Lalenin Bahçesi

Bir kırmızı Lale işte.
Kitap okumayı, sohbeti, sinemayı, İstanbul'u ille de Üsküdar'ı sever. Olmazsa olmazları ailesi, Zuz, Cancan ve denizdir.
Çok şiir okumaz ama okursa Atilla İLHAN ve Orhan VELİ okur. Paylaşmazsa görmüş gibi okumuş gibi hissetmez kendini...

26 Mart 2012 Pazartesi

foto-pazar eki

Pazar gününün programsızlığı aniden şahane bir güne dönüştü.Naziş arkadaşlarıyla Kuzguncuk' da kahvaltı yapmak için, biz de karı koca -hadi bari koruda birer kahve içelim diye çıkmak üzereyken Gamse aradı.Arkadaşlarla program yapmıyoruz, Beylerbeyi'nde buluşalım dedi. Biz kapıdan çıkmak üzereydik O' daha Şaşkınbakkal'daydı. Eş zamanlı buluşabilmek hem de yürüyüş yapmış olmak için Kuzguncuk'a yürüdük.Oradan minübüse atlayıp Beylerbeyi'ne geçtik

.Beş dakika geçti, geçmedi Gamsegamse çıka geldi.Açım dedi baktık saat zaten bir olmuştu. Arkadaşlarımla gittiğim balıkçıya götürücem sizi dedi ve kıyıda ki, Tarihi Beylerbeyi Balıkçısına gittik.

Benim şok diyetimin son günüydü, öğle yemeğinde beyaz veya kırmızı et ve salata var, ama ekmek yok.O yüzden en büyük balığı sipariş ettim:)Onların karides güveçinin sadece çatal ucuyla tadına baktım.Balıklarımız, manzaramız süperdi. Bizim sohbete, arka masadaki grubun, önce Maldiv anıları sonra gidecekleri Brezilya turu heycanı karıştı. Yaş ortalamaları kocamın deyimiyle ununu elemiş ,eleklerini artık duvara asmış civarlardaydı. Valla kendilerini içimizden tebrik ettik ve grubun en konuşkan hanımının tiyatro anılarına geldiğinde kalktık.



Bir yerlerde oturalım çay kahve içelim , gazetelerimizi okuyalım dedik. Öneri yine pazar gününün organizatörü Gamse'den geldi. Hadi Beylerbeyi Sarayının bahçesinde okuyalım, çayımızı neyin içelim dedi. Valla , kızları da analarına çekmiş dedim, program yapmakta üstlerine yok. Saraya gittik. Bahçesi yine efil efildi. Burası zaten Abdülaziz'in yazlık sarayıymış, ısıtma sistemi yok. Yazın en sıcak aylarında bile içerisi çok serin.Beylerbeyi Sarayına gidince , öyle kendi başınıza gezmek yok. Diğer müzeler gibi:)) Grup grup içeri alınıyorsunuz ve rehber gezdiriyor.Müze kart saraylarda geçmiyor haberiniz olsun.Pazartesi ve perşembe günleri hariç hergün açık. Giriş 20 lira biliyordum ama 15 lira aldılar . Gamse zaten ücretsiz giriyor. O yüzden demek ki zırtada pırtta da Beylerbeyi Sarayına geliyorlar:)) İçeri girdik, önce baktık rehberli turun başlamasına 15 dk. var daha, bahçede gezindik , resimler çektik. Sonra zil çaldı içeri girdik. Bizim grupta İranlı bir çift vardı. Çok sevimlilerdi. Rehber Şah Rıza Pehlevi'nin Cumhuriyet döneminde misafir olarak, sarayda kaldığını söyleyince; Has Şah , has şah dedi. Bizim grupta bir de öpüşgen çift vardı:)) öpüşe öpüşe sarayı gezdiler:))Saray, Dolmabahçe Sarayı tarzında. Özellikle tavan süslemeleri beni çarpar buranın. Abdülaziz denizciliğe çok meraklıymış o yüzden tavanlarda, Yelkenlilerin bolca olduğu
denizli tablolar var.Bu taraflara yolunuz düşerse ve de burayı gezmesseniz, hayatınıdan bir rengi esirgemiş olursunuz.



Bu salonda ki masanın üstünde gördüğünüz saat; tersanede yapılmış, saat başlarında mehter marşı çalıyormuş.



























Saray gezisi bitince, arka bahçesindeki kafeterya bölümüne geçip, çaylarımızı içip gazete okuduk. Hava ve ortam o kadar güzeldi ki akşam olunca zor ayrıldık oradan.Hemen , Sarayın önünden de taksiye atlayıp eve geldik.

Akşam hep birlikte Survivor izledik. Gece kitap okumadım, gözüme çay banyosu yaptık. Çay poşetlerini gözümün üstüne koyup 20 dk yattım. Biraz iyi geldi. Gözüm ağrımıyor ama hani bir yerinizi çarparsınız da günlerce orası sızlar ya öyle bir duygu vardı. Bu sabah kalktığımda da artık hiç bir şey yoktu.

Bu sabah kızlar gittikten sonra, şok diyetimin bitişini simitçi fırınından alınmış çıtır çıtır simitve peynirle kutladım...Ve de bir film izledim. Bu ara yerli filmlere ağırlık verdim farkındaysanız. Çok seviniyorum artık iyi oyunculukları izledikçe, film platolarının doğal platolar oluşunu gördükçe.
Bu günkü filmim BENİ UNUTMA''adlı filmdi. Aşkın kavuşamama hali değildi bu kez, kavuştuktuktan sonra ki haliydi. Birinin yanında ne zamana kadar durabilirsiniz haliydi.Unutulmanın bazen ölümden bile korkutucu olma haliydi. Biraz da çok sevdiğim unutma beni çiçeğinin hikayesiydi. Benim bildiğim hikayeden çok farklı bir hikayeydi ama bu da güzeldi. Olabilirdi, o hikaye de bu çiçeğin isim hikayesi olabilirdi.

Bu gün zinhar evdeyim, genel temizlik günü, evi haftaya hazırlama günü...

25 Mart 2012 Pazar

pazar söylencesi...rüyalarda buluşuruz




Şok diyetimin üçüncü günündeyim. Fena gitmedi ama biraz gerginmişim:))
Hafta Sonuna iki film bir kitap sığdı. Daha önce elime aldığım ama araya nedense başka kitaplar girince bu günlere sarkan; Arıza Babaların Çatlak Kızları-Ayten Kaya Görgün'ün. Bir göç hikayesi ile başladı ama sonrada gerçekten de arıza babalarla çatlak kızların hikayesine dönüştü. Ha şimdi ne yapacak bu kızlar diye elimden bırakamadım gece. Zaman zaman sanki Sıdıka'dan, zaman zaman Sevgili Arsız Ölüm'den sahneler getirdi aklıma. Bir bölümünde başına gelen için çok acı ama anlatılınca komik olan bir yerinde çok güldüm.Bir yerlerde yaşayanların, başka hayatların ama yanıbaşımızda da olabilenlerin hayatları...ben sevdim kitabı.Leylak Dalıcım, Madeni Cesaretim sağolasınız var olasınız.Hayatıma her gün katacak, renk verecek bir şey çıkıyor valla sizden...

İlk film üye olduğum bir siteden geldi.Devrimden Sonra...Türkiye'de sosyalizm olsaydı ne olurdu filmin konusu...Bu yaklaşıma futurizm deniyor. Yani futiristik film, modern bir yaklaşımla, gelecek hakkında öngörüyü işleyen bir film oluyor. Umarım açıklayabilmişimdir. Üşendim şimdi googleye bak, araştır yaz :)Film kadrosu çok güçlü, şaşırdım izledikçe.Biz cumartesi günü kahvaltı yaparken karı koca izledik. Filmin öyle çok güçlü bir yapısı yok, sanatsal yanı yok, aksiyon yok, romantizm yok , biraz belgesel havasında çekilmiş gibi... ama izlemenizi öneririm.Bu nasıl iş demeyin.Son bölümde Cezmi Baskın çok komikti. Ben zaten Cezmi Baskın'ı görünce izlemeye karar vermiştim.























İkinci film ise her hafta yapmaya çalıştığımız aile sinema etkinliği idi.Capitol 4 nolu salonda izledik. Yatar koltuklara yattık, keyif yaptık. Gitmeden önce fragmanlarını izlemiş çok beğenmiştik ama izlerken o kadar beğenmedik. Aslında filmin cümlesi güzeldi.- ''Herkesin veremediği bir mektubu vardır'' -ben düşerim bu cümlenin peşine dedim:))Oyuncu kadrosu süper, film platosu görevini yapan Bolu'nun Göynük kasabası harika. Tabi biz hadi Göynük'e gidelim demeye başladık bile. O çınarların altında yürümezsem, o merdivenlerden kule'nin olduğu tepeye çıkmazssam, o minicik fırından ekmek almazssam, ağaçlar altındaki o banklarda oturmassam olmaz. Hikaye güzeldi, müzik güzeldi, oyuncu kadrosu süperdi. Filmde bir zorlama vardı , çözemedim.

Saatlerimiz ileri aldık. Bundan böyle böyleymiş. Bir daha geri almayacakmışız. Şimdi ilk bu saatlerle oynandığında kalsaydık, saat kaç olurdu meselesine taktım. hepimizin bir biyolojik saati var. Ben erken kalkmaya kurgulanmışım. Abi şimdi ben bir saat geç mi? kalkıyorum, yoksa zaten erken kalkan bu bünyeyi siz bir de bir saat daha mı? erken uyandırıyorsunuz.



Gamse derse gitti, Naziş henüz yatıyor. Biz kendimize Göksel Baktagir ziyafeti veriyoruz. Bu şok diyet yüzünden sabah kahvaltılarını ailece yapamadık bu hafta sonu. Çayımla eşlik ediyorum onlara. Onlar'da Allah versin, daha ziyade etsin. Benim yediğimde içtiğimde gözleri kalır ama simitleri, zeytinli açmaları, yumurtaları , caaanım peynirleri löp löp götürdüler gözümün önünde.
Neyse bu gün son gün, yarın normal yaşantıma yani normal diyetime dönüyorum.

Ah! bi de de dün gece uykumdan gözümün ağrısıyla uyandım. Ama ağrıyı tarif edemem sanırsınız Arıza baba Hıdır, çatlak kızı Eylem yerine benim gözüme yumruk attı. Kalbim sanki, gözümde attı ve oyulur gibi ağrıdı. Kalktım buzdolabından , şu içi jelli gözlüklerden aldım taktım, bir tane parol aldım, lavanta yağı ile şakaklarıma masaj yaptım. Dalmışım sonrasında. Sabah kocam bana rüyasını anlatıyor, rüyasında göz doktoruna gitmiş. Doktor tek gözünü 24 saatliğine kapatmış. Hey yavrum hey dedim, karın azap içinde kıvrandı, sen rüyalarında doktora git. Bir de demez mi? kapatalım gözünü, doktor öyle söyledi. Biz tasaaruf ediyoruz böylelikle, birimiz hastalanıyor, öbürü rüyasında doktora gidip , reçete yazdırıyor.


Hava çok güzel ama şimdilik bir programımız yok. Naziş, biraz kırgın gibiydi, dinlenerek geçirmek isteyebilir günü...Gamse zaten dışarda.Yani kocamın deyimiyle; ne gele gele diyorum, bu gün için.

İyi pazarlar olsunnn

düzenleme:)) ben yazıyı yazarken program yapıldı. Naziş arkadaşlarıyla Kuzguncuk'a kahvaltıya gidiyor. Biz de koruya kahve içmeye. Belki Gamse dönüşte bize katılır.

23 Mart 2012 Cuma

Bu günün ilk güzelliği, sabah maillerimi açtığımda;Elma Kokulu Ev'in yazarı Mustafa Uysal'dan gelen maildi.Mustafa Bey , Tavşanlı'ya seyehat düşünürsek , kitapta adı geçen yerler için bize rehberlik edeceğini yazmış:) Bir kaç defadır yazarların bu tür geri dönüşlerini yaşadım ve çok memnunum. Okuyucu yazar iletişiminin bu boyutlara ulaşması her iki taraf açısından da çok olumlu oluyor çünkü.Kendisine teşekkür ediyorum nezaketinden dolayı.

Kahvaltı sonrası koruya yürüdük karı koca, çayımızı içtik şu manzaraya karşı.
Dönüşde bir kaç emlakçıya uğradık. Evimiz artık bize küçük geliyor o nedenle , biraz daha büyük bir eve çıkmak istiyoruz. Ama bir hendikapımız var ki, o da buraya bağlılığımız.Üsküdar ikimizin de vatanı. Benim doğduğum Kocamın da ilkokuldan itibaren basmadık taş bırakmadığı bir yer. Fakat çok yerleşik bir semt olduğu için insanlar burada kolay kolay yer değiştirmiyor, yani ev bulma olasılığı çok kısıtlı. Emlakçılarda aynısını söylediler. Boşalan evler de çok eski en az 30-40 yıllık.Olmadı Kadıköy tarafına doğru düşüneceğiz. Bu günlerde sırf bu yüzden biraz huzursuzum.Neyse işte , emlakçılarla sohbet muhabbet ettik bu minvalde. Sonra koca klübüne ben eve döndüm.

Eve geldikten sonra yemeğimi yedim , Gamse aradı, servisten inince eve gelene kadar ya babasıyla ya benimle sohbet edecek böyle bir alışkanlığı var. Bu kez önce babasıyla sohbet ettiği için, tüm haberleri almış olarak eve geldi:)) ve bana ilk sözü AÇIM oldu. Ben adamımı bilmezmiyim, hazırlığımı yapmıştım zaten. Hemen köftelerini ızagara yaptım, tahıllı ekmeğin üzerine dizdim. Hardallı sosu bızıızızt gezdirdim üstüne, domates ve roka eşliğinde sundum. Gözlerini dört değil sekiz açtı bu neeee diye.Yemeğini bitirmişti ki Meral uğradı, hadi onlarla sohbet muhabbet derken , dışarı çıkalım dediler. Gelmem dedim, şimdi yiyip içeceksiniz, gözüm kalacak:)Ben onlara katılmayınca, alışveriş karışık program yaptılar ve gittiler.Naziş eve geldiğinde , onları aramadan eve geldiğine pişman oldu:))

Kızları evden gönderince hemen kendime çay yaptım ve bir film koydum.Tom Hanks ve Julia Robert's in baş rolde olduğu LARRY CROWNE adlı filmi izledim. Son derece keyifli, hiç bir iddası olmayan, samimi bir film. Çok keyifle izledim. Zaten iki oyuncuyu da çok severim.


Bu günlük de bu kadar.

22 Mart 2012 Perşembe

Şok şok şok

Bu gün diyetisyen kontrolüm vardı. Evet kilo vermeye devam etmişim ama o kadar yürüyüşe istenilen düzeyde değil. O yüzden üç günlük bir şok şok şok yapacağız. Bu üç günün sonunda yine normal programa döneceğim. Şook şoook şok dediysem , ölüm orucuna girmeyeceğim tabi. Kahvaltı dışında ki ekmeklere üç günlük bir veda ve üç ara öğünümde de meyva var... Sadece bir ara öğün meyva+süt.Ne yapalım girdik bir yola artık. Ne icap ediyorsa yapacağız(mı).

Aslında bu gün başlayacaktım şok programına ama hadi ödül yemeğini bu gün yiyelimde öyle başlayayım dedik. Şaşırdınız dimi biz ödül yemeklerini ailece yiyoruz da:)))Diyet yemeklerime sulanırlar, ödül yemeklerine benden önce koşarlar:)). Ben oyumu pideden yana kullandım. Bir tek aklıma o düşüyo çünkü. Izgara et, tavuk zaten yiyorum. Daha önce size ballandıra ballandıra anlatıp, ağzınızın suyunun akmasına neden olduğum pidecimize gittik. Ama ve de ammaaaa ben yine kocamın; gel seni değişik bir yoldan götüreyim tufasına yine düştüm. Yani ucunda pide olmasa sokakta saracaktım, yine mi aynı şey diye. Doğancılar, Musahipzade Celal tiyatrosunun yanındaki pideciye gitmek için İmrahor'un bütün sokaklarını yürüdük. Bir de hangi yönden geliyoruz onu söyleyeyim size...Koşuyolu'ndan...Amma velakin , sokak isimlerine bayıldım. Gelin Alayı sokak ve Tunus Bağı aklımda kalmış.Bir de orada ki bir lisenin dağılma saatine rastlamışız. Ben liseli kızların bu kadar gürültücü olduklarını bilirdim de bu kadar bilmezdim. Tüm semt çın çındı...çok hoşlardı...Sonunda ,pideciye oturduk, pidelerimizi yedik, eve de paket yaptırdık , geldik. Geldik ama iş bitmedi. Öğleden sonra da babamın randevusu vardı.Ona da gittik, geldik. Şükür ...iyi...ilaçlara devam...Ben orada doktorla konuşuyorum, babam oceral derdinde hay Allahım ya o ne diyorum , mantar ilacıymış.Onu da yazsın diyormuş:)))Böylece nöroloji doktorumuza mantar ilacı da yazdırıp bir taşla iki kuş vurduk:)))

Bu gün film , kitap söyleşisi yapamıyoruz valla, olsa dükkan sizin de. Bu gün ne kitap okuyabildim ne film izleyebildim.

Bu yazı bitince yemeğimizin yanına erişte haşlayıp, salatayı da hazırladım mı? Arıza Babaların Çatlak Kızlarına devam.

21 Mart 2012 Çarşamba

Çarşamba notları


Bu günün en keyifli tarafı Mavianne'yi TRT1 de konuk olduğu radyo programında dinleyip selamlarını almaktı...Bizi sayfalarımızdan takip edenler, sesimizi de duydular böylece... Program öncesi heyecandan dolayı endişeleri vardı ama bunu sesine hiç yansıtmadı ve söylemek istediği herşeyi söyledi, soruları da tüm samimiyetiyle cevapladı.Bence çok güzel bir program oldu. Buradan dda kutluyorum kankimi...

Bu güne iki filmden söz edeceğim size biri bence bu yılın en iyi filmi olduğunu almış olduğu Altın portakal ile de kanıtlayan ''ZENNE''ve eşcinsel bir oğlu olan başka bir babanın başka bir bakış açısını filmin bütününe yaymadan, satır aralarında vermeye çalışan Every Day... Bilinçli olarak arka arkaya gelmedi bu iki film ama eğer izlemediyseniz arka arkaya izlemenizi tavsiye
ederim.Bana bu filmi seçtiren Helen Hunt'un baş rolde oluşuydu. Severiz gacıyı ve takdir ederiz.
Zenne için söyleyebileceğim çok şey yok. İzlemek için geç kaldığım bir film. Senaryo, görsellik hepsi hepsi o kadar iyi ki.Dansın estetiğinin bu kadar yansıtılmış olması harikulade olmuş. Cancan'ın anne ve babasının düğününün sürprizi erkek oryantaldi. O zaman ki dans yarışmalarından birinde de göz doldurmuş biriydi ve çok güzeldi. İlk o zaman izlemiştim bir erkekten oryantali. Ama filmdeki mukayese kabul etmez. Son son derece estetikti. Ve gerçek bir hikaye olduğunu, hatta gazetelere yansıdığı hikayeyi bilerek izlemek filme daha farklı bir gözle bakmamı sağladı.



.

















Dün akşam Seksenleri izledik ama yemekten sonra başlayana kadar, özeti bitene kadar Elma Kokulu Ev'i okudum.Dünkü yazımda , Üsküdar'da sahaflardan aldığımı yazmıştım.Kütahya'nın Tavşanlı ilçesinde doğan yazarın-Mustafa Uysal-Tavşanlı hikayeleri. Tüm hikayeler Tavşanlı'da geçiyor. Ben hikayede filmde başrolde olan şehirleri çok severim. Bu kitaptaki kısa kısa hikayeleri pıt pıt hemen okudum bitirdim... Ben bir Tavşanlı seyehati planlarım sanırım. E boşuna mı? öğrendik , o kadar cadde, dükkan,pastane ismini...Ben hikaye kitabını okurken , önce kitaba ismini veren hikayeden başlarım. Elma Kokulu Ev; kitabın 94.sayfasındaydı.Bana sorarsanız en güzel hikayesi değil kitabın ama en güzel isimli hikayesi...

Filmimizi izledik, Mavianne'yi dinledik sonra güzel havanın çağrısına uyduk. Önce her zamanki istikamet doğru sahile indik. Yine ayaklarımızı uzattık karşı kıyılara, çayımızı içtik, çantama attığım light karper peynirlerle simit yedik. Hafta da iki gün simit iznim var. İki dilim ekmek yerine simit yiyorum kahvaltıda veya bir ara öğünümde... Bu gün sis vardı, öyle bir sisti ki, tarihi yarımada'da mesela ancak Topkapı Sarayının kulesi ve caminelerin minareleri zor seçiliyordu. Başka bir hava vermişti İstanbul'a bu görüntü. Fotoğraf çekmediğime pişman oldum.

Dönüşte yine Üsküdar'a kadar yürüdük. Arabadan Bağlarbaşında inip Nakkaştepe'ye yürüdük bu kez. Nakkaştepe yürüyüşünün asıl nedeni ; dün gelip de beni ben evde olmayınca geri giden kargoyu teslim almaktı.Nakkaştepe'de İstanbul boğazına bakan , İstanbul'un seyir teraslarından biridir.

Eh!artık eve dönelim dimi. Eve gelince önce çayımın altını yaktım, çayımı içtim, sulu köfte pişirdim.Yarına hazırlık yaptım biraz. yarın hem benim diyetisyen randevum var hem de Babamın rutin kontrolü.

Bitsin bu yazı, yeter bu kadar yav...

20 Mart 2012 Salı

Bu günün özeti

Sabah kahvaltısına Altın Koza'lı Celal Tan ve Ailesin Asırı Acıklı Hikayesi eşlik etti. Bu aile sizin öyle bildiğiniz ailelerden değil:))Yürüyüş molası Kuzguncuk' da verildi...
Yürüyüşün Üsküdar sahaflar çarşısı bölümünden torbaya bu kitaplar girdi...


















Günün öğleden sonrası bölümünde okeycilerle buluşuldu, diyerik diyetik yendi içildi:)) Bu oyunun kitabını yazarım diye masadakiler gıcık edildi.

Bu akşamın dizisi; Seksenler...

İyiakşamlar olsun. Yarın gündönümü yani ekinoks olduğunun bilgisi verilsin ve bu yazı bitirilsin.

19 Mart 2012 Pazartesi

haftabaşı

Pırıl pırıl bir haftaya başlamış bulunuyoruz. Ama hafta ortası sıcaklıklar düşecekmiş, oyüzden hemen sevinmeyelim.

Hadi başlayalım:)

Film izledim...Vizyondayken izleyememiştim, bu sabahın kısmetiymiş. Şöyle eğlenceli bir şey izleyeyim, hem kahvaltımı şen etsin hem de şu pırıl pırıl başlayan haftaya yakışsın dedim. Film güzel, artık olmayan hoşgörü üzerine yapılmış bir komedi filmi... Sonu açık bıraklımış ki belki devam filmi gelebilir diye. Yani devam filmi çekilse kızla oğlan evlenir eee sonra başka ne olur bilemem!!

Kahvaltı sonrası, hayda bre dedim ve önce hafta sonunda el değmemiş evi cıncık gibi yaptım.Sonra da Zeytinyağlı, portakalı kereviz, Pazı diblesi, biber dolması ve domatesli arpa şehriye çorbası pişirdim.Üstüne üstlük, sulu köfte yapmak için , misket köfteler hazırlayıp dondurucuya attım. Sonra da dönüp, helal kızım sana bu yollar dedim.

Dün akşam Survivor izledik ailecek. Pek eğleniyoruz biz bu yarışmada. Önce ayrılmayız, birimiz hepimiz, hepimiz birimiz için diyenlerin sonra aç kalınca nasıl birbirlerine düşman kesildiklerini görüp, vay be anneanne diyorum vay sana vaylar sana. Hep derdi ki, aç koma arsız edersin yok deme hırsız edersin. Bir de aç köpek fırın yıkar derdi.Acun bu arada malı götürüyormuş bana ne... Siz yapın siz götürün :))))


Yeni kitabım; Arıza Babaların Çatlak Kızları... film sponsorum Madeni Cesaretim'in önce bir Antalya'yı dolanıp bana gelen kitabı..

Bu kadar yav, bu pırıl pırıl hava ev meşgalesiyle heba edilmiş olabilir ama yarına çetin bir okey partisine gidiyorum.