Bugünün kısa özeti

Bugün Meral Okay'ı kaybettiğimiz haberi düştü sabahımıza. Ne çok şey paylaşmış bizimle.İkinci Baharlar, Asmalı Konaklar, Bir Bulut Olsamlar ve hayatımın dizisi dediğim Yedi Tepe İstanbul.Tüm duygularımıza seslenmiş, adeta yol arkadaşımız olmuş yıllar boyu... Yolu ışık olsun...

**********

Bu gün yağmurlu bir İstanbul'a uyandık.Görümcelerim bunların sayılı yani bilinen fırtınalar olduğunu söylüyorlar. Kırlangıç fırtınası falan galiba...

Günü evde geçirdim. Genel temizlik günümüzdü. Pir-ü pak olduk. Kaç gün sürecekse... Ben de yemekler yaptım. Enginar mevsimi başladığından beri her hafta pişiriyorum ama sadece buharında pişirip, üstüne sızma gezdirip derotu ile servis ediyordum. Gamse eski usule dönmemi buyurdu ve garnitürlü pişirdim. Sonra etli biber ve kabak karışık dolma yaptım ve de yayla çorbası ile nihayetlendirdim olayı.

Akşama doğru işler bitince çay ve kitap keyfi yaptım. Magissa'nın hediyesi güllü İngiliz çayım ve Mango sokağındaki Ev eşliğinde kendime geldim.











Sonra Paskalya'dan bizim payımıza düşenlerden yani, bunlardan bir tanesi ile tatlandı ağzım. Bu bir tane çikolatayı yediğim için akşam meyvalarımı yemeyeceğim.Yani bir portakal ve bir elmaya denk düşüyor bu minicik çikolata...Diğeri ile de yani sarı lale ile de gözüm, gönlüm tatlandı.


Ve Menekşeler Atlar Oburlar'dan bir cümle...

Bir menekşeye bir ata davrandığınız gibi davranamazsınız. Evet okumanızı tavsiye edebileceğim bir kitap oldu Menekşeler Atlar Oburlar....


Dün gece yağmurun sesiyle uyandık. Karı koca hemen cama fırladık. Ağaçtaki kovukta yaşayan bizim kedikuşları ıslanacak diye, ama feneri tutunca baktık ki orası bomboş. Tek tek taşımış onları, anneleri. Umarım daha güvenli bir yerdedirler. Sabah bir baktım, ağaçtan bizim pencereye tırmanmış yemeğini bekliyor. hemen verdim. Gamse balıklı mama almıştı. Yaladı yuttu anında.Dün de dışarı çıkarken, karşı apt.nin giriş katının açık olan mutfak penceresinden içeri girerken gördük. Nazlı-aaa ev kedisi galiba dedi ama anında geri çıktı. sanırım kovalandı:)

Enginara not:
Benim usul enginarda , enginarlar limonlu suya konulmaz. Enginar o limonlu suyu içine çekince bence tadını kaybediyor. Yüzyıldan beri aynı kişiden alınır bizim enginarlar. Satıcımız soyar ve hemen kestiği limonu enginarlara sürer. Ben eve gelir gelmez hemen yıkar ve kendi buharında hafif tuzla azıcık pişiririm. Kararması umrum değil. Sonra zeytinyağda incecik doğranmış soğanlarımı, minik minik doğranmış havuçlarımı pembeleştirir, enginarları içine atarım, enginarları azıcık pişirmiştik ya önceden, ha ondan kalan suyuda ilave ederim pişerler birlikte. En son bezelyeyi ilave ederim, azıcık şeker birazcık portakal suyuda olabilir. Yani enginarları ayrı, garnitürü ayrı pişirmem. Birlikte pişiririm ki tatları birbirine geçsin. İyice suyunu çekene kadar pişince altını kapatırım. Ilınınca enginarları servis tabağına çıkarır, garnitürleri de kaşık yardımıyla bunlara paylaştırırım. Tencerenin dibinde su kalmışsa, üstlerine gezdiririm ve derotu ile süslerim. O kaaaa...

Hafta sonu ben

Pırıl pırıl bir hafta sonu geçirdi İstanbul. Bahar geldiğine artık inanabiliriz. Biz hep deniz kıyılarında idik.

Cumartesi günü Kuzguncuk...Pazar günü Üsküdar sahil.

Kuzguncuk'a akşama doğru gittik. Bizim park turist doluydu bu sefer.Kızlar giderken Çengelköy Börekçisinin Kuzguncuk şubesinden börek aldılar. Nasıl severim ama tadına bile bakmadım. Ben simit ve çay takıldım. İyi ki simit iznim var ama bunu diyetisyenime söylemiştim.
Kuzguncuk'a inen bu merdivenleri çok severim.
(bu resmi çeken Gamsegamse'yi kutluyorum...Önde serçeler ve kafesin arasından İstanbul manzarası)


Kuzguncuk dönüşü Naziş eve yine yürüyerek döndü biz Gamse ile Üsküdar dolmuşuna bindik Üsküdar'a gittik.
Akşam Survivor izledim ve çok geç saatlere kadar kitap okudum.Menekşeler Atlar ve Oburları okuyorum. Ve çevremde ki menekşelerin, atların ve oburların ayırdına daha iyi varıyorum.Yaşamı,insanın kendi içine doğru zıplaması diye tanımlayabilen bir yazar artık benim yazarımdır.Babası ölünce onun hayatını solumak, yaşamak, sürdürmek isteyen Hüseyin'in romanı. Kaç çocuk büyüyünce meyhaneci olmak ister. Sanırım bu gece biter kitap. Sabah uyandığımda gözümde hala gözlük var gibiydi. Artık kaç saat okuduysam. Gece bir ara uyandım ve uzun bir süre uyku tutmadı televizyonu açtım...NTV de Ahmet Ümit ile yeni kitabı hakkında röportaj vardı. Onu izledim. İstanbul Hatırasının film olacağını söyledi.

Pazar günü yani bu sabah kahvaltıdan sonra Naziş ve Koca kişisiyle Harem yakınlarına kadar sahilde yürüyüş yaptık. Sonra her zaman ki yerimizde çay molası verdik. Çaylarımızı içtik.Kitaplarımızı okuduk. Eski 45 lik şarkılar dinledik. Önümüzden vapurlar,şilepler geçti, dalga yaptı alt kısımlarda oturanlar ıslandı. Alt kısıma oturmadığım için bana sitem eden kocam ve kızıma kapak oldu. Kağ ıt helva satan yaşlı dede ,kocamı pek hüzünlendirdi, kağıt helva aldı. Ucundan accık yedim.İki saat kadar da orada oturduktan sonra eve döndük.

















Paskalya tatili bu gün sona erdi. On günlük tatilin ardından artık yarın kızlar işbaşı yani okulbaşı yapıyorlar. Biz de eski düzenimize dönüyoruz:)

dünün hikayesi

Puslu bir sabaha uyandım.Umarım güneş sonradan parlar,çünkü bu gün deniz kıyısında yürümek istiyorum. Denizden gelen vapur düdükleri beni çağırıyor gibi. Hele de uykumun içinde duymak çok hoşuma gider bu tür sesleri. Mesela ben derin derin uyurken tren düdüğü gelsin uzaklardan.Bunlar hayatın bir yerlerde devam ettiğinin belirtisi bence.Mesela şu anda evde herkes mışıl mışıl uyurken, duyulan tek sesin benim klavyemden çıkan ses olması gibi.

Bu günün hikayesi henüz yazılmaya başlamadı ama dün;yazıldı,yaşandı ve bitti.
Peki dün ben ne yaptım. Ay buraya bağlanana kadar az dolaşmadım yazının etrafında:=))


Dünün planı zaten bir hafta önceden belliydi. Vizyona girecek olan Ferzan Özpetek filmi Şahane Misafir, aile boyu sinema etkinliği kapsamında izlenecekti ve de öyle oldu.
Şahane Misafir;Ferzan Özpetek'in en şahane filmi değil. Bence en şahane filmi, Cahil Periler...Bu filmi bütün olarak beğenmedim, sahne sahne beğendim. Müzikleri çok ama çok güzeldi. CMYLMZ üstüne düşeni yapmıştı. Bu filme bir CMYLMZ filmi izlemek için gidenler fena halde yanılırlar yalnız. Bu bir Ferzan Özpetek filmi. Ben şöyle düşünürüm, sevdiğiniz bir yazar vardır. Kitabı çıktığı zaman , alırsınız hemen...düşünmezsiniz acaba güzel midir? diye... bir Woody Allen filmini beklersiniz...Ferzan Özpetek'de benim için öyledir nokta...

Sinema çıkışı biz çil yavrusu gibi ayrı yönlere dağıldık. Ben doğru iskeleye inip, motorla Kabataş'a geçtim. Maksadım bir estetik operesyon geçiren Kuzenimin ne kadar güzelleştiğini gözlerimle görmek ve uzun zamandır görmediğim diğer kuzenler tayfasıyla görüşmekti.
Kabataş'dan bir taksiye atladım ve vur dedim İtalyan Yokuşundan yukarıya Cihangir'e... Kuzenlerle gürültü patırtı bir akşam yemeği yedik.Bol bol Ordu dedikodusu yaptık. Canlı telefon bağlantıları yaptık. Şaziye Teyzem bana; etme kızım tek başına geçme karşılara geri, o tarafta kal, vapurda falan düşersin gece gece diye sözler verdirmeye çalıştı:))Kuzenler de çok ısrar ettiler ama yok, yatağımda kitap okuyarak uyuyacağım ve sabah kendi evimde uyanacağım dedim.Son motora yetişip evime döndüm. Evdekiler de belki kalırım diye biliyorlardı pek sevindiler dönüşüme...

Suskunlar artık bitti. İhsan Oktay Onar önünde bir kez daha şapka çıkardım.Gözün vazifesi sadece görmek değil, hakikati de görmektir sözü bana kaldı yadigar.SUSKUNLAR ,seslerin romanı, yani musikinin.Belki de susmak, gerçeği anlatmanın tek yoluydu...

Yeni kitabım, Hüsnü Arkan'ın Menekşeler Atlar Oburlar...Mino'nun Siyah Gülünü çok beğenmiştim. Umarım bu da öyle olur.

Yazıyı yazarken bir taraftan da TRT1 de Beste Bereket'in sunduğu Kaba Kurgu adlı sinema programını izledim. Vizyona giren, girecek olan filmlerden söz ediyor. Nostalji köşesi röportajlar köşesi falan var. Bu günkü nostalji köşesinde, bizde çizgi filmlerden sinemaya aktarılan filmler vardı. Örümcek adamlar , Killing, Süperman... Cüneyt Arkın süperman bile olmuşmuş...hele Yılma Köksal; dünyanın ilk ve tek bıyıklı Süperman'iyim dedi:=)Benim en sevdiğim bölüm, Filmler seni anlatsın bölümü. Bu bölümde ünlü bir oyuncu, kendini etkileyen filmleri anlatıyor ve o sırada o filmlerden sahneler geliyor ekrana...

Birazdan bizim ev yavaş yavaş ayaklanır. Kızlar artık Paskalya tatilinin son demlerini yaşıyorlar.

Bitti...

Bugün ben

Bugün benim okey grubumla iki haftada bir yaptığımız olağan buluşmamız:) vardı. Sabah kalkınca , bir tencere kuru fasulye, pilav ve kuru fasulyeden nefret eden Naziş için ton balıklı makarna yaptım. Zeytinyağlılarımız vardı zaten o yüzden evine gerekli şefkati göstermiş birinin huzuru içinde evden çıktım.

Hava ne kadar güzeldi bugün. Önce Üsküdar çarşıya kadar yürüdüm. Niyetim oradan dolmuşa binmekti ama hızımı alamadım ve Doğancılar'a kadar yürüdüm.Sahaflar çarşısından geçerken, biraz bakındım ve boş çıkmadım tabi, Fransız Süiti'ni aldım.Gelince yazarı hakkında biraz araştırma yaptım.Yazarı İrené Nemirowski; Paris'de yaşayan bir yahudiymiş. Bu kitapla ilgili çalışırken 1942 yılında tutuklanıp ,çalışma kampına gönderilmiş ve orada ölmüş. Kitap 64 yıl saklı kalmış. Şimdilik kitapla ilgili vereceğim bilgi bu

Okeyde çok ama çok kötüydüm , makus talihim bir türlü dönmedi.Ben de kendimi çaya verdim.Dönüşte yine yürüdüm ama yarı yolda arabaya bindim.

Eve geldiğimde herkes evdeydi. Herkesin akrnı toktu, süper dedim, kendime bir yeşil çay alıp, Suskunlar'ı okumaya devam ettim.

Akşam da akşam işte, herzaman ki gibi...

Çarşamba mektubu

Bu gün diyetisyen randevum vardı. Gayet iyi gittiğimi söyledi. Daha da iyi olabilirdi ama bazı kaçamaklar oldu. Ama kaçamaksız ve ödülsüz diyet; diyet olmaz görüşünü sonuna hatta dibine kadar paylaşanlardanım:) Temmuz ayına kadar bir 10 kg verme konusunda kavilleştik ayrıldık. Yürüyüş saatimi iki günde bir bir saate çıkardık geri kalan kısma aynen devam ediyoruz ve diyetisyenimle birbirimizi seviyoruz.

Dönüşte programım gereği Fethi Paşa Korusuna gittim. Koru çiçekler içindeydi. Hafta içi olması nedeniyle kimsecikler yoktu. tek duyulan ses, kuşların ve denizden gelen motor sesleriydi.


Korudan tıkır tıkır yürüyerek aşağıya indim veee bugünün asıl programı gereği Beyaz Köşke gittim. Orada Bir dilim sohbet-Zero-, Baykuş Gözüyle-Natali-ve Macera Kitabım-Özlem- ile buluştum. Açık alan henüz faaliyete geçmediği için köşkün içinde yedik yemeğimizi. Burası; koruya yolunuz düşerse ,yemek için tavsiye edebileceğim bir yerdir. Padişahın, Fethi Paşaya hediye ettiği av köşkünde güzel bir yemek yiyebilirsiniz. Fiyatları da gerçekten çok uygundur.
Ben tercihimi mezgit paneden yana kullandım, beğendim. Annem de mezgiti böyle pane yapardı o yüzden alışığım ama Özlem bana hafif yağlı geldi dedi. Yemeğimizi yedikten sonra korudan yukarıya doğru yürüyerek Dilruba Restorana geldik. Buranın terasının manzarası çok güzeldir. İki köprüyü tek karede görebilirsiniz. Burada çaylarımızı içerken öyle bir film , kitap sohbeti yaptık ki eve döndüğümde ya bir film izlemeliyim , ya da kitap okumalıyım dedim. Üstelik de tam çıkarken geldiği için henüz açma fırsatı bulamadığım D&R sipariş kolim evde beni beklemekteyken.

Yanda gördüğünüz resimde Natali'nin bugünün anısına bize hediyeleri var... Nebahat Çehre'li ayraıca özellikle bayıldığımı söylemeliyim.

Eve geldiğimde evde ki herkes de sağa sola kaçışmıştı. Herkes başka yerden ses verdi.Ama Muhteşem Yüzyıl başladığında herkes eve dönmüş ve salonda toplanmış olur.


Gelir gelmez kitaplara koştum, resim telefonla çekildiği ve ben netleştirmeye çalışırken sanki çok anlarmışım gibi bu işten:)) daha da bulanıklaştırdığım için biraz mafiş durumda.
Menekşeler Atlar Oburlar, Gelin Avcısı, Mango Sokağında ki Ev ve Yeni Cüret Çağı. Artık okudukça konuşuruz , görüşürüz ama önce Suskunları okumam gerek. Çünkü kütüphanenin kitabı.

Oki yeter bu kadar gevezelik ettiğim.

güpgüzel salı

İki gündür, yatak odamızın penceresinin az altına taşınan komşularımız var. Pek sevimliler.Biz ailecek , aman zarar görmesinler diyerek gözlerine bakıyoruz. Camdan besliyoruz attıklarımızı havada kapıyorlar. Atılmayacak gibi olan yemeği aşağıya indiriyorum tabakla orada yiyor anneleri,yemeğin kokusunu alınca ağaçtan pıtır pıtır bir inişi var görmelisiniz. Aşağıda resimde gördükleriniz, bizim kedikuşlarımız.Anneleri geldi , onları bizim bahçedeki ceviz ağacının kovuğunda doğurdu. Koyun koyun yatıyorlar.Ben resimlerini camdan çekerken, annelerinin ağacun dibinden bana bir bakışı vardı görmeniz gerekirdi. Ama öyle kızgın bir bakış değildi. Çözdü bizi artık:))Resime tıklayarak büyütürseniz, anne kediyi daha iyi görebilirsiniz.

Kedi komşuları doyurduktan sonra sıra geldi bizim evi doyurmaya... Biraz yemeğimiz vardı zaten sebzeli bir şey pişireyim dedim. Baktım dolapta kıymalı soğanlı harcım var. Kabakları halka halka doğradım. Tencerenin dibinde az yağda, ve yedi sekiz diş sarımsakla ve bir kaşık salça ile soteledim. Sonra üstüne kıymalı harcımı koydum. Sıcak su ilave ettim, kabaklar tam pişmeden bir fincandan biraz az pirinç koydum, pişirmeye devam ettim. Pişme işi tamamlanınca da bol derotu koyup altını kapattım. Naziş bayılmış, çok güzel olmuş dedi.

Öğleden sonra, adı Dilber kendi Dilber bir genç kadınla buluştum. Dilber'den daha önce söz etmiştim. Benim çocukluk, gençlik, olgunluk her dönemden arkadaşımın kızı. Ve olacak iş değil ama Dilber'in babası ile benim kocam sınıf arkadaşı.Dilber'le önce Kahve Dünyasında oturduk, birer kahve içtik. Dışarda oturalım dedik ama yandan gelen matkap sesi buna izin vermedi. Zaten acıkmaya da başlamıştık, İçeri girip ikinci kattaki Kafka Kafeye çıktık. Bu arada Alkım Kitapevindeyiz:). Kafka Kafe'nin yemekleri de güzel, içecekleri de. Ben kocaman bir Sezar salatayı götürdüm.Saat üç gibi Gamsegamse'de katıldı bize. Çaydı sohbetti derken akşamı ettik.
Biraz da aşağıda kitaplar arasında dolaştık. Tabi Gamse Hanım benimle dönmedi. Kuzenleriyle bulup akşamın geri kalan kısmına onlarla devam etmek üzere benden ayrıldı.

Kitapda Suskunlar'a devam. Bu arada D&R kitap siparişlerim var. Çok güzel kitaplar çıktı yine. Hepsini aynı anda almanın imkanı yok, gelecek ayın sipariş listesi bile şimdiden hazır.Çok istediğim bir filmi de bulup aldım. Bir Japon klasiği...Japon dramasının en etkili filmlerinden biri olarak gösterilen Nobody Knows-Kimse Bilmez, ‘Cannes Film Festivali’ dahil pek çok ödüle aday gösterilmiş. Yarın sabah izleyeceğim, sakin sakin. Valla bu filmi çok istedim,o yüzden şölee sabah kahvemle izleyeceğim.

Bu akşamın dizisi Seksenler unutmayın:)

pazartesi

Gündüz programı aile boyu sinemaydı. Capitol 13 no'lu salonu kapatıp, Pamuk Prensesin Maceraları-Ayna aynayı izledik. Hafta içi hem de pazartesi günü olunca haliyle dördümüzden başka kimse yoktu salonda. Kızlar Paskalya tatilindeler , söylemiştim .Kocam böyle Pamuk Prensesli neyin bir filme gitmeyi tercih etmezdi ama Gamse işi derin yerden bağladı. Çocukluğumuzda bize anlattığın masalların hatırına deyince, diyecek sözü kalmadı. Film; Julia Robert's i severim, hangi filmde oynasa izlerim diyenler için.
Filmin sonunda Hintli yönetmenin kendi köklerine gönderdiği selam hem şaşırtıcı hem de eğlenceliydi. Hint ezgileri, dansları eşliğinde bitti film.Hintli yönetmen bilgisi, filmi izlerken Naziş'den geldi. Gamse bu Pamuk Prenses; abuk prenses olmuş dedi:)) Koca salonda sadece dördümüz olunca kritik yapa yapa film izledik...
Gamse seans saatini yanlış söyleyip bizi erkenden sinemaya götürdüğü için, D&R da vakit geçirdik biraz. Neyse Notos dergisinin yeni sayısını nihayet buldum, aldım. Her yerde satılmıyor bir de sorunca bön bön bakıyorlar insana.




Sinema çıkışı Türkmix'de yemek yedik. Türk geleneksel sokak lezzetlerini biraz fastfood gibi formatlamışlar ama güzel olmuş. Ben yağsız dana etinden yapılmış sarma yedim , üstüne tereyağ döktürmedim. Çok da hafif olmuştu. Gamse'nin yemeğinin adı Cariye idi mesela:)))) beğendili, inceccik etli, yufkaya sarılmış, dilimlenmiş ve üstüne iskender gibi tereyağlı sos dökülmüştü. Şimdilik Ataşehir ve Capitol'de şubesi varmış, rastlarsanız bir deneyin derim.

Meraklısına altın çilek Migroslarda bir liralık paketler halinde satışta...


Yemek sonrası eve yürüdük.Meral ve Mehmet uğradı, sohbet ettik.
Bu akşam Survivor izleyeceğiz.

E bu kadar bugünlük de...


Medya Galaksisi Kitap Okuyan Kız ile röportaj yapmış. Çok güzel olmuş. E, Kitap okuyan kız olur da içinde Laleninbahçesi olmaz mı?)))