkça nasıl seviniyorum bilemezsiniz. Evlenirken, nasıl yemek yapacaksın diyenlere, sebzeleri kızartcam bir gün domates sosu bir gün yoğurt dökücem üstüne yanına da bir gün peynirli bir gün kıymalı , domatesli makarna yapacağım diyen biriydim.Annem , nişanlıyken çok gezmemize, yazlıkta denizden çıkınca, balkona kurulup saatlerce bezik oynamamıza bakar bakar- bak oğlum, ben bir bezik takımı, bir tavla, bir okey takımı , kitaplarını da bir sandığa doldurur veririm. Artık ne yer ne içersiniz bilmem derdi.Şükür bugünlere, düşe kalka, sora soruştura, okuya, izleye öğrendik geldik. Aç kalmadık.

Allah afiyetle, sağlıkla yemeyi nasip etsin inşalllahhhhh...


Hepimizin Kadir Gecesi kutlu, duaları, dilekleri kabul olsun...

Bangır Bangır Ferdi Çalıyor Evde

E, aşkolsun Mahir Ünsal Eriş aşk olsun, 152 sayfalık bir kitapta bizi nasıl onca hayatın, onca hikayenin içine daldırdın çıkardın.
''Bangır Bangır Ferdi Çalıyor Evde'' plastik topla oynayan, kaymaklı büsküviyi ikiye ayırıp, önce kaymaklarını yalayan,yalnızca karanlıkta kötü olunduğunu sanan,oyuncak tabanca ile komen komen diye bağırarak ateş edenlerin, tek kanallı yılların, Bilye Hikmetlerin, Evrenosların,bir yaralı kuş yüzünden boşanmanın tadını çıkaramayanların, sırf vakitsiz çişi geldi diye hapiste yatanların ve daha niceleri ve hikayeleri...

Sanki Mahir Ünsal Eriş size gelmiş de anlatıyor gibi oluyorsunuz kitabı okurken, o anlatıyor siz de dinliyorsunuz okumak yerine...
Yazar çocukluğuna bakmış, dönüp bize anlatmış bu kitabı tarif et deseniz böyle derim...

Kitap iletişim yayınlarından çıkmış ve yazarı Gençlerbirlik'li:)

Ay ışığı ve yıldızlar altında

Son iki akşamdır iftarı evde yapmıyorum. İlk akşam Görümcem'de geleneksel iftarımızı yaptık. En sevdiğimiz yemeklerle...Naziş yolda mönüyü sayarken, heveslenme bakarsın bu sefer değişiktir mönü dedim de- halam , iftar daveti için benim tatilden dönmemi beklediğine göre başka bir yemek listesi düşünmüyorum dedi ve haklı çıktı. Minizik minicik etli yaprak sarmalar, nohutlu tavuklu pilav, cevizli ev baklavası baş roldeydiler:))

İkinci yani dün akşam ki iftar; sazlı , sözlü , şarkılı türkülü ve ağaçlar, yıldızlar altında bir iftardı ki tadından yenmedi. Zeya'nın annesi Timsal Hanım'ın davetlisiydik bu kez. Sofraya imzasını beğendi attı. Ben resmen beğendiye gömüldüm:)))Sohbetler en şahanesindendi, gitar eşliğinde şarkılar söyledik, tüm yörelerden söyledik de sonra sınırları aşıp Azeri türkülere bile geldi sıra...Ortaya pasta gelince, Zeya, Lale Ablanın doğum gününde pasta kesmemiştik, bu pasta ona olsun deyince, haydeee birden doğum günü şenliğine dönüştü olay, ve Ebru'dan da doğum günü hediyesi alınca tam oldu...''Benim Çılgın Ailem'' alınacaklar listemde ki bir kitaptı...süper oldu...Hele bir de Gamze ve Aslı'nın Londra'dan bize hediye ettikleri altın ve gümüş madalyaların haberi de gelince, daha doğrusu evlerden çığlıklar gelince gecenin güzelliği katmerlendi.

Planımız iftardan sahuraydı. Sahuru, Zeya'nın adalara karşı terasında ay ışığı altında yaptık.

Üstümüzden yıldızlar kaydı. Ben ilkini göremedim ama gecenin ilerleyen saatlerinde yıldız kaydııı diye çığlığı bastım. Arkasından da dileğimi yetiştirdim:))Biz sohbetin en derinine dalmışken sabah ezanı okunmaya başladı, hava serinledi şallara sarındık, üşümenin keyfini çıkardık.Eve girerken saat 0.05.19'u gösteriyordu...

Şimdi saatler öğleye yaklaşıyor. Rüzgar tülleri havaya savuruyor.Aşağı bahçelerden gülme sesleri geliyor, insan gülüşü en güzel ses bence...Hafta sonu serin geçecekmiş aman da aman müjdeler olsun...

Sensiz

Bu yıl Ordu' yine sensizdi Anne...
Sevdiğin denizlerde denize girdim... yürüdüğün yollardan yürüdüm. Köye gittiğimizde hiç tanımadığım yaşlı bir kadın bana; Bize , Mesture'nin hatırası dedi.Fındıklar olmuştu artık. Bir tane bile yemedim.Bilirsin sevmem. Çam ağacının altına yattım, uyudum harmanda... Rıhtım boyu yürüyemedim bu yıl, vakit olmadı, ama balkondan rıhtımlar boyunca baktım senin için de... Yengemle , sabah kahvemizi denizlere, sahillere , Boz Tepe'ye baka baka içtik.Sen hep derdin ya, Uludağ gibi buraya da teleferik yapılsa diye valla yapıldı artık. Bu yaz, çaya kahveye bile Boz Tepe'ye çıktım. Hem de teleferik istasyonu evin karşısına yapıldı.
İlk torunun evlendi, Burcu... Nasıl güzel bir gelin oldu... Vasiyetin üzerine incini taktım boynuna.Doğa güller serpti ablasının yürüdüğü yollara...Metin kızlarıyla nasıl gururluydu, gözlerini görmeliydin.

Zuhal, nihayet hayalini gerçekleştirdi ve Cunda'da bir pansiyon açtı... Tam senin zevkine göre herşey. Hatta senin el işlerinden de koymuş , görenler çok beğeniyormuş

Nazlı ve Gamze en sevdikleri işi yapıyorlar.Okula kurabiye götürürdün ya, belki şimdi de götürürdün kimbilir...Şimdi de öğrencileriyle paylaşırlardı.

İstanbul sen gideli daha karışık, daha kalabalık ve daha sıcak. Sen İstanbul'a ilk geldiğinde hani tanıdığın bir kuş bile yokmuş ya, ne çok gülerdim bu sözüne... Yazlık, hafta sonları dolup dolup boşaldığında derdin en çok da:))Şimdi İstanbul'un martıları , kedileri, sokaktan geçen eskicileri bile tanıdık, her semtinde oturan bir arkadaşım, bir kuzenim bir ahbabım var. Fındıkzade'ye gitmedim uzun zamandır. Birgün Zeki ile evin karşısında ki ''Goralı'' ya gidip nostalji yapacağız.

Sen gideli tam 14 yıl oldu...Bizi merak etme iyiyiz ama çok sensiziz...

Ev Erkeği... Her eve lazım

Bugünün yazısı burada:))

yorumlarınızı yazarsanız sevinirim.

işte böyle böyle

Bizim dünümüze damgayı yine olimpiyatlar vurdu. Potanın Perilerini yüreğimiz ağzımızda izledik,Melissa May ile sevindik, Nevin Yanıt'dan bir madalya bekledik ...olmadı ama Türkiye rekoru geldi hiç olmazsa...

Bugünkü filmim Balkan sinemasından Sessiz Düğün...Nunta Muta...Silent Wedding
1953 yılında, komünist yönetim altındaki bir Romen köyünde genç çiftler evlenmektedir. Eğlencenin dorukta olduğu ve acı olayları bile gülerek karşılayabilen bir halk, Sovyet lideri Stalin’in ölümüyle ulusal yas ilan edilmesi sonucu eğlenmeyi bırakır. Bu sırada düğüne müziksiz ve çalgısız devam edecek olan insanlar, ilginç bir düğün yaşayacaklardır.
Filmi daha önce de izlemiştim ama Kocamla bir kez daha izledim.Hatta baktım şimdi, 13 eylül 2010 da izlemişim:))Filmin en önemli sahnesi düğün sahnesi...kadeh tokuşturulmadan önce bardakların bezlere sarılmış olması, gelinin babasının gürültü yaptıkları için çatal bıçakları toplatması, çoluk çocuğun ağzının bağlanması, çalgıcıların çalıyormuş gibi yapması vs. hele bir "kulaktan kulağa" var ki bu kadar olabilir dedim.Ha bir de filmin başlarında bir ütü yapma sahnesi var, en favori sahnem diyebilirim.Evet bu filmi izlenilesi filmler kategorisine koydum.

Bir de biz şimdi böyleyiz


ama eskiden böyleydik:))
Birbirimizin en mutlu anlarında en acılı anlarında hep birlikte olduk hatta büyüklerden bile daha çok diyebilirim. Birlikte çok eğlenen hatta çılgınca eğlenen bir ekibiz gördüğünüz gibi yaş ortalamalarımız aynı gibi. Aramızda birer ikişer yaş var neredeyse... Ben bu ekibin en büyüğüyüm. En son Cucu'nun düğününde hep bir araya geldik. Bundan sonra ki randevu kimbilir nerede ve ne için...

bir film bir kitap sonrası falan filan

Dün bir film izledim, adı;Daima Mutlu...İnadına, inadına mutlu olanların filmi...Herkesin hayata karşı duruşu başka... Kimi endişeli, kimi öfkeli, kimi alaycı kimi başkalarının felaketlerinden mutlu olarak bakar hayata...Polly , sıradan bir İngiliz vatandaşı günlük yaşam içinde karşılaştığı zorlukları aşma çabaları değişik. Hatta izlerken biraz gıcık olabilirsiniz bile. Bisikleti çalındığında- aaa vedalaşamamıştım bile der mi? insan... Çalana şöle sunturlu, en yakası açılmadık küfürleri savurmaz mı? belaları arka arkaya sıralamaz mı?...Ben şahsen öyle yapardım ...Film; 2009 yılında en iyi senaryo dalında Oscara aday gösterilmiş diyelim ve bu konuyu kapatalım.


Ev Erkeği bitti ama bu kitap hakkındaki düşüncelerimi Kitap Okuyan Kız'a yazdım. Okursanız sevinirim. Kitap umduğumdan da iyi çıktı. Bilindik bir konu dedim ama işleniş biçimi, bir dizi film, ya da bir sinema filmi olur bundan dedirtecek kadar güzeldi.

Bu sabah herkes uyurken, ben başka bir kitaba başladım ve yarıladım bile...Leylak Dalıcım'ın geçenki postasından çıktı... Bana her gelen postadan komşuda pişer bize de düşer hesabı kızlarda sebepleniyolar:)O gördüğünüz defter kapağı geçen yaz, Leylak'ımın İstanbul seyehatinde bir Fransız turistin bana attığı omuzun simgesi:)İstiklal cadesinde tam tramvaya binerken bana bir omuz atıp önüme geçip tramvaya binmişti ama, öbür taraftan da inmek zorunda kalmıştı:)Bizim Leylak bu defteri görünce ahanda Lale demiş, ben de görünce o günü hatırladım zaten.Bu arada laf karıştı:) başladığım kitap resimde de görüldüğü üzre ''BANGIR BANGIR FERDİ ÇALIYOR EVDE''...

Kitap okuma , film izleme koca ile Olimpiyat izleme dışında, kış hazırlıklarım var... Bugün türlü hazırladım mesela, biraz fasulye, bir kabak, bir havuç, domates ve sivri biberden oluşan torbalar hazırlayıp attım dondurucuya... Sıkışınca altına etli ve soğanlı Türk usulü harcımızı yapar, bir tane de patetes doğrar, en üste de bunu oturtur pişiririm sonra giderim okeye akşam eve gelince de yanına bi pilav bir de salata çektik mi al sana akşam yemeği...

Haydiii gittim ben